Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Τυχαία αφαίρεση σαρκωμάτων μαλακών μορίων. Η πρόγνωση και η αντιμετώπιση των προβλημάτων

Abstract

dc:description

ΕΙΣΑΓΩΓΗ։Τα σαρκώματα μαλακών μορίων συχνά εκλαμβάνονται αρχικά ως καλοήθη και έτσι καθυστερούν να αντιμετωπιστούν με τον κατάλληλο τρόπο και πολλές φορές αφαιρούνται αφήνοντας υπόλειμμα της μάζας στον ασθενή. Οι εκτομές αυτών γίνεται χωρίς πλάνο και έτσι αποκαλούνται τυχαίες και πολλές από αυτές υποβάλλονται σε επανάληψη για πλήρη αφαίρεση του σαρκώματος. Γίνεται αναφορά στην μετα ανάλυση των Larios και Mazzini που μελέτησαν ασθενείς που υποβλήθηκαν σε δεύτερη εκτομή μετά από μια τυχαία εκτομή. Μελέτηθηκαν τα συνολικά πέντε χρόνια επιβίωσης (OS), η πενταετή τοπική επιβίωση χωρίς υποτροπή (LRFS),το ποσοστό ακρωτηριασμού (AMP) και το ποσοστό χειρουργικής επέμβασης αποκατάστασης (PRS). ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ։ Η αναζήτηση στην μελέτη Larios Mazzini είχε ως αποτέλεσμα 462 άρθρα από το PubMed και 646 από το Embase αντίστοιχα. Μετά την αφαίρεση 384 διπλότυπων και με την προσθήκη δέκα άρθρων που εξετάστηκαν από χειρόγραφα αναλύθηκε και αξιολογήθηκε το περιεχόμενο 734 μοναδικών μελετών και τελικά αποκλείστηκαν 664. Συνολικά εν τέλει 43 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια καταλληλότητάς και τελικά συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυσή. Δύο αξιολογητές (FL,GA) διεξήγαγαν ανεξάρτητα αξιολογήσεις ποιότητας χρησιμοποιώντας το εργαλείο ROBINS-I. Αυτό το εργαλείο συνιστάται από την CochraneCollaboration και χρησιμοποιείται για αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας σε μη τυχαιοποιημένες μελέτες με παρέμβαση .Μελετήθηκαν και οι 43 μελέτες και συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα μεταξύ προγραμματισμένων και μη προγραμματισμένων μεθόδων εκτομής. Η αξιολόγηση κάθε σταδίου κινδύνου μεροληψίας πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το διαδικτυακό εργαλείο robvis. Αναλύθηκαν και οι τριάντα τρεις μελέτες και βρέθηκαν να εμπίπτουν στην κατηγορία του μέτριου κινδύνου μεροληψίας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ։ Στην μελέτη Mazzini Larios συμπεριλήφθηκαν 16.946 ασθενείς με σαρκώματα μαλακών μορίων, από τους οποίους 6017 (35,5%) είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη τυχαία εκτομή. Η παρουσία υπολειπόμενης νόσου μετά την επανεκτομή βρέθηκε σε 1429 ασθενείς και από αυτούς 850 (59%) είχαν θετική έκβαση. Ο αριθμός των ασθενών που περιλαμβάνονται σε κάθε μελέτη κυμαινόταν από 14 έως 3913 ασθενείς. Όλα τα άρθρα ήταν αναδρομικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν στα αγγλικά μεταξύ 1987 και 2023. Η αναφερόμενη διάμεση ή μέση ηλικία ήταν η πέμπτη και έκτη δεκαετία της ζωής . Από τις 43 μελέτες 26 ανέφεραν πληροφορίες για το μέγεθος του όγκου με μεγαλύτερο μέσο όρο του μεγέθους των όγκων στην ομάδα των σχεδιασμένων εκτομών. Από 24 μελέτες που ανέφεραν πληροφορίες για το βάθος εντόπισης οι 22 ανέφεραν υψηλότερο ποσοστό για εν τω βάθει όγκους στην ομάδα των προγραμματισμένων μη τυχαίων εκτομών .Η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία ήταν οι πιο χρησιμοποιημένες μέθοδοι επιπρόσθετης ογκολογικής θεραπείας. Η πιο κοινή εντόπιση ήταν το κάτω άκρο και ακολουθούσε το άνω άκρο και ο κορμός. Οι πιο κοινοί ιστολογικοί τύποι ήταν το αδιαφοροποίητο πλειομορφικό σάρκωμα, το λιποσάρκωμα και το συνοβιακό σάρκωμα. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην επιβίωση στην 5ετία στις ομάδες με τυχαία ή μη εκτομή. Η τοπική υποτροπή όμως όπου παρουσιάστηκε αύξησε την θνητότητα. ΣΥΖΗΤΗΣΗ։ Η μελέτη των MAZZINI LARIOS μας έδειξε ότι η τυχαία εκτομή UE και η παρουσία όγκου στην επανεκτομή συσχετίστηκαν με χειρότερο ποσοστό υποτροπής του όγκου LRFS στην πενταετία. Αν και η τυχαία εκτομή UΕ δεν συσχετίστηκε με χειρότερη επιβίωση, η ανάπτυξη τοπικής υποτροπής συσχετίστηκε με χειρότερο ποσοστό επιβίωσης OS στην πενταετία. Δεν βρέθηκε διαφορά στα ποσοστά όπου χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση με ακρωτηριασμό ή με πλαστική αποκατάσταση μεταξύ των ασθενών που έγινε τυχαία εκτομή και των ασθενών χωρίς τυχαία εκτομή . Μεταξύ των μελετών που συμπεριλήφτηκαν για την αξιολόγηση της υπολειπόμενης νόσου εντοπίστηκε ένα μέσο ποσοστό θετικότητας σχεδόν 60% στις βιοψίες μετά από την επανεκτομή. Αυτό σημαίνει ότι εάν επιλεγόταν μια προσέγγιση αναμονής πάνω από τους μισούς ασθενείς θα εμφάνιζαν αργότερα τον όγκο και θα είχαν μεγαλύτερη δυσκολία στην αντιμετωπισή του. Σημειώνεται η υψηλή σημασία της βιοψίας και της μαγνητικής τομογραφίας πριν την αφαίρεση των όγκων και η επαναξιολόγηση σε τυχαίες εκτομές της υποτροπής της νόσου με μαγνητική τομογραφία. Τέλος δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ μιας τυχαίας εκτομής και διενέργειας ακρωτηριασμού ή πλαστικής ανακατασκευής των άκρων όπου χρειάστηκε.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Προφητηλιώτης Γεώργιος
  • Profitiliotis Georgios

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:5321309

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Προφητηλιώτης Γεώργιος; Profitiliotis Georgios. Τυχαία αφαίρεση σαρκωμάτων μαλακών μορίων. Η πρόγνωση και η αντιμετώπιση των προβλημάτων. 2026. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5321309