National and Kapodistrian University of Athens
Επίδραση της μη χειρουργικής θεραπείας της περιεμφυτευματίτιδας στα επίπεδα των RANKL και OPG στο περιεμφυτευματικό υγρό.
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η τοποθέτηση οδοντικών οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων για τηναποκατάσταση ελλειπόντων δοντιών αποτελεί συχνά θεραπεία εκλογής, λόγω των υψηλώνποσοστών επιβίωσης και επιτυχίας που εμφανίζουν. Το ποσοστό επιβίωσης προσεγγίζει το 94.6%στα 13.4 έτη, ενώ το ποσοστό επιτυχίας το 89.7% στα 15.7 έτη . Ωστόσο, μια σημαντική μερίδατων εμφυτευμάτων και των ασθενών εμφανίζουν περιεμφυτευματίτιδα. Εκτιμάται ότι ηπεριεμφυτευματίτιδα προσβάλλει το 12.53% των εμφυτευμάτων και το 19.53% των ασθενών. Ηπεριεμφυτευματίτιδα ορίζεται ως μια παθολογική κατάσταση των περιεμφυτευματικών ιστών, πουσχετίζεται με την μικροβιακή πλάκα και η οποία χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στονπεριεμφυτευματικό βλεννογόνο με συνοδή προοδευτική απώλεια στηρικτικού οστού. Τα κλινικάσημεία που μαρτυρούν υπέρ της παρουσίας φλεγμονής στους περιεμφυτευματικούς ιστούς είναι ηαιμορραγία κατά την ήπια ανίχνευση ή/και πυορροή, τα αυξανόμενα βάθη θυλάκων ή/καιακρορριζική μετατόπιση της παρυφής του βλεννογόνου. Ακτινογραφικά παρατηρείται περαιτέρωοστική απώλεια σε σύγκριση με προηγούμενες ακτινογραφίες. Δεδομένου ότι τοποθετούνταιπερισσότερα από 5 εκατομμύρια εμφυτεύματα το χρόνο παγκόσμια, είναι επιτακτική η ανάγκη γιατον εντοπισμό των εμφυτευμάτων με περιεμφυτευματίτιδα στο αρχικό στάδιο, ούτως ώστε νααποτραπούν εγκαίρως οποιαδήποτε βιολογικά, λειτουργικά και αισθητικά προβλήματα. Συνήθως, ηδιάγνωση τίθεται μετά από την αξιολόγηση των κλινικών και ακτινογραφικών ευρημάτων. Όμως,οι αντικειμενικές μέθοδοι, όπως η μέτρηση του βάθους των θυλάκων, η αιμορραγία κατά τηνανίχνευση και τα ακτινογραφικά ευρήματα, που χρησιμοποιούνται για να γίνει διάκριση τηςπεριεμφυτευματικής υγείας από τη νόσο και για να αξιολογηθεί η επίδραση των θεραπευτικώνπαρεμβάσεων, εμφανίζουν χαμηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Η μέτρηση τους βάθους θυλάκουστα εμφυτεύματα είναι μια τεχνική που επηρεάζεται έντονα από την ασκούμενη πίεση και από τιςκλινικές συνθήκες στους περιεμφυτευματικούς ιστούς, όπως η ύπαρξη φλεγμονής. Επίσης, κατάτην ανίχνευση του θυλάκου, το άκρο του περιοδοντικού ανιχνευτήρα συχνά διαπερνά τονεπιθηλιακό φραγμό και εισέρχεται στον συνδετικό ιστό. Έτσι τραυματίζονται αγγεία και μπορεί ναπαρατηρηθεί αιμορραγία ακόμη και σε υγιείς περιοχές. Οπότε, συχνά η αξιολόγηση των κλινικώνπαραμέτρων αδυνατεί να ανιχνεύσει την ενεργότητα της νόσου και την επικείμενη οστικήκαταστροφή Η συμπληρωματική αξιολόγηση των επιπέδων βιοδεικτών στο υγρό τουπεριεμφυτευματικού θυλάκου (PICF) μπορεί να συμβάλει στην έγκαιρη διάγνωση τηςπεριεμφυτευματίτιδας. Οι βιοδείκτες είναι φλεγμονώδεις παράγοντες, σηματοδοτικά μόρια καιπαράγωγα μιας βιολογικής διαδικασίας που μπορούν να αποτελέσουν ένδειξη μιας βιολογικήςκατάστασης και να βοηθήσουν στη διάκριση μεταξύ φυσιολογικών και παθολογικών διεργασιών.5Οι βιοδείκτες μπορούν να μετρηθούν σε εκκρίσεις όπως το σάλιο και το ουλικό υγρό ή στηνπερίπτωση των εμφυτευμάτων, το PICF. Δύο βιοδείκτες κλειδιά, ο RANKL και η OPG, κατέχουνκεντρική θέση στον μεταβολισμό του οστού τόσο σε φυσιολογική κατάσταση, όπως η οστικήαναδιαμόρφωση, όσο και σε παθολογική, όπως η οστική απορρόφηση, που ενεργοποιείται από τηδυσβιωτική σχέση βιουμενίου και ξενιστή. Ο RANKL εντοπίζεται στην κυτταρική μεμβράνη καιείναι υπεύθυνος για τη διαφοροποίηση των οστεοκλαστών και τη διέγερση της οστικήςαπορρόφησης. Η OPG προσδένει τον RANKL και εµποδίζει την αλληλεπίδρασή του µε τονRANK και όλα τα επακόλουθα µοριακά γεγονότα που οδηγούν στη διαφοροποίηση τωνοστεοκλαστών και την οστική απορρόφηση. Αρκετές μελέτες αξιολόγησαν τα επίπεδα τωνRANKL και OPG στο PICF εμφυτευμάτων με περιεμφυτευματίτιδα και σε υγιή, αλλά όσον αφοράτην μεταβολή στα επίπεδα τους μετά από εφαρμογή μη χειρουργικής θεραπείας τηςπεριεμφυτευματίτιδας έχει πραγματοποιηθεί μόνο 1 μελέτη.Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: 1) η αξιολόγηση της επίδρασης της μηχειρουργικής θεραπείας της περιεμφυτευματίτιδας στις κλινικές παραμέτρους και τα επίπεδα τωνRANKL και OPG στο PICF και 2) η σύγκριση των επιπέδων RANKL και OPG στο PICF υγιώνεμφυτευμάτων με αυτά των εμφυτευμάτων με περιεμφυτευματίτιδα.Μέθοδος και υλικά: Δεκατρείς ασθενείς με ισάριθμα υγιή εμφυτεύματα και 14 ασθενείς μεισάριθμα εμφυτεύματα με περιεμφυτευματίτιδα εντάχθηκαν στη μελέτη. Η επιλογή έγινε απόάτομα με λειτουργικά εμφυτεύματα για πάνω από 1 χρόνο τα οποία συμμετείχαν στο σύστημαεπανακλήσεων της Μεταπτυχιακής Κλινικής της Περιοδοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής,ΕΚΠΑ ή είχαν προσέλθει για περιοδοντική θεραπεία. Επτά ημέρες μετά τις κλινικές μετρήσειςελήφθησαν δείγματα PICF, δόθηκαν οδηγίες στοματικής υγιεινής και πραγματοποιήθηκευπερουλική αποτρύγωση Στη συνέχεια, μετά από άλλες 2 εβδομάδες, πραγματοποιήθηκε μηχειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας με τη χρήση συσκευών υπερήχων με ειδικό ρύγχος μεπερίβλημα PEEK (PIEZON® PI INSTRUMENT EMS) και αεροστίλβωση με ειδικό υποουλικόπλαστικό ακροφύσιο (PERIOFLOW® EMS) χρησιμοποιώντας σκόνης ερυθριτόλης 14 μm (EMSAIR-FLOW® PLUS Powder) υπό τοπική αναισθησία. Τρεις μήνες μετά επαναλήφθηκαν οικλινικές μετρήσεις και η λήψη PICF. Τα δείγματα PICF αξιολογήθηκαν με τη δοκιμασία ELISAγια ποσοτικοποίηση των RANKL και OPG.Αποτελέσματα: 1) Tα επίπεδα RANKL, OPG (p-value = 0,184) και ο λόγος RANKL/OPG δενεμφάνισαν διαφορά ανάμεσα σε υγιή και νοσούντα εμφυτεύματα, ωστόσο υπήρχε μια τάση η τιμήτου RANKL (p-value = 0,069) και του λόγου RANKL/OPG (p-value = 0,555) να είναι υψηλότερηστα εμφυτεύματα με περιεμφυτευματίτιδα. 2) Στα εμφυτεύματα με περιεμφυτευματίτιδα, μετά τηθεραπεία το βάθος θυλάκου μειώθηκε από 7.57 mm (τ.α = 1.55) στα 6.45 mm (τ.α = 1.44) (p-value6= 0.003), τα επιπέδα του RANKL μειώθηκαν από 16.15 pg/60s (τ.α = 19.20) σε 3.86 pg/60s (τ.α =5.62) (p-value = 0.028), τα επίπεδα του OPG από 14.97 pg/60s (τ.α = 6.58) σε 6.70 pg/60s (τ.α =2.55) (p-value = 0.016) και παρόλο που στο λόγο RANKL/OPG δεν παρατηρήθηκε διαφορά σεεπίπεδο p = 0.05, πάλι σημειώθηκε μια τάση για μείωση της τιμής του.Συμπεράσματα: 1) Η έγκαιρη διάγνωση της περιεμφυτευματίτιδας είναι δύσκολη λόγω τηςχαμηλής ευαισθησίας και ειδικότητας των κλινικών και ακτινογραφικών παραμέτρων πουαξιολογούνται κατά κύριο λόγο. 2) Τα επίπεδα των βιοδεικτών RANKL, OPG και ο λόγος τους,μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμα εργαλεία, συμπληρωματικά προς τις κλινικές και ακτινογραφικέςπαραμέτρους, ωστόσο η χρησιμότητά τους δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί. 3) Η μη χειρουργικήθεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας οδηγεί σε στατιστικά σημαντική μείωση του βάθους θυλάκωνπου προσεγγίζει το 1 mm, ενώ δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση στην αιμορραγία κατά την ανίχνευση.4) Η μη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας οδηγεί σε στατιστικά σημαντική μείωσητων επιπέδων RANKL και OPG στο υγρό του περιεμφυτευματικού θυλάκου. Ο λόγοςRANKL/OPG δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντικές διαφορές, αλλά φάνηκε μια τάση για μείωσητης τιμής του. 5) Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των κλινικών παραμέτρωνκαι των βιοδεικτών ή του λόγου τους, πέρα από τη θετική συσχέτιση βάθους θυλάκου και τωνεπιπέδων OPG στα υγιή εμφυτεύματα. 6) Ο ρόλος των RANKL, OPG και RANKL/OPG στηνπεριεμφυτευματίτιδα και στη διάγνωσή της, δεν είναι απόλυτα κατανοητός. Υπάρχει ανάγκη γιαδιεξαγωγή περαιτέρω μελετών με ικανό δείγμα, ώστε να αποσαφηνιστεί η σημασία τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Πασιάς Αλέξανδρος
- Pashias Alexandros
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3463837