National and Kapodistrian University of Athens
An Overview of Submarine Volcanoes: Impact on Environment, Geological Background, Ecosystems and Society
Abstract
dc:descriptionΤα υποθαλάσσια (ή υποβρύχια) ηφαίστεια αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Γης (Dura et al., 2021). Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) και τους Hakkyum et al. (2021), τα συστήματα αυτά κατανέμονται κυρίως κατά μήκος των ορίων των τεκτονικών πλακών, σε ζώνες σύγκλισης και απόκλισης. Πάνω από το 75% του μάγματος παράγεται ετησίως κάτω από τους ωκεανούς, σχηματίζοντας τα όρια νέων ωκεάνιων πλακών και εμπλουτίζοντας σημαντικά ορισμένα από τα σπάνια οικοσυστήματα της Γης με θερμότητα και χημικές ουσίες. Μεταξύ των πιο γνωστών υποθαλάσσιων ηφαιστείων με έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα συγκαταλέγονται το Ορεινό Σύμπλεγμα Tamu στον Ειρηνικό Ωκεανό, Axial seamount στον Βορειοανατολικό Ειρηνικό—, το Υποθαλάσσιο Βουνό Havre στο Τόξο Kermadec στον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό, το Ηφαίστειο Brothers στο Τόξο Kermadec στον Νότιο Ειρηνικό· το Kick ’em Jenny στο τόξο των Μικρών Αντιλλών στη Θάλασσα της Καραϊβικής· το ηφαίστειο West Mata στη λεκάνη του Λάου στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό· το υποθαλάσσιο βουνό Monowai στο τόξο Τόνγκα-Κερμαδέκ· το υποθαλάσσιο βουνό Lō‘ihi στον κεντρικό Ειρηνικό· το Kolumbo στο Ελληνικό Ηφαιστειακό Τόξο — Τόξο του Αιγαίου· και το ηφαίστειο Hunga Tonga-Hunga Ha’apai στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας μεγάλος αριθμός ηφαιστείων των μεσοωκεάνιων ραχών βρίσκεται κατά μήκος του παγκόσμιου συστήματος ραχών μήκους 60.000 χλμ. Η χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων βουνών σήμερα χρησιμοποιεί τόσο τη βαθυμετρία (με πλοία) όσο και την αλτιμετρία (με δορυφόρους). Προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφικές συνέπειες, οι κίνδυνοι της υποθαλάσσιας ηφαιστειακής δραστηριότητας μελετώνται και αξιολογούνται εδώ και χρόνια και περιλαμβάνουν τσουνάμι, σεισμούς, παραμορφώσεις του θαλάσσιου πυθμένα, υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, τοξικά αέρια και τέφρα από φρεατομαγματικές εκρήξεις, καθώς και πλωτές μάζες ελαφρόπετρας. Το μέγεθος του κινδύνου εξαρτάται από παράγοντες όπως η σύνθεση του μάγματος, το βάθος του νερού, η τεκτονική δραστηριότητα και ο τύπος του ηφαιστειακού σχηματισμού. Οι εκρήξεις των ηφαιστείων που βρίσκονται στα βαθύτερα σημεία της θάλασσας (>500 mbsl) είναι δύσκολο να ανιχνευθούν, και οι ερευνητές εντοπίζουν τα υπολείμματά τους ημέρες ή εβδομάδες αργότερα. Η υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα ενισχύει τη ζωή στους υδροθερμικούς αγωγούς, εμπλουτίζοντας το περιβάλλον με ορυκτά και αέρια, τα οποία συμβάλλουν στη δημιουργία μοναδικών οικοτόπων για βακτήρια, κοράλλια, σκώληκες σωλήνων κ.λπ. Επιπλέον, μέσω των υποθαλάσσιων εκρήξεων δημιουργείται νέος ωκεάνιος φλοιός και ο μανδύας ανανεώνεται συνεχώς. Ωστόσο, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις τέτοιων εκρήξεων μπορεί να είναι καταστροφικές, με αποτέλεσμα την απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών, την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, τη διακοπή της λειτουργίας των καλωδίων τηλεπικοινωνιών (κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας), καθώς και επιπτώσεις στην αλιεία και στα λιμάνια.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΓΙΑΛΙΤΑΚΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ
- GIALITAKI ANDRIANA
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5413339