National and Kapodistrian University of Athens
Retrospective clinical study of composite resin and ceramic indirect restorations up to 11 years
Abstract
dc:descriptionΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εξέταση και η σύγκριση της κλινικής συμπεριφοράς έμμεσων επενθέτων/ υπερεπενθέτων κατασκευασμένων από διπυριτικό λίθιο και σύνθετη ρητίνη και η διερεύνηση παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με αποτυχίες των αποκαταστάσεων. ΜΕΘΟΔΟΙ: Εξετάστηκαν 112 οπίσθιες αποκαταστάσεις που τοποθετήθηκαν σε 51 ενήλικες ασθενείς μεταξύ του Ιανουαρίου 2014 και Δεκεμβρίου 2020. Οι αποκαταστάσεις αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας επιλεγμένα κριτήρια FDI (χρωματική αντιστοιχία, ποιότητα επιφάνειας, ανατομία επιφάνειας, κάταγμα του αποκαταστατικού υλικού, ρωγμές και κατάγματα δοντιών, οριακή δυσχρωμία, οριακή ακεραιότητα και παρουσία παθολογίας). Η επιβίωση των αποκαταστάσεων αναλύθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Kaplan-Meier. Οι παράγοντες κινδύνου (τύπος αποκατάστασης, τύπος δοντιού, ζωτικότητα δοντιού, κάπνισμα) διερευνήθηκαν χρησιμοποιώντας την ανάλυση Cox. Πραγματοποιήθηκε εκτίμηση κινδύνου για κάθε αξιολογούμενο κριτήριο με δείκτη στατιστικής σημαντικότητας(p<0,05). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Για τις αποκαταστάσεις σύνθετης ρητίνης, το εκτιμώμενο ποσοστό επιβίωσης ήταν 94,2% μετά από 5 χρόνια, μειώθηκε στο 74,3% σε 7,9 χρόνια και συνέχισε να μειώνεται σε λιγότερο από 60% μετά από 8,2 χρόνια. Αντίθετα, για τις κεραμικές αποκαταστάσεις, το εκτιμώμενο ποσοστό επιβίωσης ήταν 90,9% μετά από 5 χρόνια, μειώθηκε στο 85,2% μετά από 5,5 χρόνια και παρέμεινε στο 85,2% για το υπόλοιπο της περιόδου παρατήρησης. Τα κεραμικά επένθετα είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επιβίωσης σε σχέση με τα επένθετα σύνθετης ρητίνης. Η ανάλυση Cox δεν έδειξε σύνδεση της επιβίωσης των έμμεσων αποκαταστάσεων με το υλικό αποκατάστασης, τον τύπο δοντιού, τον τύπο αποκατάστασης και την παρουσία προηγούμενης ενδοδοντικής θεραπείας. Από την άλλη πλευρά, η ανάλυση Cox αποκάλυψε μια στατιστικά σημαντική διαφορά για το κάπνισμα (p<0,05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι έμμεσες αποκαταστάσεις από διπυριτικό λίθιο και σύνθετη ρητίνη παρουσίασαν παρόμοια ποσοστά επιβίωσης κατά την αρχική περίοδο παρατήρησης, αλλά οι αποκαταστάσεις από κεραμικά υλικά τείνουν να εμφανίζουν πιο ευνοϊκή κλινική συμπεριφορά σε σύγκριση με τις σύνθετες ρητίνες μακροπρόθεσμα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σπυροπούλου Νικολίνα
- Spyropoulou Nikolina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5297275