Abstract
dc:descriptionΗ εξαρτημένη εργασία αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης εξελίχθηκε σταδιακά ως η κυρίαρχη μορφή παροχής εργασίας και το θεμέλιο του σύγχρονου εργατικού δικαίου, το οποίο περιβάλλει με τους προστατευτικούς του κανόνες τον εργαζόμενο και αποκαθιστά τη δομική ανισότητα των μερών της εργασιακής σχέσης. Οι σύγχρονες συνθήκες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχουν εντείνει τον ανταγωνισμό και έχουν οδηγήσει σε μία στροφή προς νέες, ευέλικτες μορφές εργασίας που διαφέρουν από αυτό το παραδοσιακό μοντέλο, σε χαλάρωση της προστασίας του εργατικού δικαίου και στη συμμετοχή των εργαζομένων στον εργοδοτικό κίνδυνο. Η «κατά παραγγελία» απασχόληση, παρά το γεγονός ότι δεν αποτελεί ένα νέο φαινόμενο, γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς εξασφαλίζει σημαντική ευελιξία στον εργοδότη, επιτρέποντάς του να απασχολεί το εργατικό του δυναμικό αν και όποτε το χρειάζεται, προσαρμόζοντας την προσφορά εργασίας στις κυμαινόμενες ανάγκες της επιχείρησής του. Παράλληλα, όμως, αυτή η μορφή εργασίας και ειδικότερα η υποπερίπτωσή της, η σύμβαση «μηδενικών ωρών», αποτελεί μία ατυπική μορφή απασχόλησης, η οποία προκαλεί μεγάλη ανασφάλεια στον εργαζόμενο, έλλειψη προβλεψιμότητας και αδυναμία εξασφάλισης ενός σταθερού εισοδήματος, ενώ έχει και έντονες επιπτώσεις στην υγεία του και τελικά, υπονομεύει την αξιοπρέπεια της εργασίας. Με αφορμή τη μεταφορά μίας ευρωπαϊκής οδηγίας, η οποία στόχο έχει την καθιέρωση στοιχείων διαφάνειας και προβλεψιμότητας στην απασχόληση, θεσμοθετήθηκε στην Ελληνική νομοθεσία, η «κατά παραγγελία» εργασία. Αντίθετα, όμως, με την επικρατούσα ευρωπαϊκή τάση για ενίσχυση της ασφάλειας των εργαζομένων, ο Έλληνας νομοθέτης προχώρησε στην θεσμοθέτηση μίας μορφής εργασίας ακραίας ευελιξίας, με αφορμή μία ευρωπαϊκή οδηγία που είχε τον ακριβώς αντίθετο σκοπό. Μπορεί, τυπικά, η σύμβαση «μηδενικών ωρών» να αποκλείεται στο Ελληνικό δίκαιο, ωστόσο, η «κατά παραγγελία» σύμβαση εργασίας, με τον τρόπο που ρυθμίστηκε, πρακτικά αποτελεί ένα είδος σύμβασης «μηδενικών ωρών», η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με θεμελιώδης αρχές και αξίες του νομικού μας συστήματος και εμπορευματοποιεί υπέρμετρα το αγαθό της εργασίας. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται ο τρόπος λειτουργίας, τα βασικά χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα της «κατά παραγγελία» απασχόλησης και της υποπερίπτωσής της, της σύμβασης «μηδενικών ωρών», αλλά και των στρεβλώσεων που προκαλούν στις εργασιακές σχέσεις, ενώ γίνεται αναφορά και στον τρόπο που έχει θεσμοθετηθεί σε επιμέρους Ευρωπαϊκά κράτη. Στη συνέχεια, αναλύονται οι επί μέρους ρυθμίσεις αυτής της νέας μορφής εργασίας στο Ελληνικό δίκαιο συγκριτικά με τις διατάξεις της οδηγίας 2019/1152 για διαφανείς και προβλέψιμους όρους εργασίας, η μεταφορά της οποίας αποτέλεσε την αφορμή για τη θεσμοθέτηση «κατά παραγγελία» απασχόλησης στην Ελληνική νομοθεσία, η παράθεση των προβληματικών της σημείων και των ζητημάτων που παραμένουν ανοιχτά, ενώ προτείνονται και κατάλληλα διορθωτικά μέτρα, τα οποία εκτιμάται ότι θα μειώσουν την ανασφάλεια που ανακύπτει για αυτή την κατηγορία εργαζομένων. Η εργασία ολοκληρώνεται, παρουσιάζοντας τη συνολική εκτίμηση σχετικά με τη μεταβολή που επήλθε στο επίπεδο προστασίας των εργαζομένων από τη θεσμοθέτηση της συγκεκριμένης μορφής εργασίας, καθώς και κατά πόσο η θεσμοθέτηση αυτή, αποτελεί ένα σημείο καμπής στη λειτουργία και το ρόλο του εργατικού δικαίου στην Ελλάδα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Φρούντζος Χρήστος
- Frountzos Christos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3450257