National and Kapodistrian University of Athens
Τα αντιψυχωσικά ως παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του μαστού: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Παρά το γεγονός ότι προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει μια πιθανή σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, η συσχέτιση παραμένει ασαφής. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής θεραπείας και του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, ScienceDirect και Cochrane Library, σε συνδυασμό με μη αυτοματοποιημένη αναζήτηση αναφορών, έως τις 12 Ιουλίου 2024, για βιβλιογραφία σχετική με μελέτες που διερευνούν τη συσχέτιση μεταξύ αντιψυχωσικής θεραπείας και καρκίνο του μαστού σε γυναίκες. Η πρωτογενής ανάλυση περιελάμβανε μια συνολική μετα-ανάλυση σχετικού κινδύνου, με δευτερεύουσα ανάλυση σχετικού λόγου συμπληρωματικών πιθανοτήτων για επιπρόσθετα στοιχεία. Πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης. Οι αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης στόχευαν να αντιμετωπίσουν την ετερογένεια και να εξετάσουν οποιαδήποτε πιθανή συσχέτιση μεταξύ των παραγόντων που μεταβάλλονταν και των εκβάσεων που αξιολογήθηκαν. Η παρούσα μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν, συνολικά, δεκαεπτά μελέτες με 3.347.235 ασθενείς. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η έκθεση σε αντιψυχωσικά οδηγεί σε συνολικό 21% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 - 1,42) σε σύγκριση με τη μη έκθεση, αποτέλεσμα πιο διακριτό στις αναδρομικές μελέτες. Επιπλέον, τα PRL(prolactin)-increasing αντιψυχωσικά ενέχουν αυξημένο κίνδυνο (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) συγκριτικά με τα PRL-sparing ή την απουσία έκθεσης. Επιπλέον, η παρατεταμένη συνολική διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού (>5 έτη: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), σε σύγκριση με θεραπεία για λιγότερο από 1 έτος. Αυτή η συσχέτιση επαληθεύτηκε στην υπο-ανάλυση που αφορούσε τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), ενώ δεν ήταν στατιστικά σημαντική στην υπο-ανάλυση των αντιψυχωσικών δεύτερης γενιάς (SGAs) (OR: 1,09, 95% CI: 0,94 -1,25). Συμπεράσματα: Υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και της χρήσης αντιψυχωσικών, κυρίως σε αναδρομικές μελέτες. Τα PRL-increasing αντιψυχωσικά παρουσιάζουν υψηλότερη συσχέτιση με τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα PRL-sparing. Η μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης σε FGAs οδηγεί σε υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η προοπτική και μακροχρόνια παρακολούθηση για καρκίνο του μαστού είναι απαραίτητη για όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν αντιψυχωσικά.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ρεβέλου Μαρία-Τριανταφυλλιά
- Revelou Maria-Triantafyllia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3475783