National and Kapodistrian University of Athens
Επίπεδα ουρικού οξέος ως παράγοντας κινδύνου σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Το ουρικό οξύ τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναδυθεί ως πιθανός παράγοντας στο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Αποτελεί τον ισχυρότερο αντιοξειδωτικό παράγοντα στο πλάσμα, συνεισφέροντας σχεδόν στο 60% της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας του αίματος, ενώ τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ασκούν βλαβερές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου οξειδωτικού στρες. Πιθανόν να είναι παθογόνο και να συμμετέχει στην παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών παθήσεων, λειτουργώντας ως γεφυρωτικός μηχανισμός που ενεργοποιεί ή ενισχύει τις βλαβερές επιδράσεις των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου στον αγγειακό ιστό και το μυοκάρδιο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τη διάγνωση των Οξέων Στεφανιαίων Συνδρόμων. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 99 ασθενείς με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο και 99 με Χρόνια Στεφανιαία Νόσο που νοσηλεύθηκαν και παρακολουθούνταν στη Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» κατά το χρονικό διάστημα Ιούνιος του 2024 έως και Αύγουστο του 2025. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δειγματοληψία ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τον εργαστηριακό τους έλεγχο. Αποτελέσματα: Από 199 συμμετέχοντες ασθενείς το 30,8% είχε ηλικία έως 60 ετών, το 38,4% ήταν 61-75 ετών και το 30,8% 76+. Το μεγαλύτερο ποσοστό 76,8% ήταν άνδρες. Ως προς τη διάγνωση το 23,2% νοσηλεύονταν για STEMI, το 21,7% για NSTEMI, το 5,1% για ασταθή στηθάγχη και το 50,1% χρόνια στεφανιαία νόσο. Τα επίπεδα ουρικού οξέος στο 47,5% ήταν έως 5,6 mg/dL και στο 52,5% ήταν >5,7 mg/dL. Από την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας x2-test, βρέθηκε ότι οι συμμετέχοντες με STEMI είχαν συχνότερα ουρικό οξύ >5,7 (p=0,032), όπως επίσης η ίδια ομάδα ασθενών είχε ηλικία < των 60 ετών (p=0,002). Συμπεράσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων της παρούσας μελέτης βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ουρικού οξέος στους ασθενείς με ΟΣΣ ήταν υψηλότερα. Ωστόσο, είχαν παθολογικές τιμές σε όλους τους άλλους δυνητικούς παράγοντες κινδύνου και στους βιοδείκτες, όπως είναι η ηλικία, οι τιμές της ολικής χοληστερόλης, HDL, LDL κλπ. Γενικά, αναφορικά με την αιτιώδη σχέση του ουρικού οξέος χρειάζονται μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαϊωάννου Λεονάρδου Λύδια
- Papaioannou Leonardou Lydia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5421726