National and Kapodistrian University of Athens
Νεότερα στην υπολιπιδαιμική αγωγή του καρδιολογικού ασθενούς / Recent advances in lipid-lowering therapy for the cardiology patient
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η τρέχουσα καθιερωμένη θεραπεία για τη δυσλιπιδαιμία είναι οι στατίνες. Όταν οι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν τους στόχους της LDL-C, οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας προτείνουν τη βελτιστοποίηση της δόσης των στατινών. Ωστόσο, πολλά άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εκείνα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία ή δυσανεξία στις στατίνες, μπορεί να μην επιτύχουν τους θεραπευτικούς τους στόχους με στατίνες. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της ερευνητικής εργασίας ήταν η ανασκόπηση και αξιολόγηση των δεδομένων σχετικά με τις νέες θεραπείες που επηρεάζουν αθηρογόνα λιποπρωτεινικά μόρια ή συστατικά τους όπως της LDL-C, Lp(a), VLDL, τριγλυκεριδίων και λιποπρωτεΐνες υψηλής πυκνότητας (HDL) στη συνήθη φροντίδα ασθενών υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο. Μεθοδολογία: Για την εκπόνηση της έρευνας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση άρθρων στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία. Αποτελέσματα: Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές ήδη συστήνουν την συνταγογράφηση της εζετιμίμπης και νέους αναστολείς PCSK9, καθώς έχει αποδειχθεί ότι ενισχύουν το λιπιδαιμικό προφίλ και έχουν καλό αντίκτυπο στην καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τον κίνδυνο ισχαιμικών επεισοδίων. Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, η άποψη «Όσο χαμηλότερη τόσο το καλύτερο» μπορεί να ισχύει, τουλάχιστον όσον αφορά τις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας. Επιπλέον, η μείωση της λιποπρωτεΐνης(α) παραμένει μια σημαντική δυσκολία στη θεραπεία των λιπιδίων, ενώ η μείωση των τριγλυκεριδίων φαίνεται να ενισχύει τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Σε σχέση με τα τριγλυκερίδια, το εικοσαπεντανοϊκό αιθύλιο, έχει τραβήξει την προσοχή τελευταία, καθώς έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο μειώνοντας τα τριγλυκερίδια. Πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη στόχευση της LDL με μπεμπεδοϊκό οξύ και το siRNA ινκλισιράνη. Επιπλέον, ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο έναντι της ANGPTL3 και η εβινακουμάμπη (μονοκλωνικό αντίσωμα) έδειξαν εξαιρετική μείωση των TG. Τα αντινοηματικά ολιγονουκλεοτίδια έναντι της ApoC-III και της Lp(a) παρήγαγαν τουλάχιστον ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Ανάλογα με τις διάφορες φαρμακολογικές ομάδες, αυτή η επισκόπηση παρουσιάζει τόσο τρέχουσες όσο και μελλοντικές εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση των λιπιδίων. Συνεπώς, αναμένονται με μεγάλη προσοχή νέες φαρμακολογικές κατηγορίες και θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπίχτα Μαρία
- Bichta Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5324547