National and Kapodistrian University of Athens
Πολυανθεκτικοί μικροοργανισμοί μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα: επίπτωση, παράγοντες κινδύνου και έκβαση των ασθενών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία για ασθενείς με προχωρημένη, μη αναστρέψιμη πνευμονική νόσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής και την επιβίωση. Παρά τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, οι λήπτες πνευμονικών μοσχευμάτων εμφανίζουν αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς (MDROs), με ποσοστά μεταξύ 31–57%, γεγονός που συνδέεται με μεγαλύτερη νοσηρότητα, θνητότητα και κόστος θεραπείας, ιδιαίτερα σε χώρες με υψηλά επίπεδα μικροβιακής αντοχής όπως η Ελλάδα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση MDR μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα καθώς και της επίπτωσης της φορείας MDR παθογόνων στην έκβαση των ασθενών αυτών. Ειδικότερα, εξετάζεται η επίπτωση της φορείας MDR παθογόνων στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θνητότητα καθώς και στην διάρκεια νοσηλείας στην Μ.Ε.Θ. Μέθοδος: Η παρούσα αναδρομική μελέτη περιελάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα, με συλλογή κλινικών, χειρουργικών και μικροβιολογικών δεδομένων. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε ομάδες με ή χωρίς παρουσία MDROs, και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας κατάλληλες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης περιλάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα (μέση ηλικία 49,9±11,4 έτη), με συχνότερες ενδείξεις τη διάμεση πνευμονοπάθεια/ίνωση (24,6%), τη ΧΑΠ (15,8%) και την κυστική ίνωση ή μη CF βρογχεκτασία (12,3%). Η πλειονότητα των μεταμοσχεύσεων ήταν διπλής πλευράς (90,9%), ενώ το 29,5% των ασθενών παρουσίαζε συνοσηρότητες, κυρίως σακχαρώδη διαβήτη. Η ηλικία, το BMI και οι συνοσηρότητες δεν συσχετίστηκαν στατιστικά με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών (MDROs). Διεγχειρητικά, το 97,7% των ασθενών υποστηρίχθηκε με ECMO (μέση διάρκεια 238 λεπτά), χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων με και χωρίς MDROs, ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεταγγίσεις. Μετεγχειρητικά, τραχειοστομία απαιτήθηκε στο 34,1% των ασθενών, με σημαντικά υψηλότερο ποσοστό στην ομάδα με MDROs (54,2% έναντι 10,0%, p=0,003). Η συνολική θνητότητα ανήλθε στο 38,6%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (p=0,760), ενώ η ανάλυση Kaplan–Meier δεν ανέδειξε διαφορά στην επιβίωση. Παρατηρήθηκε ωστόσο πρώιμη θνητότητα στην ομάδα χωρίς MDROs και καθυστερημένη θνητότητα στην ομάδα με MDROs. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα δείχνουν ότι η παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών στους λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα συσχετίζονται με αυξημένη μετεγχειρητική νοσηρότητα και μεγαλύτερη επιβάρυνση της ΜΕΘ, χωρίς ωστόσο στατιστικά σημαντική επίδραση στη συνολική επιβίωση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν τη σημασία της εντατικής μικροβιολογικής παρακολούθησης και της έγκαιρης στοχευμένης θεραπείας για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης έκβασης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Διονυσοπούλου Παναγιώτα
- Dionysopoulou Panagiota
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5324230