National and Kapodistrian University of Athens
Συγκριτική ανάλυση δοσιμετρίας απορροφούμενων δόσεων ακτινοβολίας στην πυρηνική ιατρική: μελέτη της θεραπείας με Lu-177 χρησιμοποιώντας πολλαπλές υπολογιστικές μεθόδους
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση της απορροφούμενης δόσης ακτινοβολίας σε επιλεγμένα όργανα, στο πλαίσιο της εσωτερικής δοσιμετρίας στην Πυρηνική Ιατρική. Εξετάζονται δύο περιστατικά: ένας άνδρας (Περιστατικό 4) και μία γυναίκα (Περιστατικό 6), αμφότεροι υποβληθέντες σε θεραπεία με Λουτέσιο-177. Στο πλαίσιο της μελέτης εφαρμόστηκαν έξι διακριτές μέθοδοι υπολογισμού (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), αξιοποιώντας δεδομένα από πολυχρονικές σαρώσεις SPECT, εικόνες CT και τα λογισμικά OpenDose3D και MIRDcalc. Η τμηματοποίηση των οργάνων πραγματοποιήθηκε μέσω του εργαλείου TotalSegmentator, το οποίο βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, εξασφαλίζοντας υψηλή ανατομική ακρίβεια. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν αξιοσημείωτες διαφορές στη δοσιμετρική κατανομή μεταξύ των δύο φύλων. Ενδεικτικά, η απορροφούμενη δόση στο στομάχι της γυναίκας ανήλθε σε 2,82 Gy έναντι 1,45 Gy στον άνδρα, σύμφωνα με τη μέθοδο Monte Carlo, με τις αποκλίσεις να αποδίδονται σε ανατομικούς, ιστολογικούς και γεωμετρικούς παράγοντες. Επιπλέον, η απουσία της σπλήνας στο γυναικείο μοντέλο (λόγω σπληνεκτομής) οδήγησε σε ανακατανομή της ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα αυξημένες δόσεις σε νεφρούς (4,19 Gy δεξιός, 3,36 Gy αριστερός) και επινεφρίδιους αδένες (3,24 Gy δεξιός, 3,03 Gy αριστερός). Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέθοδος Phantom παρουσίασε σημαντική υπερεκτίμηση της δόσης (π.χ. 171,05 Gy στο στομάχι της γυναίκας), ενώ η Monte Carlo παρείχε πιο ρεαλιστικές και σταθερές εκτιμήσεις. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε όργανα με σύνθετη ανατομία, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά, όπου η Monte Carlo κατέγραψε συνεπείς τιμές, αντανακλώντας τις φυσιολογικές και γεωμετρικές διαφοροποιήσεις. Η συγκριτική αξιολόγηση των μεθόδων καταδεικνύει ότι οι τεχνικές LED και FFT δύνανται να θεωρηθούν αξιόπιστες για την εκτίμηση οργάνων όπως το ήπαρ, οι νεφροί, το πάγκρεας και τα επινεφρίδια, παρουσιάζοντας αποκλίσεις εντός ή πλησίον του ±10%. Αντιθέτως, η μέθοδος Organ Mass χαρακτηρίζεται ως οριακά αποδεκτή για ορισμένα όργανα, ιδίως το ήπαρ και οι νεφροί, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική εφαρμογή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της. Αντίθετα, οι μέθοδοι Phantom και Body Mass παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις και, συνεπώς, δεν ενδείκνυνται για την ακριβή εκτίμηση απορροφούμενης δόσης σε εξατομικευμένες κλινικές εφαρμογές. Συνολικά, η ανάλυση αναδεικνύει τη σημασία της κατάλληλης μεθοδολογικής επιλογής στη δοσιμετρία, με τη μέθοδο Monte Carlo να υπερέχει λόγω της προσαρμοστικότητάς της στις ατομικές ανατομικές ιδιαιτερότητες. Τα ευρήματα ενισχύουν την ανάγκη για την εφαρμογή εξατομικευμένων στρατηγικών ακτινοπροστασίας και υποστηρίζουν την ευρύτερη ενσωμάτωση της μεθόδου Monte Carlo σε μελλοντικά κλινικά και ερευνητικά πρωτόκολλα, με στόχο τη βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας τόσο στις θεραπευτικές όσο και στις διαγνωστικές διαδικασίες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραμήτσιου Αρετή
- Karamitsiou Areti
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5296266