National and Kapodistrian University of Athens
Η χρησιμότητα της προεγχειρητικής μαγνητικής μαστογραφίας και της διεγχειρητικής μαστογραφίας παρασκευάσματος στην επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής στο DCIS. Αναδρομική μελέτη ασθενών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η ευρεία διάδοση του προληπτικού ελέγχου είχε σαν αποτέλεσμα μεταξύ άλλων την αύξηση της συχνότητας ανίχνευσης του in situ καρκινώματος των πόρων του μαστού (DCIS). Παράλληλα, όμως, ανέκυψαν προβλήματα που αφορούν στη χειρουργική αντιμετώπιση αυτού και συγκεκριμένα στη δυσκολία που προκύπτει στην επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής. Η συμβολή της μαγνητικής τομογραφίας μαστών ΜΤΜ) στη μείωση του ποσοστού των επανεπεμβάσεων αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης και ο ρόλος της δεν έχει αποσαφηνιστεί. Επιπλέον, η εφαρμογή και διάδοση της τομοσύνθεσης (3D μαστογραφίας) θα μπορούσε να εφαρμοστεί διεγχειρητικά στην απεικόνιση του εγχειρητικού παρασκευάσματος με στόχο τον έλεγχο της επάρκειας της εκτομής. Υλικό- Μέθοδος: Tο διάστημα 2017-2024 αντιμετωπίστηκαν στο Χειρουργικό Ογκολογικό Τμήμα Μαστού του Α.Ν.Θ. Θεαγενείου 280 ασθενείς με DCIS. Από αυτές οι 87 ήταν νεότερες γυναίκες (<50 ετών) και 193 ήταν >50 ετών. Καταγράφηκαν ο βαθμός πυρηνικής κακοήθειας (Grade 1,2,3), η μαστογραφική πυκνότητα του μαζικού αδένα (ACR Α,B,C,D) και το οικογενειακό ιστορικό. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε 2 ομάδες ανάλογα με τη διενέργεια ή όχι προεγχειρητικής MRΜ και μετρήθηκε το ποσοστό επανεπέμβασεων. Τέλος, κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με την εφαρμογή της κλασικής 2D ή 3D τομοσύνθεσης του χειρουργικού παρασκευάσματος. Αποτελέσματα: Από τις 280 γυναίκες, οι 136 δεν υπεβλήθησαν σε MΤΜ, ενώ οι 144 είχαν έλεγχο με MΤΜ. Ο αριθμός επανεπεμβάσεων ανήλθε σε 16 και 9 ασθενείς αντίστοιχα. Από την ανάλυση των δεδομένων δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ προεγχειρητικής MΤM και ποσοστού επανεπεμβάσεων. Από την άλλη, η ηλικία και η πυκνότητα του μαστού σε σχέση με το ποσοστό επανεπεμβάσεων είχαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση (p=0.018 & p=0.001 αντίστοιχα). Κατά την μελέτη των επιμέρους υποομάδων οι πιο σημαντικοί παράγοντες που επηρέασαν το ποσοστό των επανεπεμβάσεων ήταν η πυκνότητα μαστού και η προεγχειρητική μαγνητική τομογραφία (p=0.001 και p=0.005 αντίστοιχα). Τέλος, η χρήση της 3D μαστογραφίας παρασκευάσματος ανέδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής (p=0.002). Συμπεράσματα: Η χρήση της MΤM προεγχειρητικά δεν κατάφερε να αναδείξει στατιστική σημαντικότητα στο σύνολο του δείγματος των ασθενών. Μολαταύτα, στις νέες γυναίκες με πυκνό μαστό η χρήση της μεθόδου οδήγησε στη βελτίωση του εγχειρητικού αποτελέσματος. Το ίδιο αποτέλεσμα, μάλιστα, παρατηρήθηκε και για τη χρήση της διεγχειρητικής τομογραφίας παρασκευάσματος. Συνεπώς, ο συνδυασμός των δύο τακτικών θα μπορούσε να βοηθήσει τον χειρουργό στην αρτιότερη αντιμετώπιση του DCIS και στη μείωση του ποσοστού των επανεπεμβάσεων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παρπούδη Στυλιανή
- Parpoudi Styliani
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3471235