National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς θεραπείας και δοσιμετρική σύγκρισή της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία για τη μονοϊσοκεντρική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφαλικών μεταστάσεων
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς ακτινοθεραπείας (Dynamic Conformal Arc - DCA) και η δοσομετρική σύγκριση της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία (Volumetric Modulated Arc Therapy - VMAT) στο πλαίσιο της μονοϊσοκεντρικής στερεοτακτικής ακτινοχειρουργικής (SRS) για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η μέθοδος περιλάμβανε σχεδιασμό θεραπευτικών πλάνων με την τεχνική VMAT και DCA αρχικά σε ανθρωπόμορφο ομοίωμα για τρία διαφορετικά μεγέθη όγκων σε πέντε διαφορετικές ανατομικές περιοχές, για τη μελέτη της επίδρασης της θέσης και του μεγέθους. Καθώς και μελέτη σε κλινικά περιστατικά τόσο με μονήρεις μεταστάσεις (10 ασθενείς) αλλά και με πολλαπλές (30 ασθενείς). Ακολούθησε δοσιμετρική ανάλυση και αξιολόγηση δεικτών ποιότητας (CI, GI, V12, V20, MUs,GPR) αλλά και μετρικών πολυπλοκότητας (MCS, PI, SAS,ALPO, LS κ.ά.). Επίσης τα πλάνα DCA εισήχθησαν στον optimizer του συστήματος σχεδιασμού θεραπείας για τον επανυπολογισμό της δόσης. Τα αποτελέσματα στο ανθρωπόμορφο ομοίωμα ανέδειξαν ότι το μέγεθος της μετάστασης επηρέασε μόνο τον Paddick CI (p = 5.3×10⁻¹⁶), με τη HyperArc να υπερέχει ιδιαίτερα στους μικρούς όγκους. Αντιθέτως, η θέση της μετάστασης δεν φάνηκε να επηρεάζει τους δείκτες ποιότητας. Για τις μονήρεις εγκεφαλικές μεταστάσεις, η HyperArc τεχνική ανέδειξε καλύτερη συμμόρφωση δόσης με διάμεση τιμή Paddick CI = 0.81, υπερέχοντας της DCA (CI = 0.65) και της OptDCA (CI = 0.74). Ωστόσο, η DCA απαιτούσε σημαντικά λιγότερα MUs (1693 MUs) έναντι της HyperArc (3369 MUs) με την OptDCA να εμφανίζει ενδιάμεσες τιμές (2314 MUs), προσφέροντας πλεονέκτημα στον χρόνο παράδοσης της θεραπείας. Επιπλέον, οι μετρικές πολυπλοκότητας (ALPO, MCS) κατέδειξαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές για την HyperArc τεχνική, με διάμεση τιμή 6,5 για την ALPO και 0,15 για την MCS, επιβεβαιώνοντας την περιπλοκότητα της τεχνικής. Τέλος για τις πολλαπλές εγκεφαλικές μεταστάσεις η τεχνική HyperArc παρουσίασε καλύτερη συμμόρφωση δόσης (CI =0.72), αλλά με περισσότερα MUs (5376). Η OptDCA, ως βελτιστοποιημένη παραλλαγή της DCA, προσέφερε συγκρίσιμη ποιότητα πλάνων (CI=0.71), λιγότερα MUs (4820) και χαμηλότερες τιμές πολυπλοκότητας (ALPO =9,56) έναντι της HyperArc (ALPO=7,31), η οποία εμφάνισε μέτρια θετική συσχέτιση με το GPR. Συμπερασματικά, και οι δύο τεχνικές παρουσίασαν κλινικά αποδεκτά πλάνα και η επιλογή τεχνικής θα πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των μεταστάσεων, με στόχο την επίτευξη βέλτιστης δοσιμετρικής απόδοσης και μέγιστης προστασίας των γειτονικών υγιών ιστών, χωρίς να αυξάνεται η πολυπλοκότητα του πλάνου θεραπείας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γιαννοπούλου Μαρία
- Giannopoulou Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5296741