National and Kapodistrian University of Athens
Bibliographic review on the Inflammasome’s role in macrovascular complications of Diabetes Mellitus and novel therapeutic strategies
Abstract
dc:descriptionΟ Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) κατατάσσεται μεταξύ των πιο κοινών μη μεταδοτικών αιτιών θανάτου παγκοσμίως. Σήμερα, ο διαβήτης αναγνωρίζεται ως μια πολύπλοκη και ποικιλόμορφη πάθηση που μπορεί να επηρεάσει άτομα σε διάφορα στάδια της ζωής τους. Κάτω από την «ομπρέλα» του διαβήτη περιλαμβάνονται διάφορες μεταβολικές διαταραχές, που όλες έχουν ως κοινό παρονομαστή την υπεργλυκαιμία. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) αποτελεί τη συχνότερη μορφή διαβήτη, αντιπροσωπεύοντας την πλειονότητα των περιπτώσεων. Ο ΣΔτ2 χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία οδηγεί σε υπεργλυκαιμία και, συνεπώς, σε υπερινσουλιναιμία, καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να αντισταθμίσει την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Ο συνδυασμός του μεταβαλλόμενου τρόπου ζωής, των τεχνολογικών εξελίξεων και της κοινωνικής προόδου έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου παγκόσμια αύξηση του ΣΔτ2 τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα να λάβει διαστάσεις επιδημίας. Οι μακροαγγειακές και μικροαγγειακές επιπλοκές που σχετίζονται με τον σακχαρώδη διαβήτη, όπως η στεφανιαία νόσος, η αγγειακή εγκεφαλική νόσος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η περιφερική αγγειοπάθεια, η χρόνια νεφρική νόσος, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και η καρδιαγγειακή αυτόνομη νευροπάθεια, συμβάλλουν σημαντικά στη μειωμένη ποιότητα ζωής, την αναπηρία και τον πρόωρο θάνατο που σχετίζονται με τη νόσο. Λόγω της σημαντικής κλινικής επιβάρυνσης του διαβήτη ως παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου, έχει δοθεί αυξημένη προσοχή στις επιπλοκές του. Η κατανόηση της περίπλοκης αλληλεπίδρασης μεταξύ γενετικών παραγόντων, περιβαλλοντικών επιδράσεων και φαινοτυπικών εκφράσεων που συμβάλλουν στην εμφάνιση του διαβήτη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπειών. Πληθώρα μελετών έχει δείξει ότι η χρόνια ιστική φλεγμονή διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του ΣΔτ2. Αυξημένα επίπεδα φλεγμονωδών πρωτεϊνών έχουν ταυτοποιηθεί ως προγνωστικοί δείκτες για τον ΣΔτ2. Η φλεγμονή αποτελεί την αρχική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε λοίμωξη ή ιστική βλάβη και είναι βασικός παράγοντας στην παθογένεση διαφόρων αγγειακών νόσων, όπως η αθηροσκλήρωση. Η βασική έρευνα γύρω από το σύμπλεγμα του φλεγμονοσώματος (inflammasome) που περιλαμβάνει τους υποδοχείς τύπου NOD (nucleotide-binding oligomerization domain), τα leucine-rich επαναλαμβανόμενα μοτίβα (LRR) και την πρωτεΐνη που περιέχει τον πυρηνικό τομέα 3 (NLRP3), υποδηλώνει ότι αυτό λειτουργεί ως εκκινητής της φλεγμονώδους απόκρισης, διαδραματίζοντας κρίσιμο ρόλο στη δυσλειτουργία των ενδοθηλιακών κυττάρων και την ανάπτυξη του ΣΔτ2. Το φλεγμονόσωμα NLRP3 αποτελεί έναν ενδοκυττάριο αισθητήρα που ανιχνεύει σήματα κινδύνου, όπως την ισχαιμία καθώς και εξωκυττάρια ή ενδοκυττάρια ερεθίσματα, σε απόκριση ιστικής βλάβης. Καθώς η γνώση γύρω από τα φλεγμονοσώματα συνεχίζει να αυξάνεται, αυξάνεται και η δυνατότητα ανάπτυξης νέων και αποτελεσματικών θεραπειών για ασθενείς με μεταβολικά νοσήματα, όπως ο ΣΔτ2. Αυτό θα μπορούσε να ανοίξει νέους υποσχόμενους θεραπευτικούς δρόμους για την πρόληψη και θεραπεία του ΣΔτ2. Σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι να αναδείξει τους μηχανισμούς ενεργοποίησης του φλεγμονοσώματος NLRP3 και τη σημασία του στην ανάπτυξη του ΣΔτ2 και των επακόλουθων χρόνιων μακροαγγειακών επιπλοκών που προκύπτουν. Παράλληλα, θα γίνει αναφορά σε νέες υποσχόμενες θεραπευτικές προσεγγίσεις που στοχεύουν το NLRP3 για τη διαχείριση του ΣΔτ2.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραμήτσος Κωνσταντίνος
- Karamitsos Konstantinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3501209