National and Kapodistrian University of Athens
Ιστορίες Συμμετοχής τεσσάρων μουσικών στο Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας. Η επίδραση της διδασκαλίας του Γεώργιου Χατζηνίκου.
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τα μουσικά φεστιβάλ ως μη τυπική μορφή μουσικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μελετά το Φεστιβάλ Χόρτου - Μαγνησίας και ειδικότερα τα σεμινάρια του Γεώργιου Χατζηνίκου στο πλαίσιο αυτού, εστιάζοντας στον τρόπο επίδρασης αυτής της εμπειρίας σε πολλαπλές πτυχές της ταυτότητάς των συμμετεχόντων(προσωπική, καλλιτεχνική, επαγγελματική, εκπαιδευτική) εν γένει και της καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής τους πορείας. Στη διεθνή βιβλιογραφία ελάχιστες είναι οι έρευνες που ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές προεκτάσεις των μουσικών φεστιβάλ παρά το μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν. Οι περισσότερες πραγματεύονται τα μουσικά φεστιβάλ ως καταναλωτικό προϊόν με σκοπό την παροχή πληροφοριών για την αναβάθμιση της ποιότητάς τους και την ανάπτυξη των τόπων που τα φιλοξενούν. Λιγότερες τα προσεγγίζουν ως μορφή μουσικής εκπαίδευσης, ενώ άλλες ερευνούν μόνο τα κίνητρα ή τα οφέλη συμμετοχής σε αυτά, εστιάζοντας ωστόσο στον γενικό πληθυσμό. Στην ελληνική πραγματικότητα, παρά την έντονη παρουσία μουσικών φεστιβάλ, η ερευνητική δραστηριότητα περιορίζεται στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών, όπου μελετώνται η επίδρασή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των τόπων υποδοχής και στην προώθηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να παρέχει πλούσια δεδομένα, αξιοποιήσιμα αφενός σε εκπαιδευτικά πλαίσια, στη μεθόδευση της διδασκαλίας του μαθήματος της μουσικής. Αφετέρου, επιδιώκει να παρέχει στους αναγνώστες, είτε πρόκειται για μουσικούς κάθε επιπέδου είτε για ακροατές, την αφορμή να αναστοχαστούν και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με τη Μουσική. Η εξέταση της πραγμάτωσης κλασικής μουσικής εκτός του τυπικού πλαισίου των σχολικών και ωδειακών μαθημάτων και των συναυλιακών χώρων παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, ακολουθώντας ένα γενικότερο άνοιγμα της μουσικής εκπαίδευσης στην κοινωνία, μέσω μη τυπικών μορφών μάθησης. Η απουσία των παραπάνω δεδομένων τόσο από την ελληνική όσο και από την ξενόγλωσση βιβλιογραφία επιβεβαιώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της παρούσας μελέτης. Σκοπός της έρευνας είναι να αναλυθούν σε βάθος οι ποιότητες του Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας και των σεμιναρίων του Γιώργου Χατζηνίκου, προκειμένου να αναδειχθεί η επίδρασή τους στους συμμετέχοντες, αναφορικά με την αντίληψή τους για τη μουσική, τη σχέση τους με αυτή ως εκπαιδευόμενοι μουσικοί τότε και ως ενεργοί στο χώρο της διδασκαλίας πλέον. Ως θεωρητικό πλαίσιο αξιοποιήθηκε η θεωρία της εγκαθιδρυμένης μάθησης των Lave & Wenger (1991) - το φεστιβάλ αποτέλεσε την κοινότητα πρακτικής, όπου η μάθηση πραγματωνόταν με νόμιμη περιφερειακή συμμετοχή. Για τη διεξαγωγή της έρευνας αξιοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα η μελέτη περίπτωσης. Κύριο εργαλείο συλλογής δεδομένων αποτέλεσε η αφηγηματική συνέντευξη, η οποία επέτρεψε την ανάδυση πλούσιου ερευνητικού υλικού, καθώς οι συμμετέχοντες αφηγήθηκαν σε βάθος τα μαθησιακά και κοινωνικά βιώματά τους μέσα από τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ και μέσω της διδασκαλίας του Γ. Χατζηνίκου. Η τριγωνοποίηση επιτεύχθηκε με την αξιοποίηση αρχειακού υλικού και τεκμηρίων που προσκόμισαν οι συμμετέχοντες στην ερευνήτρια. Το ερευνητικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα ανέδειξαν πως το Φεστιβάλ Χόρτου απευθύνεται τόσο σε ειδήμονες όσο και στο αμύητο κοινό και επιδιώκει μέσα από τις πρακτικές του να φέρει τους νέους της Ελλάδας και του εξωτερικού σε έναν γόνιμο πολιτιστικό διάλογο. Διαφάνηκε επιπλέον η σύνδεση της μουσικής με τον εαυτό.. Συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση της μουσικής ως όλον μέσα από μια βιωματική διαδικασία παρείχε στους συμμετέχοντες εφόδια και κίνητρο για την ατομική προσπάθεια αναζήτησης του εαυτού τους, οδηγώντας τους σε μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού. Μία ακόμη θεματική που αναδύθηκε αφορούσε τη σύνδεση της μουσικής με τη σχέση με τους άλλους. Η ομαδική δράση σε όλες τις δραστηριότητες του σεμιναρίου δημιουργούσε ανάμεσα στους μουσικούς αφενός την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, καλλιεργούσε αφετέρου και επικοινωνιακές μουσικές δεξιότητες στη σχέση τους με το ακροατήριο. Έγινε τέλος φανερή η σύνδεση της φύσης και της μικρής κοινωνίας με την αντίληψη και την πραγμάτωση της μουσικής, καθώς εναρμονίστηκαν οι καθημερινές μουσικές πρακτικές δραστηριότητες με την ροή της καθημερινής ζωής στη φύση, απελευθερώνοντας συναισθήματα ασφάλειας και αποδέσμευσης από τους περιορισμούς της ζωής στα αστικά κέντρα. Τα πορίσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για προεκτάσεις στον τομέα της μουσικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν προσαρμοσμένες οι πρακτικές διδασκαλίας που αναδύονται και να εξεταστεί η αποτελεσματικότητά τους σε τυπικά εκπαιδευτικά πλαίσια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η συνεξέταση των παραπάνω μεθόδων με την ανάπτυξη μουσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, οι οποίες αποτελούν βασικούς στόχους του προγράμματος σπουδών του μαθήματος της μουσικής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ακριβοπούλου Σεμίνα
- Akrivopoulou Semina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3661288