National and Kapodistrian University of Athens
Η λέπρα στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα : μια ιστορική και κοινωνική προσέγγιση
Abstract
dc:descriptionΛοιμώδεις ασθένειες όπως η Νόσος του Χάνσεν (λέπρα), η φυματίωση το HIV, η ηπατίτιδα B και η ηπατίτιδα C, συνοδεύονται από έντονο στίγμα. Το στίγμα για την λέπρα επί παραδείγματι συνεχίζει να υφίσταται , παρά το γεγονός ότι υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία εδώ και περίπου 50 χρόνια. Η Νόσος του Χάνσεν, γνωστή ως λέπρα, είναι μία χρόνια κοκκιωματώδης νόσος οφειλόμενη στο Mycobacterium leprae που προσβάλλει κυρίως το δέρμα και τα περιφερικά νεύρα. Η αντιμετώπιση της νόσου τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο ήταν τελείως διαφορετική κάποιες δεκαετίες πριν σε σχέση με σήμερα. Από την υποψία κιόλας της ασθένειας ο στιγματισμός του ατόμου ήταν τέτοιος που έπαιρνε τη μορφή δημόσιας διαπόμπευσης. Η ακριβής χρονολογία εμφάνισής της λέπρας στον Ελλαδικό χώρο παραμένει άγνωστη, ωστόσο πιθανολογείται ότι μεταδόθηκε από τις ανατολικές περιοχές της Μεσογείου μέσω των Φοινίκων, στα μέσα της 2ης χιλιετίας π.Χ., και μέσω των Περσών κατά τις εκστρατείες του Δαρείου και του Ξέρξη. Με τη διάγνωση της νόσου ξεκινούσε και το μαρτύριο του ασθενούς. Απομακρυνόταν ακόμη και δια της βίας κάποιες φορές , με τη συμβολή της αστυνομίας από τον τόπο του και τους οικείους του. Το κυριότερο νοσηλευτικό ίδρυμα για την λέπρα υπήρξε ο «Αντιλεπρικός Σταθμός» τμήμα του Νοσοκομείου Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα. Αξίζει να σημειωθεί πως προϋπήρχαν και τα Νοσηλευτήρια Χίου, Σάμου και Σπιναλόγκας. Με την έναρξη της λειτουργίας του Αντιλεπρικού Σταθμού, στην είσοδό του εγκαταστάθηκε και Σταθμός Χωροφυλακής, για να αστυνομεύεται ο χώρος και να αποτραπούν τυχόν αποδράσεις και εξεγέρσεις. Το 1957 καταργείται και επίσημα το Νοσηλευτήριο της Σπιναλόγκας. Τότε οι θετικοί της Σπιναλόγκας μεταφέρθηκαν στον «Αντιλεπρικό Σταθμό Αθηνών». Από το 1903 έως το 1957, η Σπιναλόγκα λειτούργησε ως Λεπροκομείο, όπου εξορίστηκαν χιλιάδες ασθενείς από όλη την Ελλάδα. Μερικά από τα σωματεία των Λεπρών ήταν ο «Ιώβ», η «Ορθόδοξη Χριστιανική Γωνιά» και η «Χριστιανική Ένωση Νέων». Η επανένταξη των χανσενικών στην κοινωνία ήταν μια μακρά και επίπονη διαδικασία. Τα άτομα που έζησαν σε Λεπροκομεία έχουν υποστεί βαθιές ψυχολογικές επιπτώσεις, όπως τραύμα, κατάθλιψη και κοινωνικό αποκλεισμό.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαδοπούλου Ελένη
- Papadopoulou Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3448000