National and Kapodistrian University of Athens
New technologies of discrimination: Algorithmic bias, techno-colonialism, and Legal Grey Zones in EU migration management
Abstract
dc:descriptionΑυτή η διατριβή εξετάζει τις κοινωνικοτεχνικές επιπτώσεις των τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς αυτά τα συστήματα επηρεάζουν δυσανάλογα τα δικαιώματα και τις εμπειρίες των μεταναστών και προσφύγων. Τίθενται τρία βασικά ερωτήματα: (1) πώς εκδηλώνεται η τεχνολογική διάκριση στα υπάρχοντα συστήματα δεδομένων για τα σύνορα και τους μετανάστες; (2) πώς τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση ασύλου και συνόρων αναπαράγουν ή αμφισβητούν διακριτικά μοτίβα; και (3) ποια προστατευτικά πλαίσια υπάρχουν για την αποτροπή της παρακολούθησης και εκμετάλλευσης των μεταναστών; Μεθοδολογικά, η έρευνα αυτή στηρίζεται σε δευτερογενή βιβλιογραφία και εκτενή μελέτη στους τομείς των Επιστημών και Τεχνολογίας (STS), της μελέτης της μετανάστευσης, της νομικής έρευνας και της δικαιοσύνης δεδομένων, με τη χρήση περιπτωσιολογικών μελετών των πρακτικών της ΕΕ, όπως το Eurodac, οι τεχνολογίες παρακολούθησης της Frontex και οι βιομετρικές υποδομές. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: την παθητική τεχνολογική συμμετοχή, που αφορά τη συλλογή βιομετρικών δεδομένων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις μεταναστευτικές διαδρομές, και την ενεργή συμμετοχή, που αφορά τις ψηφιακές πλατφόρμες και τους διαδικτυακούς χώρους που χρησιμοποιούν οι μετανάστες για να συνδεθούν και να αποκτήσουν πληροφορίες. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία και οι αναφορές καταδεικνύουν ότι η τεχνολογία (ανα)παράγει τόσο παλιές όσο και νέες μορφές διακρίσεων και στις δύο αυτές μορφές συμμετοχής. Η ενεργή συμμετοχή των μεταναστών στις ψηφιακές πλατφόρμες και υποδομές δημιουργεί μια δυναμική ενδυνάμωσης και ελέγχου. Παρόλο που οι ψηφιακές τεχνολογίες διευκολύνουν τη συνδεσιμότητα, την έκφραση και την πολιτική συμμετοχή, ταυτόχρονα εκθέτουν τους μετανάστες σε αυξημένους κινδύνους όπως η εθνοτική διάκριση, η εξαγωγή δεδομένων και ο αλγοριθμικός αποκλεισμός. Στο πλαίσιο της διαχείρισης ασύλου και των συνόρων, τα βιομετρικά συστήματα και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης συχνά λειτουργούν παραβιάζοντας νομικές προστασίες, όπως η αρχή της μη επαναπροώθησης, η απαγόρευση συλλογικής απέλασης, και τα δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και την προστασία των δεδομένων. Τα τρέχοντα ρυθμιστικά εργαλεία, όπως ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) και ο προτεινόμενος Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AIA), παραμένουν κατακερματισμένα και ανεπαρκή, καθώς δεν καλύπτουν ζητήματα όπως η συναινετική πίεση, η αλγοριθμική αδιαφάνεια και η έλλειψη μηχανισμών αμφισβήτησης. Η διατριβή καταλήγει προτείνοντας ένα ψηφιακό πλαίσιο δικαιωμάτων για τους μετανάστες, που να βασίζεται στη δικαιοσύνη δεδομένων, τη δικαιοσύνη σχεδιασμού και τη συμμετοχική διακυβέρνηση. Ένα τέτοιο πλαίσιο απαιτεί νομικά δεσμευτικές εκτιμήσεις αντίκτυπου στους ανθρώπινους δικαιώματα, εφαρμοστέα δικαιώματα για επεξηγήσεις και αμφισβήτηση, καθώς και τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και των επηρεαζόμενων κοινοτήτων. Λέξεις-κλειδιά: διακυβέρνηση της μετανάστευσης, τεχνητή νοημοσύνη, παρακολούθηση, δικαιοσύνη δεδομένων, βιομετρία
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κυριακού Ελένη
- Kyriakou Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5312302