Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Συστηματική ανασκόπηση: Η Λεναλιδομίδη και ο ρόλος των ανοσοτροποποιητικών φαρμάκων στα Β-Λεμφώματα / Systematic Review: Lenalidomide and the role of immunomodulatory drugs at B-cell Lymphomas

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η λεναλιδομίδη, ένα από του στόματος ανοσοτροποποιητικό φάρμακο, ασκεί άμεση αντικαρκινική και ανοσορρυθμιστική δράση στα λεμφώματα Β-κυττάρων. Παρότι μελέτες φάσης ΙΙ κατέδειξαν τη σκοπιμότητα της χρήσης της, ο ρόλος της σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες (RCTs) φάσης ΙΙΙ παραμένει ασαφής. Μέθοδοι: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση ακολούθησε τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Embase και Google Scholar για RCTs φάσης ΙΙΙ που αξιολόγησαν σχήματα βασισμένα στη λεναλιδομίδη σε ενήλικες ασθενείς με λεμφώματα Β-κυττάρων. Τα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), τη συνολική επιβίωση (OS), τα συνολικά και πλήρη ποσοστά ανταπόκρισης (ORR, CRR), καθώς και την ασφάλεια. Ο κίνδυνος μεροληψίας εκτιμήθηκε με το εργαλείο Cochrane RoB 2.0. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν έξι RCTs (n=3.062): AUGMENT, RELEVANCE, ROBUST, REMARC, MCL0208 και SENIOR. Στα υποτροπιάζοντα οζώδη και οριακής ζώνης λεμφώματα, η μελέτη AUGMENT έδειξε όφελος του συνδυασμού ριτουξιμάμπης–λεναλιδομίδης έναντι της ριτουξιμάμπης (PFS HR 0,46· ORR 78% έναντι 53%). Η RELEVANCE κατέδειξε συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα της ριτουξιμάμπης–λεναλιδομίδης και της χημειοανοσοθεραπείας σε πρωτοδιαγνωσθέν όζώδες λέμφωμα, με ταυτόσημο CRR (48%). Στις επιθετικές μορφές της νόσου, οι μελέτες ROBUST (ABC-DLBCL) και SENIOR (≥80 ετών) δεν έδειξαν βελτίωση της PFS ή της OS. Οι μελέτες συντήρησης κατέδειξαν εξαρτώμενα από το πλαίσιο οφέλη: η MCL0208 βελτίωσε την τριετή PFS μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση στο λέμφωμα από κύτταρα του μανδύα (80% έναντι 64%), ενώ η REMARC παρέτεινε την PFS σε ηλικιωμένους ασθενείς με DLBCL μετά από R-CHOP χωρίς όφελος στη συνολική επιβίωση. Σε όλες τις μελέτες, η λεναλιδομίδη συσχετίστηκε με αυξημένη συχνότητα ουδετεροπενίας βαθμού 3–4, εξανθήματος, διάρροιας και θρομβοεμβολικών επεισοδίων, οδηγώντας σε υψηλότερα ποσοστά διακοπής της θεραπείας. Συμπεράσματα: Η λεναλιδομίδη προσφέρει κλινικό όφελος στα υποτροπιάζοντα λεμφώματα χαμηλής κακοήθειας και ως θεραπεία συντήρησης στο λέμφωμα από κύτταρα του μανδύα. Στο πρωτοδιαγνωσθέν οζώδες λέμφωμα αποτελεί μια εναλλακτική επιλογή χωρίς χημειοθεραπεία με συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα. Δεν έχει αποδειχθεί όφελος στις επιθετικές υποομάδες, ενώ η τοξικότητα παραμένει περιοριστικός παράγοντας που επιβάλλει προσεκτική επιλογή ασθενών.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Γεωργίου Δέσποινα
  • Georgiou Despoina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
English

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:5324486

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Γεωργίου Δέσποινα; Georgiou Despoina. Συστηματική ανασκόπηση: Η Λεναλιδομίδη και ο ρόλος των ανοσοτροποποιητικών φαρμάκων στα Β-Λεμφώματα / Systematic Review: Lenalidomide and the role of immunomodulatory drugs at B-cell Lymphomas. 2026. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324486