National and Kapodistrian University of Athens
Καταγματικός κίνδυνος ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
Abstract
dc:descriptionΗ Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (ΡΑ) αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο οστεοπόρωσης και καταγμάτων ευθραυστότητας, λόγω χρόνιας φλεγμονής, σωματικής αδράνειας και παρατεταμένης χορήγησης γλυκοκορτικοειδών (GC). Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε τον καταγματικό κίνδυνο ασθενών με ΡΑ, μέσω του εργαλείου FRAX, και διερεύνησε κλινικούς παράγοντες που σχετίζονται με την οστική απώλεια. Μέθοδος: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη πασχόντων-μαρτύρων, στην οποία εντάχθηκαν 46 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ΡΑ και 47 υγιή controls παρόμοιας ηλικίας. Η οστική πυκνότητα (BMD) στη σπονδυλική στήλη και στο ισχίο μετρήθηκαν με τη μέθοδο DEXA. Ο αλγόριθμος FRAX χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση της 10-ετούς πιθανότητας κατάγματος, ενώ εξετάστηκε η συσχέτιση της ενεργότητας της νόσου (DAS28-ESR), της οροθετικότητας (RF, anti-CCP), του ιστορικού καταγμάτων και της φαρμακευτικής αγωγής (cDMARDs και bDMARDs) με την οστική απώλεια. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών με ΡΑ ήταν 65,9 έτη. Μειωμένη οστική μάζα παρατηρήθηκε στο 76,1% των ασθενών (50% με οστεοπενία, 26,1% με οστεοπόρωση). Σπονδυλικά κατάγματα καταγράφηκαν στο 21,7% των ασθενών με ΡΑ έναντι 8,5% των υγιών (p = 0,097), ενώ περιφερικά κατάγματα στο 15,2% έναντι 6,3% των υγιών (p = 0,52). Η οστεοπενία ήταν συχνότερη στους ασθενείς με ΡΑ (p = 0,09). Η μέση BMD του ισχίου δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (0,821 vs. 0,806 g/cm², p = 0,620· 95% CI: -0,08 έως 0,05), ενώ το ίδιο παρατηρήθηκε και στη BMD της σπονδυλικής στήλης (p = 0,678· 95% CI: -0,06 έως 0,09). Παρά την ομοιότητα στην οστική πυκνότητα, η αυξημένη συχνότητα σπονδυλικών καταγμάτων στους ασθενείς με ΡΑ υποδηλώνει ότι παράγοντες πέραν της BMD, όπως η χρόνια φλεγμονώδης διεργασία, επηρεάζουν σημαντικά τον κίνδυνο κατάγματος. Μεταξύ των ατόμων με οστεοπενία, οι ασθενείς με ΡΑ είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να χρήζουν έναρξης αντιοστεοπορωτικής αγωγής συγκριτικά με τους υγιείς (30,4% έναντι 14,8%, p = 0,093), γεγονός που αναδεικνύει τους περιορισμούς της BMD ως μοναδικού εργαλείου εκτίμησης του καταγματικού κινδύνου. Τα θετικά anti-CCP αντισώματα και η υψηλή ενεργότητα νόσου (DAS28 ≥ 3,2) σχετίστηκαν με χαμηλότερες τιμές BMD και αυξημένες τιμές FRAX. Οι ασθενείς που λάμβαναν bDMARDs εμφάνιζαν υψηλότερη BMD στο ισχίο. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΡΑ, και ειδικότερα όσοι παρουσιάζουν ενεργή νόσο, μακροχρόνια πορεία και θετικά anti-CCP αντισώματα, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Δεδομένου ότι η BMD δεν αποτυπώνει πλήρως τον συνολικό καταγματικό κίνδυνο, το εργαλείο FRAX αποδεικνύεται χρήσιμο για την έγκαιρη και εξατομικευμένη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σπανοπούλου Χριστίνα
- Spanopoulou Christina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3585133