National and Kapodistrian University of Athens
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα: Συστηματική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΗ επιληψία αποτελεί μια από τις συχνότερες χρόνιες νευρολογικές παιδιατρικές παθήσεις με επιπολασμό 0,5 -1 %. Για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, οι ασθενείς τίθενται υπό μακροχρόνια αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα, ενώ συχνά οι ανθεκτικές μορφές απαιτούν την ταυτόχρονη χορήγηση δύο ή και περισσότερων σκευασμάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες κατέχουν ουσιαστικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος ήδη από την εμβρυϊκή περίοδο ενώ παράλληλα επιδρούν στις διαδικασίες διαφοροποίησης, μυελινοποίησης και συναπτογένεσης στον αναπτυσσόμενο και ενήλικο εγκέφαλο. Ποικίλες μελέτες έχουν αναδείξει επίδραση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στην ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Τα κλασσικά αντιεπιληπτικά φάρμακα έχουν συσχετισθεί με την πρόκληση κλινικού και υποκλινικού υποθυρεοειδισμού. Η μελέτη των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει οδηγήσει στην εξαγωγή αντιφατικών συμπερασμάτων. Με την παρούσα συστηματική ανασκόπηση επιδιώξαμε την συλλογή και ανάλυση του συνόλου των πληροφοριών που αφορούν την επίδραση των νεότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα καθώς και την εξαγωγή κλινικών συμπερασμάτων. Στην έρευνα συμπεριλήφθησαν όλες οι μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 01/1990 έως και τον 07/2024 και αφορούν κορίτσια και αγόρια έως την ηλικία των 18 ετών υπό αγωγή με οποιοδήποτε νεότερο αντιεπιληπτικό φάρμακο. Από την μελέτη αποκλείστηκαν παιδιά με γνωστό ατομικό ιστορικό θυρεοειδικής νόσου. Από την ανάλυση των παραπάνω δεδομένων, παρατηρήθηκε ότι η οξκαρβαζεπίνη έχει συσχετιστεί με μειωμένα επίπεδα fT4 και φυσιολογικά ή και αυξημένα επίπεδα TSH. Ωστόσο, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ασθενείς παρέμειναν κλινικά ευθυρεοειδικοί. Μικρότερος αριθμός μελετών αναφορικά με την επίδραση της λεβετιρακετάμης και της τοπιραμάτης δεν ανέδειξε στατιστικώς σημαντική κλινική επίδραση στη θυρεοειδική λειτουργία. Συμπερασματικά, κρίνεται απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας σε παιδιά και εφήβους υπό μακροχρόνια αντιεπιληπτική αγωγή ενώ ταυτόχρονα απαιτείται υψηλή ευαισθησία για την πρώιμη ανίχνευση συμπτωμάτων θυρεοειδικής δυσλειτουργίας ή διαταραχών αύξησης και ανάπτυξης στους ασθενείς. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ερευνών καθώς και μεγαλύτερο υπό μελέτη δείγμα για την ασφαλέστερη εξαγωγή συμπερασμάτων και την δημιουργία σαφών κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μάλλιου Μαρία Κωνσταντίνα
- Malliou Maria Konstantina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5420394