Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Η συσχέτιση της αντίστασης στην ινσουλίνη με διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα

Abstract

dc:description

Εισαγωγή:Η αντίσταση στην ινσουλίνη και οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα αποτελούν από τις πιο σημαντικές ενδοκρινικές διαταραχές παγκοσμίως. Οι θυρεοειδικές ορμόνες διαδραματίζουν διπλό ρόλο καθώς ασκούν τόσο ινσουλινο-αγωνιστική όσο και ανταγωνιστική δράση σε διαφορετικούς ιστούς-στόχους. Αυτό πραγματοποιείται σε μια λεπτή ισορροπία ώστε να εξασφαλίζεται η ομοιοστασία της γλυκόζης και να προσαρμόζεται ο κάθε οργανισμός σε μεταβαλλόμενες ενεργειακές απαιτήσεις. Σκοπός: Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα με σκοπό να διερευνηθούν οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί μέσω των οποίων η αντίσταση στην ινσουλίνη προκαλεί διαταραχές της θυρεοειδικής λειτουργίας όπως είναι η οζώδης βρογχοκήλη, ο υποθυρεοειδισμός, ο υπερθυρεοειδισμός και ο καρκίνος του θυρεοειδούς. Συμπεράσματα: Κατά την αντίσταση στην ινσουλίνη, η οζώδης βρογχοκήλη και ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα μοιράζονται κοινό μονοπάτι παθοφυσιολογίας. Είναι αποτέλεσμα της μιτογόνου και αντι-αποπτωτικής δράσης της ινσουλίνης στα θυρεοειδικά κύτταρα, διεγείροντας τον πολλαπλασιασμό τους και αυξάνοντας τον κίνδυνο νεοπλασίας μέσω της ενεργοποίησης υποδοχέων του αυξητικού παράγοντα IGF-1. Στον υποθυρεοειδισμό, η έλλειψη θυρεοειδικών ορμονών επιβραδύνει το μεταβολισμό και μειώνει την αιμάτωση των ιστών δυσχεραίνοντας την απορρόφηση της γλυκόζης από το γαστρεντερικό σύστημα και την είσοδο της γλυκόζης στα κύτταρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερινσουλιναιμία και τον αυξημένο κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου. Στην υπερθυρεοειδική κατάσταση η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι κυρίως αποτέλεσμα της αυξημένης ηπατικής νεογλυκογένεσης και της ενισχυμένης γλυκογονόλυσης που προκαλούν οι θυρεοειδικές ορμόνες. Το φαινόμενο της αντίσταση στην ινσουλίνη και οι διαταραχές του θυρεοειδούς αλληλεπιδρούν σε ένα φαύλο κύκλο που επιδεινώνει το μεταβολικό προφίλ του οργανισμού. Η έγκαιρη διάγνωση των παθήσεων της θυρεοειδικής λειτουργίας σε άτομα με διαταραχές του μεταβολισμού και, αντίστροφα, η αξιολόγηση της ινσουλινοαντοχής σε θυρεοειδικούς ασθενείς, είναι ζωτικής σημασίας. Η ολιστική παρέμβαση, που συνδυάζει τη φαρμακευτική αγωγή με στοχευμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής, μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωση και να μειώσει την πιθανότητα ανάπτυξης σακχαρώδου διαβήτη και καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Τσοπουζίδου Δέσποινα
  • Tsopouzidou Despoina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:5420631

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Τσοπουζίδου Δέσποινα; Tsopouzidou Despoina. Η συσχέτιση της αντίστασης στην ινσουλίνη με διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. 2026. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5420631