National and Kapodistrian University of Athens
Πολιτική ανυπακοή και υποχρέωση υπακοής του Νόμου : Μια κρίσιμη συζήτηση μεταξύ Φιλοσόφων
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με το περίπλοκο φαινόμενο της πολιτικής ανυπακοής στις σύγχρονες αντιπροσωπευτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες, αντιπαραβάλλοντας τις απόψεις τριών εξεχόντων στοχαστών, ο καθένας εκ των οποίων έχει χαράξει ένα ξεχωριστό μονοπάτι στη θεωρητική επεξεργασία της πολιτικής ανυπακοής. Ωστόσο, η διπλωματική αυτή εργασία εμβαθύνει περαιτέρω στην προαναφερθείσα προβληματική, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η πολιτική ανυπακοή δεν μπορεί να περιοριστεί αυστηρά στο δίπολο ιδανικών και μη-ιδανικών θεωριών, αλλά μπορεί -και πιθανώς θα έπρεπε- να εξεταστεί μέσα από το πλαίσιο μιας μεταηθικής αναζήτησης της συλλογικής ηθικής αλήθειας στις δημοκρατικές κοινωνίες, μιας αναζήτησης που περνάει μέσα από τον μηχανισμό της διαβουλευτικής δημοκρατίας ως ενός καθαυτού ηθικού μηχανισμού που επιτρέπει τη συλλογική συμμετοχή και μεγιστοποιεί τις δυνατότητες αναζήτησης της αλήθειας της δημοκρατίας. Το επιλεγμένο μοντέλο δημοκρατίας που καθιστά την αναζήτηση της αλήθειας όχι μόνο δυνατή αλλά και επιθυμητή είναι ιδιαίτερα η επιστημική δημοκρατία. Η ιδέα της επιστημικής διαβουλευτικής δημοκρατίας είναι η βάση πάνω στην οποία η πολιτική ανυπακοή μπορεί να αποτελέσει με επιτυχία το μέσο με το οποίο οι πολιτικοί και ηθικοί αυτουργοί μπορούν να αναζητήσουν περαιτέρω την ηθική αλήθεια στις πολιτικές τους κοινότητες και να αποκαταστήσουν την πολιτική συμμετοχή τους ως ελεύθερα, ίσα και αυτόνομα ηθικά πρόσωπα, ειδικά όταν η διαβούλευση δεν έχει καταφέρει να τους αντιμετωπίσει ως τέτοια, δυνάμει ενός εξωδιαδικαστικού κριτηρίου ορθότητας των πλειοψηφικά ειλημμένων αποφάσεων. Αυτό που επιχειρεί επίσης να αναδείξει η εργασία αυτή είναι η ένταση μεταξύ της πολιτικής ανυπακοής και της πολιτικής υποχρέωσης, δηλαδή του καθήκοντος υπακοής στον Νόμο. Το επιχείρημα της επιστημικής διαβουλευτικής δημοκρατίας ως συλλογικού μηχανισμού αναζήτησης της αλήθειας ή της ικανότητας της δημοκρατίας να παράγει όχι μόνο νομιμοποιημένες -δηλαδή κατάλληλες προς εξαναγκασμό- αλλά και ορθές αποφάσεις χρησιμεύει ως δικαιολογητική βάση του δικαιώματος στην πολιτική ανυπακοή, ειδικά όταν οι ηθικές προϋποθέσεις αυτού του μηχανισμού έχουν αποτύχει εν όλω ή εν μέρει, υπερβαίνοντας τα παραδείγματα της απλής εργαλειοποίησης για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης ή της ατομικής έκφρασης ηθικής συνείδησης. Η ηθική ορθότητα κατόπιν της Δημόσιας Χρήσης του Λόγου ως αναβαθμός της νομιμοποίησης των πολιτικών πολιτικών αποφάσεων αυξάνει την δεσμευτικότητα του δικαίου εκ του περιεχομένου του και όχι λόγω της θέσπισής του. Η πολιτική ανυπακοή αναδεικνύεται ως το μέσο εκείνο που δύναται να αποκαταστήσει την διαβούλευση και λόγω της αμεσότητάς της να αυξήσει την λεγόμενη "δημοκρατική εντροπία".
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑ
- PAPANIKOLAOU DIONYSIA
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5321343