National and Kapodistrian University of Athens
Δοσολογικά Σχήματα Παρατεταμένης Έγχυσης Β' Λακταμικών Αντιβιοτικών με τη Βοήθεια Υπολογιστικών Προσομοιώσεων.
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η αυξανόμενη μικροβιακή αντοχή καθιστά επιτακτική την ανάγκη για βελτιστοποίηση των δοσολογικών σχημάτων αντιβιοτικών, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η θεραπευτική τους αποτελεσματικότητα και να περιοριστεί η τοξικότητα και η ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών. Τα β- λακταμικά αντιβιοτικά, τα οποία χαρακτηρίζονται από χρονοεξαρτώμενη βακτηριοκτόνο δράση, επηρεάζονται ιδιαίτερα από τη διάρκεια που η συγκέντρωσή τους στο πλάσμα παραμένει πάνω από την ελάχιστη θεραπευτική συγκέντρωση. Η παρατεταμένη έγχυση (Extended Infusion, EI) έχει προταθεί ως στρατηγική βελτιστοποίησης της φαρμακοδυναμικής τους. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα της παρατεταμένης έγχυσης β-λακταμικών αντιβιοτικών μέσω υπολογιστικών προσομοιώσεων. Μέθοδοι: Χρησιμοποιήθηκαν προσομοιώσεις Monte Carlo για την αξιολόγηση των φαρμακοκινητικών και φαρμακοδυναμικών προφίλ τεσσάρων ευρέως χρησιμοποιούμενων β- λακταμικών αντιβιοτικών: ceftazidime, ceftolozane, meropenem και piperacillin. Οι προσομοιώσεις έλαβαν υπόψη διαφορετικά επίπεδα νεφρικής λειτουργίας (φυσιολογική και μειωμένη) για την κάλυψη ευρέος φάσματος κλινικών περιπτώσεων. Συγκρίθηκαν δοσολογικά σχήματα διαλείπουσας έγχυσης (Intermittent Bolus, IB) και παρατεταμένης έγχυσης για την ικανότητά τους να διατηρούν τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου πάνω από την ελάχιστη θεραπευτική συγκέντρωση για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Αποτελέσματα: Οι προσομοιώσεις έδειξαν ότι η παρατεταμένη έγχυση αύξησε σημαντικά την πιθανότητα επίτευξης φαρμακοδυναμικών στόχων (Probability of Target Attainment, PTA) για όλα τα εξεταζόμενα αντιβιοτικά. Σε συνθήκες φυσιολογικής νεφρικής λειτουργίας, τα σχήματα EI διατήρησαν τις συγκεντρώσεις των αντιβιοτικών πάνω από την ελάχιστη θεραπευτική συγκέντρωση για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα συγκριτικά με τη διαλείπουσα χορήγηση, βελτιώνοντας έτσι την πιθανότητα εκρίζωσης των βακτηρίων. Σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, η προσαρμογή της δόσης στις παρατεταμένες εγχύσεις επέτρεψε τη διατήρηση θεραπευτικών συγκεντρώσεων χωρίς να αυξηθεί ο κίνδυνος τοξικότητας. Συζήτηση: Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν τα κλινικά οφέλη της παρατεταμένης έγχυσης στη βελτιστοποίηση της θεραπείας με β-λακταμικά αντιβιοτικά. Η παράταση της έκθεσης του φαρμάκου πάνω από την ελάχιστη θεραπευτική συγκέντρωση ενισχύει τη βακτηριοκτόνο δράση, μειώνει την πιθανότητα αποτυχίας της θεραπείας και περιορίζει την ανάπτυξη μικροβιακής αντοχής. Ωστόσο, η εφαρμογή των σχημάτων EI συνοδεύεται από προκλήσεις, όπως η ανάγκη για συνεχή φλεβική πρόσβαση και οι αυξημένες απαιτήσεις σε υγειονομικούς πόρους. Επίσης, οι κλινικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες όπως η νεφρική λειτουργία και η βαρύτητα της λοίμωξης. Συμπεράσματα: Η μελέτη καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα της παρατεταμένης έγχυσης στη βελτιστοποίηση της θεραπείας με β-λακταμικά αντιβιοτικά. Οι υπολογιστικές προσομοιώσεις έδειξαν 5 σαφή βελτίωση στην επίτευξη των φαρμακοδυναμικών στόχων, ιδιαίτερα σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς και λοιμώξεις από ανθεκτικά παθογόνα. Παρόλο που απαιτούνται περαιτέρω κλινικές δοκιμές για την πλήρη επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων, η παρατεταμένη έγχυση φαίνεται να αποτελεί υποσχόμενη στρατηγική για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των αντιβιοτικών και τη μείωση της μικροβιακής αντοχής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τρουλλάκη Μαρία
- Troullaki Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3481139