National and Kapodistrian University of Athens
Περιορισμοί του δικαιώματος της απεργίας στις επιχειρήσεις δημοσίου χαρακτήρα και κοινής ωφέλειας. Αξιολόγηση υπό το φως των υπερεθνικών κανόνων προστασίας του δικαιώματος της απεργίας
Abstract
dc:descriptionΜε την παρούσα εργασία επιχειρείται αφενός μεν η αποτύπωση των νομοθετικών περιορισμών στο συνταγματικώς προστατευόμενο δικαίωμα της απεργίας στις επιχειρήσεις δημοσίου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας των οποίων η λειτουργία είναι ζωτικής σημασίας για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτοί επιβάλλονται με τα άρθρα 19 έως 21 του ν. 1264/1982, κατόπιν διαμόρφωσής τους με τα άρθρα 91 έως 95 ν. 4808/2021, αφετέρου δε η αξιολόγηση των περιορισμών αυτών υπό το φως των υπερεθνικών κανόνων προστασίας του δικαιώματος της απεργίας, μέσα από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Συγχρόνως, διαπιστώνεται με παραδείγματα από την ελληνική νομολογία η πραγματικότητα υλοποίησης του δικαιώματος της απεργίας σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Πράγματι, δεν είναι λίγες οι δικαστικές αποφάσεις που, συχνότατα κατά παράβαση του θεμελιώδους αντιπεριορισμού του άρθρου 23 παρ. 2 εδ. δ΄ του Συντ., ο οποίος πολλές φορές παροράται, εμμένουν στην τήρηση των ιδιαίτερα αυστηρών διαδικαστικών προϋποθέσεων κήρυξης της απεργίας στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, καταλήγοντας στην κήρυξη του παράνομου χαρακτήρα της επί μη τήρησής τους, προβαίνουν σε αυστηρό έλεγχο καταχρηστικότητας της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας στις εν λόγω επιχειρήσεις, και μάλιστα θεωρούν νόμιμο, πρόσφορο και αναγκαίο το μέτρο της επίταξης των προσωπικών υπηρεσιών των απεργών εργαζομένων, κατόπιν μίας ευρείας ερμηνείας του προβλεπόμενου στο άρθρο 22 παρ. 4 εδ. β΄ του Συντ. «κινδύνου για τη δημόσια υγεία», όπως έχει δεχτεί και η νομολογία του ΣτΕ . Εύλογα αναρωτιέται λοιπόν κανείς κατά πόσον είναι εφικτή η εν τοις πράγμασι άσκηση του δικαιώματος της απεργίας στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, ενόψει του ιδιαίτερα τυπολατρικού χαρακτήρα των εθνικών νομοθετικών διατάξεων, αλλά και του τρόπου που αυτοί αντιμετωπίζονται από την ελληνική νομολογία. Στο ίδιο πνεύμα, και οι υπερεθνικοί κανόνες προστασίας του δικαιώματος της απεργίας, τόσο οι διεθνείς όσο και οι ενωσιακοί, επιτρέπουν σε ευρεία έκταση περιορισμούς στο θεμελιώδες δικαίωμα της απεργίας, εντούτοις θα λέγαμε πως τα όργανα ελέγχου παραβίασης των υπερεθνικών αυτών κανόνων αφήνουν το περιθώριο της κατά περίπτωση στάθμισης των συγκρουόμενων δικαιωμάτων προτάσσοντας και προκρίνοντας ως βασικό ερμηνευτικό εργαλείο τη θεμελιώδη αρχή της αναλογικότητας, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί και από τον εθνικό δικαστή για την άμβλυνση των ασφυκτικών νομοθετικών περιορισμών στο κατά τα άλλα αυτονόητο δικαίωμα της απεργίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσερκέζογλου Μαριάννα
- Tserkezoglou Marianna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3449478