National and Kapodistrian University of Athens
Η διαγενεακή ισότητα ως συνταγματική επιταγή;
Abstract
dc:descriptionΈνας αρχικός -απλοϊκός- ορισμός της έννοιας της διαγενεακής ισότητας θα μπορούσε την ορίσει ως «δικαιοσύνη μεταξύ διαφορετικών γενεών» ή «ευθύνη έναντι των μελλοντικών γενεών». Εντούτοις, η απόπειρα να ορίσει κανείς την έννοια με απολύτως ενιαίο και ομοιόμορφο τρόπο για κάθε πεδίο στο οποίο αφορά αποτελεί εγχείρημα δύσκολο και μάλλον αλυσιτελές. Η έννοια είναι πολυδιάστατη , όπως άλλωστε αποδεικνύεται από το γεγονός ότι εμφανίζεται υπό ποικίλους όρους στη διεθνή βιβλιογραφία (intergenerational justice, intergenerational equity, sustainability, Generationengerechtigkeit, équité intergénérationnelle). Στο πεδίο του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης, η αρχή δύναται να αποδοθεί ως υποχρέωση της παρούσας γενεάς να προστατεύσει το κοινωνικό κεφάλαιο (που αποτελεί σύνολο σχέσεων εμπιστοσύνης και αμοιβαιότητας) κατά τρόπο ώστε αυτό να μεταβιβασθεί ακέραιο στις επόμενες γενεές . Στο πεδίο του περιβαλλοντικού δικαίου, η σημασία της αρχής δύναται να συμπυκνωθεί στην ιδέα ότι όλες οι γενεές θα πρέπει να διαθέτουν ισότιμα δικαιώματα στην απόλαυση του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων . Ή, με άλλη διατύπωση, προσιδιάζουσα περισσότερο στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης, η διαγενεακή ισότητα επιτάσσει την υποχρέωση διαχείρισης των περιβαλλοντικών πόρων κατά τρόπο ώστε να διατηρείται ακέραιο το σχετικό απόθεμά τους προς ικανοποίηση, υπό αντίστοιχους όρους, των αναγκών των μελλοντικών γενεών . Οι ανωτέρω ορισμοί ενέχουν, βέβαια, μεγάλο βαθμό γενικότητας. Η ακριβής έννοια της διαγενεακής ισότητας εξειδικεύεται υπό το πρίσμα και τις σταθμίσεις έκαστης έννομης τάξης από τη σκοπιά της οποίας εξετάζεται. Κυρίως, όμως, υπό το πρίσμα της συνταγματικής τάξης εντός της οποίας κατοχυρώνεται. Τούτων λεχθέντων, κρίνεται σκόπιμο στην παρούσα εργασία να προηγηθεί η παρουσίαση ορισμένων βασικών – κυρίως θεωρητικών – προβληματισμών που εντοπίζονται στη διεθνή βιβλιογραφία αναφορικά με την κατοχύρωση της διαγενεακής ισότητας στον θεμελιώδη νόμο του κράτους, το σύνταγμα. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η κατοχύρωση της αρχής της διαγενεακής ισότητας στις διατάξεις του ελληνικού Συντάγματος και, συγκεκριμένα, στις διατάξεις του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση (άρθρο 22 παρ. 5 Σ) και του δικαιώματος στο περιβάλλον (άρθρο 24 Σ), με αναφορά στη γενική θεωρία του συνταγματικού δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς και στην αναγνώριση της αρχής της διαγενεακής ισότητας στην ελληνική νομολογία. Όπου κρίνεται σκόπιμο, γίνονται οι αναγκαίες για την πληρότητα της παρούσας αναγωγές στη νομολογία του ΕΔΔΑ και του ΔΕΕ καθώς και στη νομολογία αλλοδαπών εθνικών δικαστηρίων. Ακόμη, διατυπώνονται προβληματισμοί αναφορικά με τη σχέση της αρχής της διαγενεακής ισότητας στο πεδίο του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης με την ίδια αρχή στο πεδίο του δικαίου του περιβάλλοντος και εξετάζεται η δυνατότητα συγκερασμού τους. Τέλος, η εργασία ολοκληρώνεται όπως ακριβώς αρχίζει, δηλαδή με ένα ερώτημα: είναι επαρκείς οι προβλέψεις του Συντάγματος σε σχέση με το υπό εξέταση ζήτημα;
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΠΑΛΙΜΕΤΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
- PALIMETAKIS PANTELEIMON
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5320130