Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Αναζήτηση βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανοσοθεραπεία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα.

Abstract

dc:description

Αν και σπάνιες μορφές καρκίνου, τα θυμώματα και τα θυμικά καρκινώματα αποτελούν τα πιο κοινά νεοπλάσματα του πρόσθιου μεσοθωρακίου. Η πιο συχνή θεραπεία τους περιλαμβάνει τη χειρουργική εκτομή τους, ενώ όπου δεν είναι εφικτή ενδείκνυται χημειοθεραπεία με ή χωρίς ραδιοθεραπεία. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές και παραμένει η ανάγκη για αναζήτηση νέων, αποδοτικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με μια από αυτές να είναι της ανοσοθεραπείας. Η ανοσοθεραπεία εμφανίζει περισσότερα θετικά αποτελέσματα και ελαχιστοποιημένες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό, με την ικανότητα να αντικαταστήσει μεθόδους που έως τώρα επηρέαζαν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ειδικότερα, η χρήση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχει πολλαπλά οφέλη σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους και έτσι η έρευνα έχει επικεντρωθεί στην αναζήτηση νέων βιοδεικτών ανοσοθεραπείας καθώς η προγνωστική τους αξία δεν έχει πλήρως αποκωδικοποιηθεί. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αποδοτικότητα των αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος σε άλλους τύπους καρκίνων αυξάνει την αξία διερεύνησης τους και στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα, ειδικά αν συνυπολογιστεί η σπουδαιότητα του θύμου αδένα στην επιλογή λειτουργικών Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα έρευνα οι βιοδείκτες που ελέγχονται είναι τα γονίδια PD-1, PD-L1 και CMTM6, καθώς αν και έχουν αναλυθεί εκτενώς σε άλλους τύπους καρκίνων, η βιβλιογραφία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα είναι περιορισμένη. Η έκφραση των γονιδίων ελέγχθηκε και αξιολογήθηκαν ως προς την συσχέτιση μεταξύ τους αλλά και με κλινικές παραμέτρους των ασθενών. Διεξήχθη, δηλαδή, στατιστική ανάλυση ώστε να συσχετιστεί η έκφραση των παραπάνω γονιδίων με την ηλικία, το φύλο, το στάδιο της ασθένειας και την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 30 δείγματα FFPE ιστού προερχόμενα από 24 ασθενείς με θυμώματα και θυμικά καρκινώματα. Εξ αυτών, εξήχθη το ολικό RNA με τη χρήση του πρωτοκόλλου NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) και στη συνέχεια ελέγχθηκε η ποιότητα του RNA με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και φασματοφωτομετρία Nanodrop. Μετέπειτα, δημιουργήθηκε συμπληρωματικό DNA (cDNA) με το FIREScript RT cDNA Synthesis κιτ και πραγματοποιήθηκε σχεδιασμός εκκινητών για την επακόλουθη αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (RT-PCR). Με αυτόν τον τρόπο, ποσοτικοποιήθηκε η έκφραση των γονιδίων PD-1, PD-L1 και CMTM6 και διενεργήθηκαν οι στατιστικές αναλύσεις (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test) για συσχέτιση της έκφρασης των γονιδίων, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα κλινικά στοιχεία των ασθενών. Μεταξύ των τριών γονιδίων παρατηρήθηκαν εμφανείς συσχετίσεις της έκφρασής τους στα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα. Επιπλέον, βρέθηκε ότι αυξημένη έκφραση των PD-L1, PD-1 και CMTM6 γονιδίων παρατηρείται στο αρσενικό φύλο σε σχέση με το θηλυκό, επισημαίνοντας έναν πιθανό ρυθμιστικό ρόλο του φύλου στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Αν και το φύλο δεν έχει επίδραση στην καθαυτού ανάπτυξη των θυμωμάτων, εμφανίζονται διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, με περισσότερες περιπτώσεις διαγνωσμένων ηλικιωμένων γυναικών. Άλλη διάκριση μεταξύ των φύλων είναι πως το ανδρικό φύλο θεωρείται αρνητικός προγνωστικός παράγοντας στα θυμικά νεοπλάσματα. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν συσχετίσεις που αφορούν τη γονιδιακή έκφραση με την ηλικία, το στάδιο της νόσου ή την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Η συσχέτιση της έκφρασης των PD-1, PD-L1 και CMTM6 γονιδίων ενισχύει τη δυνητική τους αξία ως πιθανοί βιοδείκτες ανοσοθεραπείας. Η ύψιστη συσχέτιση που παρατηρήθηκε μεταξύ του PD-L1 και του CMTM6 επιβεβαιώνει τις βιβλιογραφικές αναφορές ότι η πρωτεΐνη CMTM6 σταθεροποιεί την PD-L1 στην κυτταρική επιφάνεια, επισημαίνοντας την βιολογική της δράση διαφυγής από το ανοσοποιητικό όταν εκφράζεται στα νεοπλασματικά κύτταρα. Επιπρόσθετα, η υψηλότερη έκφραση των γονιδίων στους άνδρες επισημαίνει τις διαφορές που οφείλονται στη δράση του ανοσοποιητικού μεταξύ των φύλων που μπορεί να επηρεάσει την θεραπευτική έκβαση της ανοσοθεραπείας. Η αδυναμία συσχέτισης της έκφρασης των γονιδίων με τις λοιπές παραμέτρους είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται σε υψηλή διασπορά που εντοπίστηκε σε τιμές των δειγμάτων, στην ετερογένεια που παρουσιάζουν τα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα και του σημείου δειγματοληψίας. Επίσης, αναλύσεις σε έναν μεγαλύτερο ελεγχόμενο πληθυσμό με περισσότερα παρεχόμενα δεδομένα θα μπορούσε να αποσαφηνίσει εάν υπάρχουν τέτοιες συσχετίσεις, αν και η σπανιότητα αυτών των κακοηθειών σε συνδυασμό με τους διαφορετικούς ιστολογικούς υπότυπους και μικροπεριβάλλον του όγκου περιπλέκουν παρεμφερείς αναλύσεις.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Δάνος Κωνσταντίνος-Στυλιανός
  • Danos Konstantinos-Stylianos

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:5301495

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Δάνος Κωνσταντίνος-Στυλιανός; Danos Konstantinos-Stylianos. Αναζήτηση βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανοσοθεραπεία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα.. 2025. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301495