National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της επιτραπέζιας αντισφαίρισης σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η Νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που επηρεάζει σημαντικά τις κινητικές και μη κινητικές λειτουργίες. Τα τελευταία χρόνια, η φυσική δραστηριότητα έχει αναδειχθεί ως μια μη φαρμακευτική στρατηγική για τη βελτίωση των λειτουργικών εκβάσεων σε ασθενείς με ΝΠ. Η παρούσα μελέτη στόχευσε να αξιολογήσει την επίδραση ενός δομημένου προγράμματος προπόνησης επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην κλινική εικόνα ασθενών με ΝΠ σε διάστημα έξι μηνών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μια πιλοτική προοπτική παρεμβατική μελέτη πριν-μετά. Δεκατρείς ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ επιλέχθηκαν για συμμετοχή σε μια εξαμηνιαία παρέμβαση που περιλάμβανε τακτικές προπονήσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης (τρεις φορές την εβδομάδα). Έξι από αυτούς δεν ολοκλήρωσαν την παρέμβαση. Η κλινική αξιολόγηση περιλάμβανε την υποκλίμακα III της κλίμακας MDS-UPDRS, η οποία πραγματοποιήθηκε στην έναρξη και στο τέλος του προγράμματος. Χρησιμοποιήθηκαν ANOVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων και το τεστ Wilcoxon για τη στατιστική ανάλυση, ενώ ο έλεγχος κανονικότητας έγινε με το τεστ Shapiro-Wilk. Σαν δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία μετρήθηκαν κλίμακες ισορροπίας (Fullerton Advanced Balance), λειτουργικότητας (Timed-Up and Go), αερόβιας ικανότητας (6-Minute Walking Test), ποιότητας ζωής (Parkinson’s Disease Questionnaire 39), κατάθλιψης (Beck Depression Inventory II) , γνωσιακής λειτουργίας (MoCA test) καθώς και ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Παρά τις βελτιώσεις που παρατηρήθηκαν στην υποκλίμακα MDS-UPDRS III σε αρκετούς συμμετέχοντες (με ορισμένους να ξεπερνούν το ελάχιστο κλινικά σημαντικό όριο των 2,5 μονάδων), η συνολική μεταβολή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (F(1,6) = 0.955, p = 0.367). Ωστόσο, η ανάλυση σε ατομικό επίπεδο ανέδειξε μέτριες έως μεγάλες κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στους περισσότερους συμμετέχοντες. Ενδείξεις βελτίωσης μετρήθηκαν και στις υπόλοιπες κλίμακες. Συμπεράσματα: Ένα δομημένο πρόγραμμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης μπορεί να προσφέρει κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στη λειτουργικότητα ατόμων με ΝΠ, παρά την απουσία στατιστικά σημαντικών διαφορών σε επίπεδο ομάδας. Τα προκαταρκτικά αυτά ευρήματα υποστηρίζουν την ενσωμάτωση αθλητικών δραστηριοτήτων στις στρατηγικές αποκατάστασης της ΝΠ και ενισχύουν την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ευμορφίδης Γεώργιος
- Evmorfidis Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5319192