Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Η επίδραση του placebo στη θεραπεία των ψυχιατρικων διαταραχών

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο του placebo στο πλαίσιο των ψυχιατρικών διαταραχών, εστιάζοντας στη διαφοροποίηση της αποτελεσματικότητάς του ανάλογα με το είδος της διαταραχής και τα ψυχοβιολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Το placebo, αν και ιστορικά θεωρήθηκε ένα εργαλείο ελέγχου σε κλινικές δοκιμές, έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί ενεργό παράγοντα ψυχοφυσιολογικής αλλαγής, ικανό να επηρεάσει την έκβαση της θεραπείας μέσω μηχανισμών προσδοκίας, εσωτερίκευσης και νευροβιολογικής ενεργοποίησης. Σκοπός: Ο βασικός σκοπός της μελέτης είναι να συγκρίνει τα ποσοστά placebo ανταπόκρισης σε διάφορες ψυχιατρικές διαταραχές, όπως η Κατάθλιψη, η Αγχώδης Διαταραχή, η Σχιζοφρένεια, η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD) και η Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD), προκειμένου να αποσαφηνιστεί πότε και γιατί το placebo δρα ή αποτυγχάνει να επιφέρει βελτίωση. Μέθοδος: Για την επίτευξη του σκοπού πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση 23 σύγχρονων ερευνών. Οι έρευνες αυτές περιλάμβαναν τυχαιοποιημένα, διπλά-τυφλά και ανοικτά placebo πρωτόκολλα, με δείγματα που κυμαίνονταν από 40 έως 500 συμμετέχοντες και διάρκεια θεραπείας από 2 έως 12 εβδομάδες. Η ανασκόπηση επικεντρώθηκε στα ποσοστά ανταπόκρισης, στη μείωση συμπτωματολογίας και στους πιθανούς νευροβιολογικούς ή ψυχολογικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με την placebo δράση. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι το placebo παρουσιάζει υψηλά ποσοστά ανταπόκρισης (25–35%) στις αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές, όπου η προσδοκία και η συναισθηματική εμπλοκή παίζουν καθοριστικό ρόλο. Αντίθετα, σε ψυχωσικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια, η placebo επίδραση είναι περιορισμένη (10–15%) ή μηδενική, πιθανώς λόγω ελλειμμάτων γνωστικής συνοχής και συναισθηματικής αυτορρύθμισης. Παρόμοια, χαμηλά ποσοστά placebo ανταπόκρισης καταγράφονται στο OCD, ενώ στο PTSD τα ευρήματα είναι μικτά, με κάποιες μελέτες να δείχνουν σημαντική βελτίωση και άλλες να μην επιβεβαιώνουν ουσιαστική διαφορά. Συμπεράσματα: Συνολικά, η ανάλυση καταδεικνύει ότι η επίδραση του placebo εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φύση της διαταραχής και τη λειτουργικότητα του ψυχογνωστικού συστήματος του ασθενούς. Στις διαταραχές όπου η συναισθηματική εμπλοκή και η ελπίδα παραμένουν ζωντανές, η προσδοκία έχει τη δύναμη να κινητοποιήσει μηχανισμούς αυτοΐασης. Το placebo, επομένως, δεν αποτελεί απλώς εργαλείο ελέγχου, αλλά παράγοντα που μπορεί να προσφέρει πολύτιμες ενδείξεις για τη σύνδεση νου, σώματος και θεραπείας. Λέξεις κλειδιά: Αγχώδεις Διαταραχές, Διπολική Διαταραχή, Διαταραχές Ύπνου, Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή, Κατάθλιψη, Σχιζοφρένεια, Φαινόμενο εικονικού φαρμάκου, Ψυχιατρικές Διαταραχές

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Μπάγια Ευαγγελία
  • Mpagia Evangelia

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:5322039

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Μπάγια Ευαγγελία; Mpagia Evangelia. Η επίδραση του placebo στη θεραπεία των ψυχιατρικων διαταραχών. 2026. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322039