National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της χορήγησης νταπαγλιφλοζίνης/εμπαγλιφλοζίνης στην επίπτωση της επαγόμενης από σκιαγραφικά νεφροπάθειας. Βιβλιογραφική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΥπόβαθρο: Η επαγόμενη από σκιαγραφικά νεφροπάθεια (CIN) αποτελεί μία σημαντική αιτία οξείας νεφρικής βλάβης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο ή χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, οι οποίοι εκτίθενται συχνά σε σκιαγραφικά μέσα κατά τη διάρκεια διαγνωστικών και θεραπευτικών διαδικασιών. Η νταπαγλιφλοζίνη και η εμπαγλιφλοζίνη, αναστολείς του συν-μεταφορέα νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT2), έχουν επιδείξει προστατευτικές επιδράσεις στη νεφρική λειτουργία σε διάφορα κλινικά περιβάλλοντα. Αυτή η βιβλιογραφική ανασκόπηση στοχεύει στην αξιολόγηση της επίδρασης της νταπαγλιφλοζίνης και της εμπαγλιφλοζίνης στη συχνότητα και τη σοβαρότητα της νεφροπάθειας που προκαλείται από σκιαγραφικά. Μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας μέσω αναζήτησης αρχείων σε αρκετές αξιόπιστες βάσεις δεδομένων καθώς και κλινικών δοκιμών για μελέτες που δημοσιεύθηκαν έως τον Φεβρουάριο του 2025. Οι μελέτες που επιλέχθηκαν, περιλάμβαναν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες κοόρτης και μετα-αναλύσεις που αξιολογούσαν την επίδραση της νταπαγλιφλοζίνης ή της εμπαγλιφλοζίνης στη νεφροπάθεια που προκαλείται από σκιαγραφικά, σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε απεικόνιση με σκιαγραφικό. Τα αποτελέσματα ενδιαφέροντος περιλάμβαναν επίπεδα κρεατινίνης ορού, επίπτωση οξείας νεφρικής βλάβης και άλλους δείκτες νεφρικής λειτουργίας μετά από έκθεση σε σκιαγραφικό. Αποτελέσματα: Στοιχεία από διάφορες μελέτες υποδηλώνουν ότι οι αναστολείς SGLT2, συγκεκριμένα η νταπαγλιφλοζίνη και η εμπαγλιφλοζίνη, μπορεί να μειώσουν τη συχνότητα εμφάνισης CIN σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου, ιδιαίτερα σε ασθενείς με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο. Οι προτεινόμενοι μηχανισμοί περιλαμβάνουν βελτιωμένη νεφρική ροή αίματος, ενισχυμένο χειρισμό σωληναριακής γλυκόζης και μείωση της φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες. Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει μείωση των επιπέδων κρεατινίνης ορού και χαμηλότερη επίπτωση οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς SGLT2 πριν από την έκθεση σε σκιαγραφικά μέσα. Ωστόσο, η ετερογένεια στους σχεδιασμούς των μελετών και στους πληθυσμούς ασθενών περιορίζει την ικανότητα εξαγωγής οριστικών συμπερασμάτων. Συμπέρασμα: Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η νταπαγλιφλοζίνη και η εμπαγλιφλοζίνη μπορεί να παρέχουν νεφρική προστασία έναντι της νεφροπάθειας που προκαλείται από σκιαγραφικά, ιδιαίτερα σε άτομα υψηλού κινδύνου. Ενώ τα συνολικά δεδομένα είναι πολλά υποσχόμενα, απαιτούνται μεγαλύτερες, καλά σχεδιασμένες τυχαιοποιημένες και ελεγχόμενες δοκιμές για να επιβεβαιωθούν αυτά τα ευρήματα και να καθοριστούν σαφείς κλινικές οδηγίες. Η κατανόηση των ακριβών μηχανισμών προστασίας, ο καθορισμός του βέλτιστου χρονισμού και δοσολογίας αυτών των αναστολέων, καθώς και η ασφάλειά τους αποτελούν τα βασικότερα σημεία για μελλοντική έρευνα σε αυτόν τον τομέα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βατίτσης Δημήτριος
- Vatitsis Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5306656