National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη μοριακών μονοπατιών μακροφάγων υπό την επίδραση νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων
Abstract
dc:descriptionΗ αλληλεπίδραση μεταξύ ανοσοποιητικού και ενδοκρινικού συστήματος είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη, τόσο σε φυσιολογικές, όσο και σε παθολογικές καταστάσεις. Έτσι, και στην περίπτωση των μακροφάγων, αν και πληθώρα μελετών καταδεικνύουν την επίδραση της Τ3 σε αυτά, εντούτοις ο ακριβής ρυθμιστικός μηχανισμός της στα μακροφάγα δεν έχει ακόμη πλήρως διασαφηνιστεί, λόγω της μεγάλης ετερογένειας μεθόδων και αποτελεσμάτων μεταξύ των ερευνών. Τα μακροφάγα είναι η σημαντικότερη κατηγορία φαγοκυττάρων του οργανισμού. Συμμετέχουν τόσο στην έμφυτη, όσο και στην επίκτητη ανοσία, διαδραματίζοντας κρίσιμες λειτουργίες στην άμυνα και στη διατήρηση της ομοιόστασης του οργανισμού. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία, που εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Φαρμακολογίας ΕΚΠΑ, μελετάται η δράση της Τ3 και του θυρεοειδικού αναλόγου Sobetirome (GC-1) στα μακροφάγα, στις 36 ώρες, υπό διαφορετικές συνθήκες επώασης (φυσιολογικές, προ- και αντι- φλεγμονώδεις συνθήκες). Οι μελέτες πραγματοποιήθηκαν σε πρωτογενείς καλλιέργειες μακροφάγων, προερχομένων από τον μυελό των οστών μυών (Bone Marrow Derived Macrophages). Ο βασικός στόχος είναι ο προσδιορισμός και η διασαφήνιση των μηχανισμών δράσης των σκευασμάτων αυτών στα μακροφάγα, εστιάζοντας την έρευνα σε βασικά μονοπάτια μεταγωγής σήματος (MAPK, PI3K). Αρχικά μελετάται και προσδιορίζεται η δράση των δύο ουσιών στον φαινότυπο των μακροφάγων, με ανοσοφθορισμούς έναντι των δεικτών ενεργοποίησης iNOS και Arg1, για Μ1 και Μ2 αντίστοιχα, καθώς και στη σημαντικότερη λειτουργία τους, τη φαγοκυττάρωση, με την αντίστοιχη in vitro δοκιμασία. Ακολούθως, κατόπιν του καθορισμού των φαινοτυπικών και λειτουργικών καταστάσεων των μακροφάγων υπό την Τ3 και το Sobetirome στις 36 ώρες επώασης, αναζητούνται πιθανές επιδράσεις σε σημαντικά σηματοδοτικά μονοπάτια για την κυτταρική επιβίωση και την ανταπόκριση σε φλεγμονώδη ερεθίσματα (MAPK p38, Akt) με ανοσοαποτύπωμα Western. Από τη συγκεκριμένη μελέτη προέκυψε ότι η Τ3 και το Sobetirome, σε συγκεντρώσεις μέχρι 100nM T3 και 1000nM Sob στις 36 ώρες επώασης, δεν ενεργοποιούν τα Μ0 BMDM, δεν τροποποιούν τον Μ1 και Μ2 φαινότυπο σε ήδη ενεργοποιημένα μακροφάγα σε προφλεγμονώδεις και αντιφλεγμονώδεις συνθήκες αντίστοιχα, ούτε μεταβάλλουν τη φαγοκυτταρική ικανότητα των Μ0, Μ1 και Μ2 μακροφάγων. Ακόμα, στα Μ1 μακροφάγα, η ενεργοποίηση της MAPK p38 είναι μεγαλύτερη και η ενεργοποίηση της κινάσης Akt μικρότερη, κυρίως στις επωάσεις με Τ3, δείχνοντας μια ενδεχόμενη ρυθμιστική εμπλοκή περισσότερο του TRα υποδοχέα και λιγότερο του β. Τα αποτελέσματα ωστόσο αυτά αποδίδονται κυρίως στην προφλεγμονώδη φύση των κυττάρων. Τα συγκεκριμένα δεδομένα ανοίγουν μελλοντικές προοπτικές για εκτεταμένη μελέτη γύρω από την αλληλεπίδραση μακροφάγων και θυρεοειδικών ουσιών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κοκκωνάκης Αστέριος
- Kokkonakis Asterios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5314428