National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο πόνος στον αυχένα (αυχεναλγία) αφορά ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής και την λειτουργικότητά τους. Ως μη ειδική αυχεναλγία χαρακτηρίζεται κάθε μορφή πόνου στον αυχένα, όταν δεν υπάρχει ανώμαλη ανατομική δομή ως αιτία αυτού του πόνου. Συχνά συσχετίζεται με την περιορισμένη κινητικότητα, το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου των μυών του αυχένα και το άγχος. Υπάρχουν ποικίλοι τρόποι παρέμβασης για την αντιμετώπιση της μη ειδικής αυχεναλγίας. Ενδεικτικά αναφέρονται: κινητοποίηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, φαρμακευτική αγωγή, νάρθηκες, θεραπευτική μάλαξη, βελονισμός, φυσικά μέσα, θεραπευτική άσκηση κ.λπ. Σκοπός: Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης των διαφόρων τύπων θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με μη ειδική αυχεναλγία. Μέθοδος: Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν μόνο σύγχρονες κλινικές δοκιμές (της τελευταίας δεκαετίας) από τις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Οι έρευνες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία εξέταζαν κάποιο είδος θεραπευτικής άσκησης σε σύγκριση με οποιασδήποτε μορφής άλλη παρέμβαση, αξιολογούσαν διαφορετικούς τύπους θεραπευτικής άσκησης και, τέλος, διερευνούσαν το δυνητικό όφελος της θεραπευτικής άσκησης ως επιπρόσθετη παρέμβαση σε κάποιο άλλο πρωτόκολλο. Αποτελέσματα: Οι θεραπευτικές ασκήσεις που αναλύθηκαν περιλάμβαναν μεταξύ άλλων Pilates, Yoga και ασκήσεις με λάστιχα. Όλες παρουσίασαν πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Η συνδυαστική φυσικοθεραπεία, οι ασκήσεις αυχένα και ώμων και η προπόνηση της ωμοπλάτης βελτίωσαν σημαντικά στις περισσότερες από τις περιπτώσεις. Η χειροθεραπεία, η θερμοθεραπεία, η οστεοπαθητική και η εκπαίδευση στη νευροεπιστήμη του πόνου, όταν συνδυάζονται με ασκήσεις, παρείχαν σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, την αναπηρία, τα λειτουργικά αποτελέσματα και τους ψυχολογικούς παράγοντες σε σύγκριση με την άσκηση μόνο ή τις ομάδες ελέγχου. Η Yoga έδειξε υπεροχή έναντι των συμβατικών ασκήσεων, ενώ το Pilates και οι ισομετρικές ασκήσεις έδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα. Οι ασκήσεις σταθεροποίησης αποδείχθηκαν ευεργετικές, όπως και η προπόνηση αντίστασης και το Tai Chi. Επίσης, οι ασκήσεις σταθεροποίησης του αυχένα, οι ασκήσεις κρανιο-αυχενικής κάμψης, η προοδευτική προπόνηση αντίστασης και οι ισομετρικές ασκήσεις είχαν θετικά αποτελέσματα στη διαχείριση του μη ειδικού πόνου στον αυχένα. Σε γενικές γραμμές, η κινητοποίηση και οι χειρισμοί σε συνδυασμό με την άσκηση είναι καλύτερες από τη συνήθη φροντίδα μειώνοντας σημαντικά τον πόνο. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των παρεμβάσεων άσκησης για τη διαχείριση του πόνου στον αυχένα και την ενίσχυση της συνολικής ευεξίας, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό των βέλτιστων τύπων και συνδυασμών ασκήσεων για διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κοκοβέ Λυδία
- Kokove Lydia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5304890