Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Ο ρόλος του ουρικού οξέος σε ασθενείς που νοσηλεύονται, με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια σε συσχέτιση με βιοδείκτες και κλινικούς φαινοτύπους

Abstract

dc:description

Εισαγωγή Η οξεία καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες νοσηλείας των ηλικιωμένων ασθενών και συνοδεύεται από υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα. Παρά τη σημαντική πρόοδο στη θεραπευτική αντιμετώπισή της, η πρόγνωση πολλών ασθενών εξακολουθεί να παραμένει δυσμενής. Το ουρικό οξύ έχει προταθεί ως ένας εύκολα διαθέσιμος και χαμηλού κόστους βιοδείκτης, ο οποίος ενδέχεται να σχετίζεται με τη βαρύτητα και την πρόγνωση της καρδιακής ανεπάρκειας. Ωστόσο, ο ακριβής ρόλος του στην οξεία καρδιακή ανεπάρκεια δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινιστεί. Σκοπός της μελέτης Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης του ουρικού οξέος με τα δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά ασθενών με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς και η αξιολόγηση των μεταβολών των επιπέδων του μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μέτρησης. Υλικό και Μέθοδος Πραγματοποιήθηκε παρατηρησιακή μελέτη σε 36 ασθενείς με διάγνωση οξείας καρδιακής ανεπάρκειας που προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου 2016 έως Ιανουαρίου 2017. Καταγράφηκαν δημογραφικά χαρακτηριστικά, στοιχεία ιατρικού ιστορικού και κλινικοεργαστηριακές παράμετροι. Οι εργαστηριακές μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την αρχική εκτίμηση των ασθενών και επαναλήφθηκαν κατά την επανεκτίμησή τους. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS v.24, με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p<0,05. Αποτελέσματα Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 70,25±12,56 έτη και το 66,7% ήταν άνδρες. Μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μέτρησης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης, των τρανσαμινασών, της γ-γλουταμυλοτρανσπεπτιδάσης, της αλκαλικής φωσφατάσης και του NT-proBNP (p<0,05). Αντίθετα, τα επίπεδα του ουρικού οξέος αυξήθηκαν σημαντικά από 7,71±2,33 mg/dL σε 8,28±2,38 mg/dL (p=0,008). Η μεταβολή του ουρικού οξέος δεν συσχετίστηκε με τα χαρακτηριστικά του ιατρικού ιστορικού των ασθενών. Κατά την πρώτη μέτρηση παρουσίασε θετική συσχέτιση με τη διαστολική αρτηριακή πίεση και την αιμοσφαιρίνη και αρνητική συσχέτιση με την ουρία και την αλβουμίνη ορού. Κατά τη δεύτερη μέτρηση, η μεταβολή του ουρικού οξέος συσχετίστηκε θετικά με την αιμοσφαιρίνη και τον αιματοκρίτη και αρνητικά με το NT-proBNP. Συμπεράσματα Το ουρικό οξύ φαίνεται να σχετίζεται με σημαντικές κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους ασθενών με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια. Η αύξησή του μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μέτρησης, παρά τη βελτίωση άλλων δεικτών της νόσου, υποδηλώνει ότι πιθανώς επηρεάζεται από πολύπλοκους μηχανισμούς που συνδέονται με τη νεφρική λειτουργία και τη διαδικασία της αποσυμφόρησης. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τον πιθανό ρόλο του ουρικού οξέος ως συμπληρωματικού βιοδείκτη στην οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, χωρίς όμως να τεκμηριώνουν από μόνα τους ανεξάρτητη προγνωστική αξία. Απαιτούνται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες για την περαιτέρω διερεύνηση της κλινικής σημασίας του.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Κουτσιούμπα Σπυριδούλα
  • Koutsioumpa Spyridoula

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:5421907

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Κουτσιούμπα Σπυριδούλα; Koutsioumpa Spyridoula. Ο ρόλος του ουρικού οξέος σε ασθενείς που νοσηλεύονται, με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια σε συσχέτιση με βιοδείκτες και κλινικούς φαινοτύπους. 2026. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5421907