National and Kapodistrian University of Athens
Follow up ασθενών υποβαλλόμενων σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας TAVI
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) είναι γενικά μια λιγότερο επεμβατική και εξαιρετικά επιτυχημένη εναλλακτική λύση σε σχέση με την ανοιχτή καρδιοχειρουργική επέμβαση, παρόλα αυτά ενέχει συγκεκριμένους κινδύνους. Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν ανωμαλίες αγωγιμότητας που απαιτούν μόνιμο βηματοδότη, αγγειακή βλάβη στο σημείο πρόσβασης, εγκεφαλικό επεισόδιο και παραβαλβιδική διαρροή. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης θανάτου εντός εξαμήνου και μορφολογικών αλλαγών μετά από τη Διακαθετηριακή Αντικατάσταση Αορτικής Βαλβίδας (TAVR). Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 80 ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε TAVI σε ένα εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον υπερηχογραφικό τους έλεγχο. Η παρακολούθηση διήρκησε 6 μήνες. Αποτελέσματα: Από τους 80 συμμετέχοντες το 55,0% ήταν άνδρες, και το 76,3% ήταν 76 ετών και άνω. Κατά την νοσηλεία δεν παρατηρήθηκε κανένας θάνατος. Ένας θάνατος από κάθε αιτία παρατηρήθηκε στις 30 ημέρες και 6 θάνατοι από κάθε αιτία, ποσοστό 7,5% στους 6 μήνες. Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο στο 2,5% παρατηρήθηκε στο νοσοκομείο και εντός 30 ημερών 3 περιστατικά με ποσοστό 3,8%. Βηματοδότης μόνιμος μετά από την TAVI τοποθετήθηκε στο 17,5%. Παραβαλβιδική διαφυγή παρουσίασε το 26,3% του δείγματος, εκ των οποίων στο 21,3% ήταν μέτρια και στο 5% σοβαρή. Aπό την εφαρμογή της στατιστικής διαδικασίας t-test κατά ζεύγη, στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στην AVmax πριν και μετά (p<0,001), στη LVOT VMAX πριν (p=0,002), στη μέση πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), στη μέγιστη πίεση στη βαλβίδα (p<0,001), ενώ δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές πριν και μετά ως προς το κλάσμα εξώθησης, το οποίο βελτιώθηκε κατά 1 μονάδα με (p=0,342) και στην κρεατινίνη (p=0,880) στην οποία δεν υπήρχαν μεγάλες μεταβολές. 60 Θάνατος στους 6μήνες συχνότερα παρατηρήθηκε στους ασθενείς που παρουσίασαν ΑΕΕ εντός 30 ημερών μετά την παρέμβαση (p=0014) και σε αυτούς μικρότερης ηλικίας 75,5 vs 77,2 (p=0,022). Ομοίως, στα άτομα με μεγαλύτερο STS score 9,6 vs 4,3 (p<0,001), με μεγαλύτερο pre echo LVOT 19,7vs 14,2 (p=0,003), και με μεγαλύτερη μέγιστη πίεση πνευμονικών αρτηριών 58,4 vs 39,5 (p=0,006). Παραβαλβιδική διαφυγή συχνότερα παρουσίασαν τα άτομα με μεγαλύτερο BMI (p=0,032), με μικρότερο pre echo LVOT 7,6 vs 17,9 (p=0,008) και με μεγαλύτερο AV-Vmax μετά 2,0 vs 1,6 (p=0,001). Συμπέρασμα: Η διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI) αναδεικνύεται, βάσει των ευρημάτων της παρούσας μελέτης, ως μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτικής βαλβίδας, παρουσιάζοντας χαμηλή θνητότητα στους έξι μήνες και υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας. Η σημαντική βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων μετά την επέμβαση επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της μεθόδου στη λειτουργική αποκατάσταση της καρδιάς.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Στάθης Παναγιώτης
- Stathis Panagiotis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5421723