Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Ο ρόλος της παρουσίας βιωσιμότητας στην πρόγνωση ασθενών με δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας μετά από θεραπευτική παρέμβαση: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η βιωσιμότητα του μυοκαρδίου αναφέρεται σε δυσλειτουργικό μυοκαρδιακό ιστό που διατηρεί τη δυνατότητα λειτουργικής αποκατάστασης μετά από επαναγγείωση. Παραδοσιακά οι κατευθυντήριες οδηγίες υποστήριζαν τον έλεγχο της βιωσιμότητας για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την επαναγγείωση, αλλά δεδομένα από νεότερες μελέτες αμφισβητούν την αξία της. Στόχος: Η διερεύνηση της επίδρασης της παρουσίας ή απουσίας βιωσιμότητας του μυοκαρδίου (V+, V-, αντίστοιχα) στην πρόγνωση ασθενών με ισχαιμική καρδιομυοπάθεια και δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας που υποβάλλονται σε επαναγγείωση (R+) ή βέλτιστη ιατρική θεραπεία (OMT, R-). Μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με εκτενή αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Cochrane μέχρι τον Αύγουστο του 2023, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020. Οι επιλέξιμες μελέτες περιελάμβαναν ασθενείς με μέσο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) <40%, ισχαιμική καρδιομυοπάθεια επιβεβαιωμένη με στεφανιογραφία και έλεγχο βιωσιμότητας με stress echocardiography, MRI, PET ή SPECT. Οι μελέτες είχαν ως καταληκτικό σημείο τον θάνατο από κάθε αιτία ή τον θάνατο από καρδιαγγειακό νόσημα με ελάχιστη παρακολούθηση ενός έτους. Ο έλεγχος μεροληψίας διενεργήθηκε με τα εργαλεία Rob-2 (για τυχαιοποιημένες μελέτες) και Robins-I (για μη τυχαιοποιημένες μελέτες) από την Cochrane. Οι ομάδες ασθενών προς σύγκριση προκαθορίστηκαν συνδυάζοντας δύο παράγοντες, το είδος θεραπείας (R+/R-) και την ύπαρξη βιωσιμότητας (V+/V-), ώστε να πραγματοποιηθούν συγκρίσεις μεταξύ οποιωνδήποτε από τις ομάδες: V+/R+, V+/R-, V-/R+, και V-/R-. Πραγματοποιήθηκαν μετα-αναλύσεις τυχαίων επιδράσεων σε όλες τις συγκρίσεις, χρησιμοποιώντας τους αντίστοιχους σχετικούς κινδύνους (RR) για τη σύνθεση του μέσου μεγέθους επίδρασης. Η ετερογένεια αξιολογήθηκε με το I², και το σφάλμα δημοσίευσης εκτιμήθηκε μέσω διαγραμμάτων χοάνης και δοκιμών Egger. Οι υποομάδες και οι αναλύσεις ευαισθησίας διερεύνησαν πιθανές πηγές μεταβλητότητας. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν συνολικά 57 μελέτες που περιλάμβαναν 9.095 ασθενείς, με μέση παρακολούθηση 3,2 έτη (εύρος: 1–10,4 έτη). Πραγματοποιήθηκαν επτά μετα-αναλύσεις για τη θνησιμότητα από κάθε αιτία και επτά για την καρδιαγγειακή θνησιμότητα. Οι ασθενείς με τεκμηριωμένη βιωσιμότητα του μυοκαρδίου είχαν 81,2% υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία (RR=1,812 95%C.I.=1,508-2,177, p<0,001) και 76,7% υψηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακή θνησιμότητα (RR=1,767 95%C.I.=1,415-2,207, p<0,001) όταν ελάμβαναν τη βέλτιστη ιατρική θεραπεία (OMT) σε σχέση με την επαναγγείωση. Το ευεργετικό αποτέλεσμα της επαναγγείωσης δεν παρατηρήθηκε σε μη βιώσιμο μυοκάρδιο, όπου τα ποσοστά θνησιμότητας δεν διέφεραν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μεταξύ OMT και επαναγγείωσης. Επιπλέον, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία επαναγγείωσης είχαν 72,6% υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία (RR=1,726 95%C.I.=1,398-2,129, p<0,001) και 89,3% υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας (RR=1,893 95%C.I.=1,531-2,440, p<0,001) με την απουσία βιωσιμότητας σε σύγκριση με την παρουσία βιωσιμότητας. Ωστόσο, παρατηρήθηκε υψηλή ετερογένεια στις μετα-αναλύσεις που μπορεί να αποδοθεί σε διαφορές στους εξεταζόμενους πληθυσμούς και τις ακολουθούμενες μεθοδολογίες. Σφάλμα δημοσίευσης αναδείχθηκε από την ασυμμετρία των διαγραμμάτων χοάνης και από τις δοκιμές Egger, αν και οι αναλύσεις ευαισθησίας με τη μέθοδο trim-and-fill επιβεβαίωσαν τα βασικά ευρήματα. Συμπέρασμα: Αυτή η μετα-ανάλυση αναδεικνύει την προγνωστική σημασία της βιωσιμότητας του μυοκαρδίου για την επιβίωση ασθενών με ισχαιμική καρδιομυοπάθεια και δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας που πρόκειται να υποβληθούν σε θεραπεία (επαναγγείωση ή ΟΜΤ). Η τεκμηριωμένη ύπαρξη βιωσιμότητας αποτελεί προγνωστικό παράγοντα καλύτερης επιβίωσης όταν επιλεγεί ως θεραπεία η επαναγγείωση σε σχέση με την ΟΜΤ. Ασθενείς με μη βιώσιμο μυοκάρδιο έχουν την ίδια πρόγνωση είτε επιλεγεί ως θεραπεία η διενέργεια επαναγγείωσης είτε η διενέργεια ΟΜΤ.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Καραμπίνος Ηλίας
  • Karampinos Ilias

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
English

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3473656

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Καραμπίνος Ηλίας; Karampinos Ilias. Ο ρόλος της παρουσίας βιωσιμότητας στην πρόγνωση ασθενών με δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας μετά από θεραπευτική παρέμβαση: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.. 2025. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3473656