National and Kapodistrian University of Athens
National legislation and practices obstructing the preliminary reference dialogue between the EU and national courts
Abstract
dc:descriptionΠαρά τη μεγάλη σημασία των ενδίκων βοηθημάτων, που φτάνουν, μετά από άμεσες προσφυγές, ενώπιον των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πιο σημαντική και πρωτότυπη πτυχή επανόρθωσης, ο ακρογωνιαίος λίθος του δικαστικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων ήταν καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού δικαίου∙ το εθνικό δικαστήριο ζητούσε την έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το τελευταίο ανέπτυσσε τη συγκεκριμένη έννοια, μέσω της ερμηνείας του. Το άρθρο 267 υπήρξε ο μηχανισμός μέσω του οποίου τα εθνικά δικαστήρια και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύτηκαν σε ένα διάλογο, για την κατάλληλη ερμηνεία του ευρωπαϊκού δικαίου, όταν εθνικοί νομικοί κανόνες έρχονταν σε σύγκρουση με εκείνο. Όμως, ο διάλογος αυτός δεν είναι πάντα χωρίς εμπόδια. Τόσο η εθνική νομοθεσία όσο και πρακτικές των Κρατών Μελών ενδέχεται να εμποδίσουν τη διαδικασία του προδικαστικού ερωτήματος, όπως και συμβαίνει στην πράξη, κατά περιπτώσεις. Ένας παράγοντας κλειδί που συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ομοιόμορφη ερμηνεία του Ευρωπαϊκού δικαίου είναι η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό. Αυτή η ευθύνη χρησιμεύει ως εγγύηση τήρησης των υποχρεώσεων των εθνικών δικαστηρίων να ερμηνεύουν και να εφαρμόζουν ορθά το Ευρωπαϊκό δίκαιο, προωθώντας με αυτό τον τρόπο, όσον αφορά την εφαρμογή του, νομική συνέπεια και σταθερότητα, σε όλα τα Κράτη Μέλη. Η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από εθνικά δικαστήρια, συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία της διαδικασίας του προδικαστικού ερωτήματος, σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα εθνικά δικαστήρια, ιδίως εκείνα που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό, είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα, σχετικά με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σχετικά με την ερμηνεία του. Εάν τα εθνικά δικαστήρια δεν υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα και στη συνέχεια εκδώσουν αποφάσεις αντίθετες προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα, για τις συνέπειες της εσφαλμένης αυτής εφαρμογής του Ευρωπαϊκού δικαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για τα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις τους ευθυγραμμίζονται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλιώς θα μπορούσαν να προκύψουν οικονομικές και νομικές συνέπειες για το Κράτος Μέλος. Επιπλέον, η ευθύνη του κράτους διασφαλίζει την ομοιομορφία στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου, σε όλα τα κράτη που ανήκουν σε αυτήν. Εφόσον τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα για λάθη των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήριά τους, μειώνεται η πιθανότητα αποκλινουσών ερμηνειών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό συμβάλει στην ύπαρξη ενός συνεκτικού νομικού πλαισίου στους κόλπους της. Τέλος, ενισχύεται η ασφάλεια του δικαίου, στην οποία μπορούν να βασίζονται τα άτομα σε όλα τα Κράτη Μέλη και συνακόλουθα η εύρυθμη λειτουργία της ίδιας της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καράτσαλος Γεώργιος
- Karatsalos Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3462698