National and Kapodistrian University of Athens
«Διακειμενικές πτυχές στον 5ο λόγο των Μεθ’Ὅμηρον του Κόιντου Σμυρναίου: από την κρίση των όπλων του Αχιλλέα έως την ταφή του Αίαντα»
Abstract
dc:descriptionΣτο μυθολογικό έπος των Μεθ’ Ὅμηρον του Κόιντου Σμυρναίου (c. 3ος μ.Χ. αιων.) το πρόσωπο που πρωτοστατεί στον 5ο λόγο είναι ο Αίαντας ο Τελαμώνιος. Σύμφωνα με την ευρύτερη μυθολογική παράδοση -την οποία αξιοποιεί ο Κόιντος στο έργο του- ο Αίαντας ηττήθηκε στην αναμέτρησή του με τον Οδυσσέα κατά την κρίση των αχίλλειων όπλων, μολονότι ήταν ο δεύτερος καλύτερος πολεμιστής μετά τον Αχιλλέα και τελικά οδηγήθηκε ταπεινωμένος στην αυτοκτονία. Ο 5ος μεθομηρικός λόγος χωρίζεται πρακτικά σε δύο μέρη: στο πρώτο μέρος περιγράφεται η κρίση των όπλων με την ήττα του Αίαντα, η θεόσταλτη μανία που τον καταλαμβάνει και η αυτοκτονία του (5.128-486), ενώ το δεύτερο μέρος εστιάζει στους θρήνους για τον νεκρό πια ήρωα και ολοκληρώνεται με την ταφή του από τους Αχαιούς (5.487-663). Αντικείμενο του παρόντος πονήματος είναι η διακειμενική εξέταση ορισμένων εξ αυτών των μυθολογικών επεισοδίων του 5ου λόγου των Μ.Ο. από την κρίση των όπλων του Αχιλλέα έως την ταφή του Αίαντα. Για τον 5ο λόγο των Μ.Ο. πρώτος ο Vian (1966) έδωσε τα περισσότερα από τα βασικά πρότυπα στα οποία στηρίχτηκε ο Κόιντος, χωρίς, ωστόσο, να προβαίνει σε μια βαθύτερη επεξεργασία και ανάλυση των παράλληλων κειμένων και προτύπων του. Η πρώτη ουσιαστική απόπειρα σχολιασμού και πληρέστερης ανάλυσης του 5ου λόγου με γνώμονα της κειμενικές πηγές του Κόιντου πραγματοποιήθηκε από τους James – Lee (2000) στην πρώτη και έως σήμερα μοναδική σχολιασμένη έκδοση αυτού του λόγου. Λίγα έτη αργότερα ο James (2004) συμπεριέλαβε ερμηνευτικά σχόλια και παρατηρήσεις και στον 5ο λόγο. Η παρούσα μελέτη φιλοδοξεί να καλύψει το ερευνητικό κενό που ανακύπτει από την προαναφερθείσα βιβλιογραφία, μιας και για πρώτη φορά επιλεγμένα μυθολογικά επεισόδια του 5ου λόγου (κρίση των όπλων, μανία, θρήνοι και ταφή του Αίαντα) θα εξεταστούν εκ του σύνεγγυς υπό το πρίσμα της διακειμενικής προσέγγισης με τα πρότυπά τους. Επί της ουσίας, έχοντας ως πυξίδα τη λογοτεχνική θεωρία της διακειμενικότητας (intertextuality) θα διερευνήσουμε τις διακειμενικές συσχετίσεις που αναπτύσσει ο Κόιντος με πιθανές πηγές (source texts) για αυτόν τον λόγο. Όπως θα καταδειχθεί στο κύριο τμήμα της μελέτης, ο διακειμενικός διάλογος με την προγενέστερη λογοτεχνική παράδοση δύναται να είναι είτε φανερός είτε υπόρρητος, δηλαδή μπορεί να λανθάνει μέσα στο κείμενο των Μ.Ο., αναδεικνύοντας έτσι το εξαίσιο ποιητικό τάλαντο του δημιουργού του.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αγγελάτου Ελένη
- Angelatou Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5318739