National and Kapodistrian University of Athens
CMIP6 projection of the Mediterranean and Black Seas under the SSP2-4.5 scenario
Abstract
dc:descriptionΣτην παρούσα εργασία, μελετάμε την απόκριση της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας στην επίδραση της κλιματικής αλλαγής, χρησιμοποιώντας ένα κλιματικό μοντέλο CMIP6 υπό το σενάριο SSP2-4.5. Πραγματοποιήθηκαν δύο προσομοιώσεις με τη χρήση του υδροδυναμικού μοντέλου NEMO v4.2.0. Η πρώτη λαμβάνει ως ατμοσφαιρικό σήμα από τα δεδομένα επανανάλυσης ERA-5 για την πρόσφατη περίοδο 2011-2021, ενώ η δεύτερη λαμβάνει ως ατμοσφαιρικό σήμα από τα δεδομένα κλιματικού μοντέλου CMIP6 για την μελλοντική περίοδο 2079-2089. Τα αποτελέσματα δείχνουν μια σημαντική μεταβολή και στις δύο λεκάνες, με την θάλασσα της Μεσογείου να μετατρέπεται από λεκάνη συμπύκνωσης λόγω απώλειας πλευστότητας, σε λεκάνη κέρδους πλευστότητας, κυρίως λόγω μεταβολών των επιφανειακών ροών θερμότητας. Στη περιοχή της Μεσογείου, η ροή λανθάνουσας θερμότητας είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός για τη μεταβολή αυτή, ενώ στη Μαύρη Θάλασσα είναι ο συνδυασμός ροών θερμότητας ηλιακής, λανθάνουσας και μεγάλου μήκους κύματος ακτινοβολίας, σε συνδυασμό με την εποχική μετατόπιση κατά δύο μήνες, η οποία παρατηρείται σε όλους τους όρους ακτινοβολίας. Οι μεταβολές στο ισοζύγιο ακτινοβολίας έχουν επίδραση στα θερμοαλατικά χαρακτηριστικά των δύο λεκανών. Η θερμοκρασία παρουσιάζει έντονες αυξητικές τάσεις, κυρίως στα επιφανειακά και ενδιάμεσα στρώματα, ενώ σε μεγαλύτερα βάθη οι μεταβολές είναι αμελητέες. Οι μεταβολές στην αλατότητα διαφέρουν στις δύο λεκάνες, με τη Μεσόγειο να παρουσιάζει έντονη αύξηση στα επιφανειακά στρώματα και μείωση σε μεγάλα βάθη. Αντιστοίχως, η Μαύρη Θάλασσα υφίσταται ήπια πτώση της αλατότητας, ενώ σε βαθύτερα στρώματα οι μεταβολές είναι αμελητέες. Οι διακυμάνσεις της αλατότητας επηρεάζονται από τις αλλαγές στις επιφανειακές ροές γλυκού νερού, οι οποίες με την σειρά τους ρυθμίζουν τις ανταλλαγές θαλασσίων μαζών με τον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι απώλειες γλυκού νερού από διεργασίες στην επιφάνεια μειώνονται, με αποτέλεσμα την μείωση τόσο της εισροής όσο και της εκροής νερού στο στενό του Γιβραλτάρ. Στη Μεσόγειο Θάλασσα, μελετάμε επίσης το μέγιστο βάθος ανάμειξης του επιφανειακού στρώματος στις περιοχές δημιουργίας βαθιών νερών. Στο πείραμα κλιματικής προσομοίωσης, το Αιγαίο Πέλαγος αναδεικνύεται ως η πλέον πιθανή περιοχή δημιουργίας βαθιών νερών, έναντι της Αδριατικής Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο. Τέλος, τα κύτταρα βαθιάς κυκλοφορίας της Μεσογείου, εμφανίζονται να αποδυναμώνονται στην κλιματική προσομοίωση σε σχέση με την τωρινή θερμοαλατική κυκλοφορία, σε συμφωνία και με τις αλλαγές που παρατηρούνται στο στρώμα ανάμειξης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΝΤΑΛΛΕΝΓΚΑ ΡΟΥΣΙΤ
- DALLENGA RUSHIT
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5304766