National and Kapodistrian University of Athens
Evaluation of the efficacy and safety of intravitreal faricimab in the treatment of diabetic macular edema: 24-month results
Abstract
dc:descriptionΤο διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) αποτελεί σοβαρή επιπλοκή της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας (ΔΑ) και παραμένει η συχνότερη αιτία απώλειας όρασης σε ασθενείς με ΔΑ. Το ΔΟΩ ορίζεται ως η πάχυνση του κεντρικού αμφιβληστροειδούς λόγω συσσώρευσης υγρού, μέσω μιας πολύπλοκης παθοφυσιολογίας που περιλαμβάνει τη διάσπαση του αιματοαμφιβληστροειδικού φραγμού, τη φλεγμονή και τη νευροεκφύλιση. Σήμερα, η καθιερωμένη θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του ΔΟΩ είναι οι ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις αντί-αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (vascular endothelial growth factor, VEGF). Οι παράγοντες αυτοί έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους στην υποχώρηση του ΔΟΩ και στη βελτίωση της όρασης στο πλαίσιο κλινικών μελετών. Ωστόσο, στην καθημερινή κλινική πράξη τα αποτελέσματα είναι συχνά λιγότερο ευνοϊκά, ενώ η ανάγκη για συχνές επισκέψεις και θεραπείες προκειμένου να διατηρηθεί ο έλεγχος της νόσου δημιουργεί σημαντική επιβάρυνση για τους ασθενείς. Στην αναζήτηση πιο αποτελεσματικών και μεγαλύτερης διάρκειας θεραπευτικών επιλογών, η έρευνα έχει στραφεί στην ανάπτυξη στρατηγικών που στοχεύουν και άλλα μονοπάτια πέραν του VEGF. Η φαρισιμάμπη είναι ένα νέο αμφιειδικό αντίσωμα που δεσμεύει τον VEGF-A και την αγγειοποιητίνη-2 (Ang-2), ενισχύοντας περαιτέρω τη σταθερότητα των αγγείων μέσω της συνεργικής της δράσης. Μέχρι σήμερα, οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η φαρισιμάμπη προσφέρει βελτίωση τόσο στα λειτουργικά όσο και στα ανατομικά αποτελέσματα, ενώ παράλληλα μειώνει το θεραπευτικό φορτίο μέσω της επιμήκυνσης των μεσοδιαστημάτων χορήγησης. Παρ’ όλα αυτά, τα δεδομένα πραγματικής κλινικής πρακτικής σχετικά με τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της φαρισιμάμπης παραμένουν περιορισμένα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ενδοϋαλοειδικής φαρισιμάμπης στη θεραπεία του ΔΟΩ σε χρονικό διάστημα 24 μηνών, σε συνθήκες πραγματικής κλινικής πρακτικής. Στους 24 μήνες, οι ασθενείς παρουσίασαν μέση βελτίωση της καλύτερα διορθωμένης οπτικής οξύτητας (BCVA) κατά 10 γράμματα ETDRS και μέση μείωση του κεντρικού πάχους του αμφιβληστροειδούς (CST) κατά 84 μm. Επιπλέον, το 71,1% των ασθενών πέτυχε μεσοδιαστήματα χορήγησης τουλάχιστον 12 εβδομάδων, διατηρώντας παράλληλα λειτουργική και ανατομική βελτίωση. Ευνοϊκές μεταβολές παρατηρήθηκαν επίσης σε αρκετούς βιοδείκτες οπτικής τομογραφίας συνοχής (OCT) που σχετίζονται με τη βαρύτητα της νόσου και την πρόγνωση της οπτικής οξύτητας. Τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στην παρούσα κοόρτη ήταν σε συμφωνία με εκείνα που έχουν αναφερθεί στις εγκριτικές κλινικές μελέτες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης δεν αναφέρθηκαν σημαντικά ζητήματα ασφάλειας ή απρόσμενες ανεπιθύμητες ενέργειες. Παρέχοντας μακροχρόνια δεδομένα από την καθημερινή κλινική πρακτική, η παρούσα μελέτη συμβάλλει στον εμπλουτισμό των μέχρι σήμερα περιορισμένων στοιχείων σχετικά με τη αποτελεσματικότητα και τη μακροχρόνια διάρκεια δράσης της φαρισιμάμπης στη θεραπεία του ΔΟΩ σε πραγματικές συνθήκες θεραπείας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χονδρού Στεφανία
- Chondrou Stefania
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5416439