National and Kapodistrian University of Athens
Κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, πρακτικές ενέσιμης χρήσης και λοιμώδη νοσήματα σε μετανάστες χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι Χρήστες Ενέσιμων Ναρκωτικών (ΧΕΝ) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Ορισμένες υποομάδες, όπως οι μετανάστες ΧΕΝ, είναι ακόμα πιο ευάλωτες εξαιτίας εμποδίων πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικού αποκλεισμού. Παρόλα αυτά, οι διαθέσιμες έρευνες για αυτόν τον πληθυσμό είναι περιορισμένες. Σκοπός: Η αποτύπωση των κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών, της πρόσβασης σε υπηρεσίες μείωσης της βλάβης και σε έλεγχο για λοιμώδη νοσήματα, των πρακτικών ενέσιμης χρήσης και του επιπολασμού της λοίμωξης HIV σε μετανάστες ΧΕΝ και η σύγκριση σε σχέση με Έλληνες ΧΕΝ. Υλικό-Μέθοδοi: Στην παρούσα εργασία αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα των προγραμμάτων «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» (2012-2013) και «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ HIV-HCV» (2018-2020) που πραγματοποιήθηκαν σε ΧΕΝ στην Αθήνα (Ν=4273 μοναδικοί συμμετέχοντες). Τα άτομα προσελκύστηκαν στα προγράμματα μέσω της μεθόδου δειγματοληψίας RDS. Πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση με τη μέθοδο των Γενικευμένων Εκτιμητικών Εξισώσεων (Generalized Estimating Equations). Αποτελέσματα: Το 17.6% των συμμετεχόντων (Ν=748) ήταν μετανάστες με πιο συχνή χώρα προέλευσης το Αφγανιστάν (13.5% των μεταναστών ΧΕΝ), το Ιράν (12.2%) και την Αλβανία (10.3%). Σε σχέση με τους Έλληνες, οι μετανάστες αναφέρουν πιο συχνά αστεγία (47.0% έναντι 19.0%), ιστορικό φυλάκισης (56.3% έναντι 45.9%), καθημερινή ενέσιμη χρήση (48.5% έναντι 33.3%), λήψη δωρεάν συρίγγων από προγράμματα διανομής (53.9% έναντι 46.4%) και λιγότερο συχνά συμμετοχή σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοιειδή (9.3% έναντι 32.5) και έλεγχο για HIV τους τελευταίους 12 μήνες (31.0% έναντι 49.0%). Ο επιπολασμός HIV ήταν 13.6% (95% ΔΕ: 12.5,14.7) και 18.1% (95% ΔΕ: 15.5,21.0) σε Έλληνες και μετανάστες, αντίστοιχα. Στα αποτελέσματα της μονοπαραγοντικής ανάλυσης οι μετανάστες ΧΕΝ φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στην λοίμωξη HIV (OR=1.38; 95% ΔΕ:1.11-1.71, p=0.003), ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση η χώρα καταγωγής δεν φαίνεται να είναι ανεξάρτητος παράγοντας για την λοίμωξη HIV (OR=0.85; 95% ΔΕ: 0.65-1.12, p=0.255). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η αστεγία, το ιστορικό φυλάκισης, η χρήσης κοκαΐνης ως κύριας ουσίας ενέσιμης χρήσης, η καθημερινή ενέσιμη χρήση και η κοινή χρήση εξοπλισμού ήταν ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου HIV. Συμπεράσματα: Οι μετανάστες ΧΕΝ στην Αθήνα έχουν υψηλότερο επιπολασμό HIV που φαίνεται ότι συνδέεται με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες (κυρίως την απουσία στέγης), υιοθέτηση επικίνδυνων πρακτικών ενέσιμης χρήσης και δυσκολίες πρόσβασης σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοειδή και έλεγχο για HIV. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης του HIV σε πληθυσμούς που βιώνουν κοινωνικοοικονομικές ανισότητες και αυξημένη έκθεση σε παράγοντες κινδύνου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Φράγκου Αικατερίνη
- Fragkou Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5294979