National and Kapodistrian University of Athens
Διαδικασίες αναζωογόνησης σε νοσηλευόμενους ασθενείς ελληνικών ογκολογικών νοσοκομείων
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η αναζωογόνηση, ειδικά σε ογκολογικούς ασθενείς, είναι μια διαδικασία που απαιτεί καλή εξειδίκευση σε αυτή για να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα. Ακόμα, σε αυτό το συγκεκριμένο πληθυσμό υπάρχουν πολλά ηθικά ζητήματα σχετικά με το αν θα πρέπει ή όχι να εφαρμόζεται αναζωογόνηση και ποιος θα πρέπει να λάβει αυτή την απόφαση. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαδικασιών αναζωογόνησης στα τέσσερα εξειδικευμένα δημόσια ογκολογικά νοσοκομεία της Ελλάδας και των γνώσεων των εργαζόμενων ιατρών σχετικά. Μεθοδολογία: Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ενός ερωτηματολογίου 29 ερωτήσεων. Το ερωτηματολόγιο μελέτησε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, τις γνώσεις σχετικά με τις διαδικασίες αναζωογόνησης, τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στο εκάστοτε νοσοκομείο που εργάζονται και τις απόψεις τους σχετικά με τις διαδικασίες αναζωογόνησης σε ογκολογικούς ασθενείς και την επάρκεια των διαδικασιών στα νοσοκομεία. Αποτελέσματα: Το δείγμα της παρούσας μελέτης ήταν 159 εργαζόμενοι ιατροί από το Γενικό Αντικαρκινικό-Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Άγιος Σάββας», το «Θεαγένειο», το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά» και το Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Άγιοι Ανάργυροι». Το 64,1% αναφέρουν ότι έχουν πιστοποίηση αναζωογόνησης, αλλά το 58,8% αυτών έχουν πιστοποίηση που δεν είναι πλέον σε ισχύ. Tο 62.3% διαφωνούν πως στο νοσοκομείο που εργάζονται υπάρχει ομάδα αναζωογόνησης και το 37.1% συμφωνούν. Επιπλέον, το 0.6% αναφέρουν πως δεν γνωρίζουν τη συγκεκριμένη απάντηση. Η αύξηση της ηλικίας σχετίζονταν με καλύτερη αυτοεκτίμηση των γνώσεων των γιατρών σχετικά με τη διαδικασία της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (p=0,013). H αύξηση της ηλικίας σχετίζονταν με καλύτερη αυτοεκτίμηση των γνώσεων των γιατρών σχετικά με το νομικό πλαίσιο που αφορά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, καθώς οι ιατροί μεγαλύτερης ηλικίας θεωρούσαν ότι έχουν περισσότερες γνώσεις σχετικά με το νομικό πλαίσιο που αφορά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (p<0,001). Η απόφαση για καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση συνήθως λαμβάνεται από το βασικό θεράποντα χωρίς τη χρήση κάποιου score εκτίμησης-διαστρωμάτωσης. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες δεν είναι ικανοποιημένοι από τις ισχύουσες πρακτικές αναζωογόνησης στο νοσοκομείο που εργάζονται. Συμπεράσματα: Στη μελέτη μας παρατηρήθηκε σημαντική έλλειψη γνώσεων στους ιατρούς των υπό εξέταση ογκολογικών νοσοκομείων σχετικά με τις διαδικασίες αναζωογόνησης. Δεδομένου ότι η πλειοψηφία αναφέρει μη ύπαρξη ειδικής ομάδας αναζωογόνησης στο νοσοκομείο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δοθεί έμφαση στην εκπαίδευση των γιατρών σε αυτές τις διαδικασίες. Ακόμα, προτείνεται η εκπαίδευσή τους σχετικά με τα ηθικά ζητήματα και τις τεχνικές συζήτησης ώστε να συμμετέχει περισσότερο ο ασθενής στην απόφαση καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης ή μη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσάμης Κωνσταντίνος
- Tsamis Konstantinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5296174