National and Kapodistrian University of Athens
Αντιμετώπιση δηλητηρίασης από παρακεταμόλη στο ΤΕΠ
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η δηλητηρίαση από παρακεταμόλη αποτελεί μία κύρια αιτία ηπατικής βλάβης που προκαλείται από υπερδοσολογία φαρμάκων και είναι ένας σημαντικός λόγος παρουσίας στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) σε παγκόσμιο επίπεδο. Η τυπική θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση Ν-ακετυλοκυστεΐνης (NAC), η οποία ενισχύει την παραγωγή γλουταθειόνης για την αποτοξίνωση του τοξικού μεταβολίτη Ν-ακετυλο-π-βενζοκινόνη ιμίνη (NAPQI). Παρά την αποτελεσματικότητά του, το συμβατικό πρωτόκολλο NAC σχετίζεται με ανεπιθύμητες ενέργειες, παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο και δυσφορία των ασθενών. Έτσι, διερευνώνται εναλλακτικές θεραπευτικές προσεγγίσεις και βελτιωμένες διαγνωστικές στρατηγικές για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών υγείας. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει σκοπό την αξιολόγηση των πρόσφατων βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικά με την αντιμετώπιση της δηλητηρίασης από παρακεταμόλη στο ΤΕΠ. Υλικά και Μέθοδοι: Για τους σκοπούς της συστηματικής ανασκόπησης, διεξήχθη μια ηλεκτρονική βιβλιογραφική ανασκόπηση χρησιμοποιώντας ως βάσεις δεδομένων τις PubMed και ClinicalTrials.gov, εντοπίζοντας μελέτες που διερευνούν την αντιμετώπιση της δηλητηρίασης από παρακεταμόλη στο ΤΕΠ. Η ποιότητα των μελετών που συμπεριελήφθησαν αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την κατάλληλη λίστα ελέγχου CASP, ανάλογα με τον τύπο της μελέτης (π.χ. τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές ή μελέτες κοόρτης). Αποτελέσματα: Στην ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν 12 μελέτες. Αρκετές εκ των μελετών διερεύνησαν εναλλακτικά πρωτόκολλα χορήγησης NAC, συμπεριλαμβανομένων εκτεταμένων και συντομευμένων σχημάτων, δείχνοντας συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα και λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με το τυποποιημένο πρωτόκολλο των 20,25 ωρών. Επίσης, συνδυαστικές θεραπείες, όπως η χορήγηση NAC μαζί με ονδανσετρόνη ή calmangafodipir, έδειξαν τη δυνατότητα μείωσης των ανεπιθύμητων ενεργειών και της οξειδωτικής ηπατικής βλάβης. Τέλος, νέοι διαγνωστικοί βιοδείκτες, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολιτών της παρακεταμόλης, του διαλυτού CD163 και υποδοχέα μαννόζης, αλλά και συνδυασμού των επιπέδων των K18, GLDH και miR-122, ερευνήθηκαν με σκοπό την έγκαιρη αναγνώριση των ασθενών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο οξείας ηπατικής βλάβης, βελτιώνοντας πιθανώς τη λήψη κλινικών αποφάσεων. Συμπεράσματα: Τα πρόσφατα βιβλιογραφικά στοιχεία υποστηρίζουν ότι η τροποποίηση στη χορήγηση NAC για τη βελτίωση της ανεκτικότητας δε διακυβεύει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας ή την εμφάνιση περισσότερων ανεπιθύμητων ενεργειών. Επιπρόσθετα, οι συνδυαστικές θεραπείες που προτείνονται μπορεί να προσφέρουν πρόσθετα οφέλη, αλλά απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση. Τέλος, η χρήση κατάλληλων βιοδεικτών μπορεί να ενισχύσει την έγκαιρη διάγνωση και τη διαστρωμάτωση των ασθενών, βελτιστοποιώντας τις στρατηγικές θεραπείας για τη δηλητηρίαση από παρακεταμόλη στο ΤΕΠ. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί σε τυχαιοποιημένες δοκιμές μεγάλης κλίμακας για να επιβεβαιώσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων προσεγγίσεων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αβραμάκου Ευαγγελία
- Avramakou Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3661254