National and Kapodistrian University of Athens
Δερματομυοσίτιδα σχετιζόμενη με καρκίνο: κλινική και μοριακή μελέτη
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (ΙΦΜ) αποτελούν μια ετερογενή ομάδα πολυσυστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων, καθεμία με διαφορετικό ρίσκο εμφάνισης κακοήθειας. Το υποσύνολο των ασθενών με ΙΦΜ που εμφανίζουν καρκίνο σε στενή χρονική συσχέτιση με την έναρξη της μυοσίτιδας ταξινομείται ως παρανεοπλασματική μυοσίτιδα (cancer-associated myositis – CAM), μια πιθανή παρανεοπλασματική οντότητα που σχετίζεται με τη δερματομυοσίτιδα (ΔΜ). Ενώ είναι γνωστό ότι τα αυτοαντισώματα anti–TIF1γ και anti–NXP2 συνδέονται με την CAM, η αλληλεπίδραση μεταξύ αυτοαντισωματικών προφίλ, γονιδίων που διεγείρονται από ιντερφερόνη (interferon-stimulated genes – ISGs), και κλινικών χαρακτηριστικών παραμένει ατελώς κατανοητή. Μέθοδοι Αναδρομικά αναλύσαμε 315 ενήλικες ασθενείς με ΙΦΜ από τριτοβάθμια κέντρα στην Αθήνα (2017–2025), κατατάσσοντάς τους σε τρείς ομάδες: παρανεοπλασματικός καρκίνος (εντός ±36 μηνών από την έναρξη της ΙΦΜ), μη-παρανεοπλασματικός καρκίνος (>36 μήνες), και χωρίς καρκίνο. Οι τίτλοι αυτοαντισωμάτων ποσοτικοποιήθηκαν με την τεχνική ανοσοαποτύπωσης EUROIMMUN. Η έκφραση του ISG15 μετρήθηκε με qRT-PCR σε υποομάδα ασθενών. Ο κίνδυνος επίπτωσης και επιπολασμού (SIR, SPR) για τις κακοήθειες εκτιμήθηκε σε σύγκριση με εθνικά επιδημιολογικά δεδομένα (ECIS). Οι στατιστικές συγκρίσεις διενεργήθηκαν με τα τεστ Fisher και Mann–Whitney U, εφαρμόζοντας τη διόρθωση Benjamini–Hochberg. Αποτελέσματα Παρατηρήθηκε παρανεοπλασματικός καρκίνος στο 6,0% των ασθενών, με SIR 2,98 (95% CI: 1,36–5,66). Οι περισσότεροι παρανεοπλασματικοί ασθενείς ήταν γυναίκες, ηλικίας 55–64 ετών, με διάγνωση ΔΜ. Τα αντισώματα anti–TIF1γ ήταν σημαντικά αυξημένα σε αυτήν την ομάδα (OR = 14,88, q < 0,001), με υψηλότερους τίτλους σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς καρκίνο. Η αύξηση της έκφρασης ISG15 ήταν έντονη στους παρανεοπλασματικούς (διάμεσος 19,0 έναντι 0,9, q = 0,0219), υποδεικνύοντας ενισχυμένη δραστηριότητα τύπου I ιντερφερόνης. Κλινικά, οι παρανεοπλασματικοί παρουσίαζαν συχνότερα εξάνθημα ηλιοτρόπιου, εξανθήματα κορμού (shawl sign), σημεία Gottron (inverse Gottron's), δυσφαγία και χαμηλότερους αριθμούς λεμφοκυττάρων. Συμπεράσματα Η παρανεοπλασματική μυοσίτιδα (CAM) σε αυτή την ελληνική κοορτή σχετίζεται ισχυρά με θετικότητα anti–TIF1γ, υπερέκφραση του ISG15, και κλασικά δερματικά σημεία σχετιζόμενα με ΔΜ. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν ένα μοντέλο κατά το οποίο η καρκινογένεση ενισχύει την αυτοανοσία μέσω του μονοπατιού σηματοδότησης ιντερφερόνης τύπου Ι (type I IFN signaling pathway), οδηγώντας σε διακριτό ορολογικό και κλινικό φαινότυπο. Η ενσωμάτωση βιοδεικτών όπως το ISG15 σε πρωτόκολλα εκτίμησης κινδύνου για CAM μπορεί να βελτιώσει την πρώιμη ανίχνευση καρκίνου σε ασθενείς με ΙΦΜ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καλαφατίδης-Μαζαράκης Νικόλαος-Σάββας
- Kalafatides-Mazarakis Nicholas-Savvas
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5297239