National and Kapodistrian University of Athens
Το συνταγματικό καθήκον αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης – Η ρυθμιστική πρόκληση των βραχυχρόνιων μισθώσεων
Abstract
dc:descriptionΜε αφορμή την αναντίρρητη σύγχρονη πραγματικότητα στεγαστικής επισφάλειας που επικρατεί παγκοσμίως, η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει, από συνταγματικής και συγκριτικής σκοπιάς, την κανονιστικότητα του κοινωνικού δικαιώματος στη στέγη, ειδικά σε περιόδους στεγαστικής κρίσης, όπου το τελευταίο αναδεικνύεται σε υπέρτερο δημόσιο συμφέρον, καθώς και τη δυνατότητα του κοινωνικού δικαιώματος να επιβάλλει περιορισμούς στο δικαίωμα ιδιοκτησίας υπό την ειδικότερη έκφανση της ελευθερίας του ιδιοκτήτη για διάθεση του ακινήτου του στην αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης. Αρχικώς, εξετάζονται τα διάφορα συνταγματικά εργαλεία που συνηγορούν υπέρ της κανονιστικότητας του κοινωνικού δικαιώματος στη στέγη (κεφ. Α) και υπέρ της πύκνωσης της κανονιστικότητας του σε περιόδους ελλειμματικής παροχής του (κεφ. Β). Στο πλαίσιο αυτό αναδεικνύονται ασφαλείς συνταγματικές βάσεις που αναδεικνύουν την υποχρέωση προστασίας όσο και την υποχρέωση επίτασης της προστασίας του κοινωνικού δικαιώματος στη στέγη κατά τη στεγαστική κρίση. Στη συνέχεια, η παράθεση των καθοριστικών επιπτώσεων της δραστηριότητας βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων τύπου Airbnb στην αγορά κατοικίας και συναφώς στη στεγαστική κρίση, καταδεικνύει την συνταγματική αναγκαιότητα ρύθμισης και οριοθέτησης της αγοράς βραχυχρόνιας μίσθωσης (κεφ. Γ) με σκοπό την προστασία της κατοικίας. Εξετάζοντας τον βαθμό εκπλήρωσης της ανωτέρω συνταγματικής υποχρέωσης από τις διάφορες έννομες τάξεις, αναλύονται τα χαρακτηριστικά της ελληνικής ρύθμισης για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε αντιπαραβολή με την αντιμετώπιση τους από άλλες έννομες τάξεις φημισμένες για την κοινωνική προσέγγιση τους (π.χ. Γερμανία, κεφ. Γ.2.). Αυτή η περιπτωσιολογία συμβάλλει στην εύρεση των πλέον αποτελεσματικών τρόπων ρύθμισης της αγοράς βραχυχρόνιων μισθώσεων με σκοπό την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Ωστόσο, κατά τη διερεύνηση των επιτρεπτών ορίων επέμβασης στην ιδιωτική αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων, ξετυλίγεται η ρυθμιστική πρόκληση των βραχυχρόνιων μισθώσεων λόγω της αναπόφευκτης σύγκρουσης μεταξύ του κοινωνικού δικαιώματος στη στέγη και του ατομικού (αρνητικού) δικαιώματος ιδιοκτησίας που περιορίζεται για την προστασία της κατοικίας. Προκειμένου να βρεθεί το επιτρεπτό όριο επέμβασης στο θεμελιώδες δικαίωμα ιδιοκτησίας, ερευνώνται κατά πρώτον σε αφηρημένο επίπεδο, με βάση τη θεωρία της αρχής της αναλογικότητας και τη νομολογία ειδικά για το περιβάλλον, οι επιτρεπόμενοι περιορισμοί του δικαιώματος ιδιοκτησίας για την απόλαυση κοινωνικών δικαιωμάτων (κεφ. Γ.4.). Στη συνέχεια, εξετάζεται η πλούσια νομολογία του Ε.Δ.Δ.Α. σχετικά με τη δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στο δημόσιο συμφέρον αντιμετώπισης στεγαστικών πιέσεων και την προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτητών επί των ακινήτων τους (Γ.4.1.). Ειδικά για τον επιτρεπτό χαρακτήρα των περιορισμών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις αναλύεται ad hoc απόφαση του Δ.Ε.Ε. και παραδείγματα στάθμισης από τη νομολογία άλλων εθνικών εννόμων τάξεων (Γ.4.3-6) Ως αποτέλεσμα της ανωτέρω διεξοδικής ανάλυσης, εξάγονται συμπεράσματα για το αναλογικό μέτρο επέμβαση στο δικαίωμα ιδιοκτησίας (Γ.4.7.) και προτείνονται αντί επιλόγου λύσεις για την βελτίωση της ελληνικής νομοθετικής ρύθμισης των βραχυχρόνιων μισθώσεων με σκοπό την προστασία της κατοικίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΚΟΥΛΟΥΡΗ ΕΛΕΝΗ
- KOULOURI ELENI
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5324576