National and Kapodistrian University of Athens
Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία/Μυελοδυσπλαστικό Σύνδρομο σε ασθενείς με καρκίνο μετά από χορήγηση PARP αναστολέων: Μονοκεντρική Μελέτη/ Acute Myeloid Leukemia/Myelodysplastic Syndrome in cancer patients receiving PARP inhibitors: A single institute experience
Abstract
dc:descriptionΟι αναστολείς πολυ(ADP-ριβόζης) πολυμεράσης (PARP) αντιπροσωπεύουν μια νεότερη κατηγορία αντινεοπλασματικών παραγόντων, που έχουν φέρει επανάσταση στις κλινικές προσεγγίσεις σε μια ποικιλία συμπαγών όγκων. Οι αναστολείς PARP έχουν αναπτυχθεί και εγκριθεί για διάφορους τύπους καρκίνων που σχετίζονται με μεταλλάξεις BRCA και άλλες μεταλλάξεις γονιδίων επιδιόρθωσης ομόλογου ανασυνδυασμού (HRR). Σε αυτή τη μελέτη εστιάζουμε σε δύο συχνά χρησιμοποιούμενους αναστολείς PARP, το Olaparib και το Niraparib, οι οποίοι χρησιμοποιούνται σε πολλαπλά θεραπευτικά πλαίσια, ως θεραπεία πρώτης γραμμής, συντήρηση, συντήρηση σε υποτροπή καθώς και ως συνδυαστική θεραπεία. Παρά τη μεγάλη αποτελεσματικότητα, έχουν προκύψει ανησυχίες σχετικά με ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων οξείας μυελογενούς λευχαιμίας (AML) και μυελοδυσπλαστικού συνδρόμου (MDS). Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να εκτιμήσει τον κίνδυνο εμφάνισης AML/MDS που σχετίζεται με το PARPis, μέσω μιας αναδρομικής μελέτης και να περιγράψει τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών που ανέπτυξαν AML/MDS μετά από θεραπεία με αναστολείς PARP. Αυτή η αναδρομική ανάλυση περιλαμβάνει όλους τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με αναστολείς PARP στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Αλεξάνδρας. Όλοι οι ασθενείς είναι άνω των 18 ετών, έχουν επιβεβαιωμένο ιστορικό καρκίνου, έχουν λάβει χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία ή PARPi ως θεραπεία πρώτης γραμμής ή/και PARPi ως θεραπεία συντήρησης ή θεραπεία συντήρησης μετά από υποτροπή. Ο τύπος του PARPi, η ηλικία κατά τη διάγνωση, ο ιστολογικός τύπος του όγκου και το ποσοστό θνησιμότητας έχουν αξιολογηθεί. Το κύριο αποτέλεσμα αφορά την εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης AML/MDS που σχετίζεται με το PARPi. Αναδείξαμε ότι από τους 428 ασθενείς που έλαβαν PARPis στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, 7 ανέπτυξαν οξεία μυελογενή λευχαιμία ή/και μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, όπως καταγράφηκε μέχρι και τις 15 Ιανουαρίου 2025 (4 ασθενείς ανέπτυξαν AML, 3 ασθενείς MDS). Όλες οι γνωστές περιπτώσεις AML/MDS σχετίζονται με το Olaparib 1,64% (7 από 428) και δεν υπήρξε επιβεβαιωμένη περίπτωση AML/MDS μετά από χορήγηση Niraparib. Το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων AML/MDS είχε επιβεβαιωμένη διάγνωση καρκίνου των ωοθηκών (6 ασθενείς - 4 διαγνώστηκαν με AML και 1 με MDS) και μόνο ένας ασθενής είχε διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού και ανέπτυξε MDS. Όλες οι γυναίκες που ανέπτυξαν AML/MDS είχαν ορογόνο καρκίνο των ωοθηκών (100%). Μεταξύ των ασθενών με καρκίνο μαστού, 5 γυναίκες είχαν αποβιώσει και μια βρισκόταν εν ζωή. Στον καρκίνο του μαστού, η μόνη διαγνωσμένη ασθενής με MDS ήταν ζωντανή. Η διάμεση ηλικία διάγνωσης ήταν τα 60 έτη (63+/-11 έτη). Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής είναι ιδιαίτερα χρήσιμα και σημαντικά καθώς έδειξαν ότι η χρήση αναστολέων PARP μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη MDS και AML στο 1,64% των περιπτώσεων και ότι αυτό μπορεί να συσχετίζεται με χρήση του Olaparib. Αυτή η εργασία υπογραμμίζει τη σημασία των μελετών ενός κέντρου για τη δημιουργία ουσιαστικών γνώσεων που μπορούν να συμπληρώσουν μεγαλύτερες, πολυϊδρυματικές δοκιμές, με απώτερο στόχο την βελτίωση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας και της καλύτερης κατανόησης ανεπιθύμητων ενεργειών των PARP αναστολέων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μανέτα Αντωνία
- Maneta Antonia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3476437