National and Kapodistrian University of Athens
Integrating surgical preparedness into national health emergency frameworks: a WHO priority analysis
Abstract
dc:descriptionΙστορικά περιθωριοποιημένη σε επίπεδο διεθνών πρωτοβουλιών δημόσιας υγείας η χειρουργική φροντίδα, προσεγγιζόταν παραδοσιακά μέσω κάθετων προγραμμάτων και αντιμετωπιζόταν ως δαπανηρή πολυτέλεια παρά ως βασικό συστατικό στοιχείο του Universal Health Coverage (UHC). Ωστόσο, οι πρόσφατες συστημικές διαταραχές και κυρίως η πανδημία COVID-19, οι κλιμακούμενες γεωπολιτικές αστάθειες στην Ανατολική Μεσόγειο και η αυξανόμενη συχνότητα περιστατικών τραύματος, ανέδειξαν σοβαρά κενά στην ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας. Η παρούσα διατριβή διερευνά της στρατηγική επιταγή της ενσωμάτωσης της επείγουσας, εντατικής και χειρουργικής φροντίδας στα εθνικά πλαίσια αντιμετώπισης υγειονομικών κρίσεων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Αξιολογεί τη μετάβαση από αποσπασματικές παρεμβάσεις που εστιάζουν σε συγκεκριμένα περιστατικά σε μια ολοκληρωμένη οριζόντια ενσωμάτωση πλάνου ετοιμότητας στα συστήματα υγείας, εξετάζοντας την εφαρμογή των Εθνικών Σχεδίων Χειρουργικής, Μαιευτικής και Αναισθησιολογικής Φροντίδας (NSOAPs) μέσα από τις διεθνείς μελέτες περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων της Ρουάντα, της Ζάμπια, του Ισημερινού και της Νιγηρίας. Το κύριο μέρος της έρευνας εστιάζει στη σύγκριση των προτύπων χωρών που εφαρμόζουν σε κάποιο βαθμό στρατηγικές χειρουργικής ετοιμότητας και συγκρίνει την τρέχουσα κατάσταση της Κύπρου, ενός ευρωπαϊκού κράτους που διανύει τη φάση εδραίωσης του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓεΣΥ) του, ενώ παράλληλα έρχεται αντιμέτωπο με ένα σύνολο γεωπολιτικών, περιφερειακών και εποχιακών κίνδυνων. Αναλύοντας την τρέχουσα κάλυψη της Κύπρου από παράλληλες δομές πολιτικής προστασίας (όπως το σχέδιο «ΖΗΝΩΝ» του Υπουργείου Εσωτερικών) και την απουσία επίσημων χειρουργικών δεικτών στην απόκριση της δημόσιας υγείας, η εργασία αυτή εντοπίζει δομικές δυσλειτουργίες στην ικανότητα διαχείρισης εξάρσης περιστατικών (surge) στα νοσοκομεία, στη δυνατότητα ανταπόκρισης του εργατικού δυναμικού και στις αλυσίδες εφοδιασμού υλικών. Βασιζόμενη στη στρατηγική «Preparedness 2.0» (2024–2029) του ΠΟΥ και την πρωτοβουλία των Ομάδων Ιατρικής Έκτακτης Ανάγκης (EMT), η διατριβή παρουσιάζει ένα τεκμηριωμένο προσχέδιο πολιτικής, προσαρμοσμένο στα δεδομένα της Κύπρου. Προτείνει ένα τοπικό πλαίσιο δύο επιπέδων, σχεδιασμένο να διασφαλίζει ότι το σύστημα υγείας μπορεί να κλιμακώνει τη χειρουργική φροντίδα κατά τη διάρκεια των περιστατικών μαζικών απωλειών, χωρίς να προκαλείται κατάρρευση των τακτικών, απαραίτητων χειρουργικών υπηρεσιών. Η εργασία ολοκληρώνεται με έναν πλήρως ποσοτικοποιημένο πίνακα, ο οποίος εξειδικεύει τις σαφείς αρμοδιότητες των ρυθμιστικών και επιχειρησιακών φορέων, διαμορφώνοντας έναν νομοθετικό και υποδομικό οδικό χάρτη για την τρέχουσα δεκαετία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ξενοφώντος Ελένη
- Xenophontos Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5413056