National and Kapodistrian University of Athens
Τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για να είναι αποτελεσματικός ο εμβολιασμός κατά του SARS-COV-2 σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα
Abstract
dc:descriptionΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αντισωματική απάντηση μετά τον εμβολιασμό έναντι του SARS-CoV-2 σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα, η επίδραση διαφορετικών ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων στην ανοσιακή απαντηση και τα μετρα που πρεπει να λαμβάνονται για να είναι αποτελεσματικος ο εμβολιασμος. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για πανελλαδική, πολυκεντρική μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 605 ασθενείς με συστηματικά αυτοάνοσα και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα και 116 υγιείς μάρτυρες. Αξιολογήθηκαν προοπτικά τα επίπεδα αντισωμάτων IgG έναντι της πρωτεΐνης S1 του SARS-CoV-2, οί ανεπιθύμητες ενέργειες, καθώς και η δραστηριότητα της νόσου, έναν μήνα μετά την ολοκλήρωση του εμβολιασμού, σε σχέση με διαφορετικές στρατηγικές τροποποίησης της θεραπείας (καμία, μερική και εκτεταμένη τροποποίηση). Ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με ελαττωμένη χυμική (αντισωματική) απόκριση προσδιορίστηκαν μέσω πολυπαραγοντικής ανάλυσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς με εκτεταμένες τροποποιήσεις της θεραπείας παρουσίασαν ανταπόκριση στον εμβολιασμό παρόμοια με εκείνη των μαρτύρων καθώς και των ασθενών με συστηματικά αυτοάνοσα και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα που δεν λάμβαναν ανοσοκατασταλτική αγωγή (97,56% έναντι 100%, p = 0,2468 και 97,56% έναντι 97,46%, p > 0,9999, αντίστοιχα). Αντιθέτως, οι ασθενείς με μερικές ή χωρίς τροποποιήσεις της θεραπείας εμφάνισαν ανταπόκριση σε ποσοστά 87,50% και 84,50%, αντίστοιχα. Επιπλέον, οι ασθενείς με συστηματικά αυτοάνοσα και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα και εκτεταμένες τροποποιήσεις της θεραπείας ανέπτυξαν υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 συγκριτικά με εκείνους χωρίς ή με μερικές τροποποιήσεις (διάμεση τιμή: 7,90 έναντι 7,06 και 7,10, p = 0,0003 και p = 0,0195, αντίστοιχα). Η μυκοφαινολική μοφετίλη (MMF), η ριτουξιμάμπη (RTX) και η μεθοτρεξάτη (MTX) είχαν αρνητική επίδραση στη χυμική (αντισωματική) απόκριση έναντι του SARS-CoV-2. Σε 10,5% των εμβολιασμένων ασθενών παρατηρήθηκε ήπια κλινική επιδείνωση, ωστόσο δεν καταγράφηκαν διαφορές στη συχνότητα της επιδείνωσης μεταξύ των διαφορετικών υποομάδων SAARD ως προς τις τροποποιήσεις της θεραπείας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γενικά συγκρίσιμες μεταξύ των ασθενών με συστηματικά αυτοάνοσα και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα και των μαρτύρων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με συστηματικά αυτοάνοσα και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα, τα εμβόλια mRNA έναντι του SARS-CoV-2 είναι αποτελεσματικά και ασφαλή, τόσο όσον αφορά τις ανεπιθύμητες ενέργειες όσο και τις υποτροπές της νόσου. Η θεραπεία με μυκοφαινολική μοφετίλη (MMF), ριτουξιμάμπη (RTX) και/ή μεθοτρεξάτη (MTX) ελαττώνει την παραγωγή αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2· ωστόσο, η εκτεταμένη τροποποίηση της θεραπείας αποκαθιστά την αντισωματική απόκριση, χωρίς να επηρεάζει τη δραστηριότητα της νόσου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσινόκου Ιλίρ
- Cinoku Ilir
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5312664