National and Kapodistrian University of Athens
Η αγωγή υπό αίρεση, η επικουρική σώρευση αγωγών κατά το άρθρο 219 ΚΠολΔ
Abstract
dc:descriptionΗ αποτελεσματική έννομη προστασία συνέχεται στενά με την «απαίτηση για μια λογική δίκη», η οποία επιτυγχάνεται μέσω της ορθολογικής οργάνωσης της διαδικασίας, που με τη σειρά της νομοτελειακά οδηγεί στην επιτάχυνση-συντόμευση της δίκης και στην αποσυμφόρηση των δικαστηρίων. Επειδή, όμως, η επιτάχυνση της διαδικασίας της πολιτικής δίκης δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό, στο βωμό της οποίας θυσιάζεται η βεβαιότητα και η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας, η αρχή της οικονομίας της δίκης ως έννοια γένους όλων των εκφάνσεων της «απαίτησης για λογική δίκη», που αίρει προσκόμματα και αποσκοπεί στην πληρέστερη έννομη προστασία, αναδεικνύεται σε αποφασιστική αρχή και υπόβαθρο για την επιτάχυνση και, συνάμα, την αποτελεσματικότητα της πολιτικής δίκης. Ο πρωταρχικός σκοπός της αρχής της οικονομίας της δίκης συνίσταται, έτσι, στην προστασία των ιδιωτικών δικαιωμάτων μέσω του περιορισμού του χρόνου διαδικασίας και της εξοικονόμησης δαπανών, τα όρια των οποίων φθάνουν μέχρι το σημείο της μη διακινδύνευσης της απρόσκοπτης επιδίκασης του δικαιώματος ή της βεβαιότητας της διαδικασίας. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται δεκτό ότι η ανεξέλεγκτη εξάρτηση των διαδικαστικών πράξεων από αίρεση, παρά την ενδεχόμενη συμβολή αυτής στην ταχύτερη εκδίκαση των διαφορών, δεν πρέπει να θεωρείται παραδεκτή λόγω της προκαλούμενης αβεβαιότητας ή ακόμα και της άνευ σημασίας διόγκωσης των κατά βούληση των διαδίκων υποθέσεων εκδίκασης. Η άσκηση της αγωγής ως κομβικής για την έναρξη της διαδικασίας διαδικαστικής πράξης δεν εξαιρείται από τον γενικό αυτόν κανόνα. Ο δικονομικός νομοθέτης, όμως, λαμβάνοντας υπόψη του την ανάγκη για ευελιξία στην πολιτική δίκη, ευελιξία η οποία δεν πλήττει τη βεβαιότητα της διαδικασίας και εντάσσεται στα επιτρεπτά όρια της αρχής της διαθέσεως και της συζητήσεως θεσπίζει τη διάταξη του άρθρου 219 ΚΠολΔ, η οποία επιτρέπει υπό προϋποθέσεις την επικουρική σώρευση αγωγών. Ο δικονομικός νομοθέτης, ουσιαστικά, επεκτείνει τη «δικονομική επικουρικότητα», η οποία συνιστά επιτρεπτή δικονομική εκδήλωση, στην κύρια διαδικαστική πράξη της άσκησης της αγωγής. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται σε πρώτο επίπεδο το επιτρεπτό της προσθήκης αιρέσεων στις διαδικαστικές πράξεις, εστιάζει στην έννοια της δικονομικής επικουρικότητας ως επιτρεπτής δικονομικής έκφανσης και επιχειρεί μια ιστορική αναδρομή στην καθιέρωση της επικουρικής σώρευσης αγωγών και της προληπτικής δικαστικής προστασίας στο ελληνικό δικονομικό δίκαιο. Εκτενής αναφορά γίνεται γύρω από ζητήματα της επικουρικής σώρευσης αγωγών και, ιδίως, στο αμφιλεγόμενο ζήτημα της επικουρικής εναγωγής πλειόνων, στην επιγενόμενη-επιβοηθητική επικουρική σώρευση, στην επικουρική ανταγωγή, σε διαδικαστικά ζητήματα που άπτονται της εκκρεμοδικίας, της διεθνούς δικαιοδοσίας, της αρμοδιότητας και αναλύονται προβληματισμοί ως προς την άσκηση ενδίκων μέσων επί της άσκησης επικουρικής σώρευσης αγωγής. Τέλος, αντιπαραβάλλεται από την επικουρική σώρευση αγωγών η προληπτική δικαστική προστασία ως μορφή υπό αίρεση επίδικου δικαιώματος αγωγής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΑΛΗΜΙΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
- ALIMISIS APOSTOLOS
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5320595