National and Kapodistrian University of Athens
Προοπτική μελέτη παρελθόντος για την επίδραση του συλλογικού τραύματος σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 6-18 ετών στην Ελλάδα μέσω γονεϊκής αναφοράς : Διερεύνηση του ρόλου της ψυχικής ανθεκτικότητας των γονέων και του στυλ γονεϊκής φροντίδας τους στην διαχείριση τραυματικών εμπειριών
Abstract
dc:descriptionΘεωρητικό Υπόβαθρο: Τα μαζικά τραυματικά γεγονότα επηρεάζουν σημαντικά την ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων. Η διεθνής βιβλιογραφία αναδεικνύει τον προστατευτικό ρόλο της γονεϊκής ψυχικής ανθεκτικότητας και των γονεϊκών στυλ φροντίδας στην ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών μετά από τραυματικές εμπειρίες. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της έκθεσης σε μαζικά τραυματικά γεγονότα και της ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων, με έμφαση στον ρόλο της γονεϊκής ψυχικής ανθεκτικότητας και του γονεϊκού στυλ φροντίδας. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 80 γονείς παιδιών και εφήβων, τα οποία ήταν ηλικίας 6–18 ετών κατά τον χρόνο έκθεσής τους στο κάποιο μαζικό τραυματικό γεγονός κατά την περίοδο 2018–2025. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν μητέρες (82,5%). Ως προς τα χαρακτηριστικά των παιδιών, η κατανομή του φύλου ήταν σχετικά ισορροπημένη, με 44 κορίτσια (55,0%) και 36 αγόρια (45,0%). Για την αξιολόγηση της ψυχικής υγείας των παιδιών χρησιμοποιήθηκαν το Ερωτηματολόγιο Διερεύνησης Τραύματος σε Παιδιά και Εφήβους (Child and Adolescent Trauma Screen –CATS-2), το Ερωτηματολόγιο Για Παιδικές Αγχώδεις (Screen for Child Anxiety Related Emotional Disorders –SCARED-P) και το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire –SDQ-P). Για την αξιολόγηση της γονεϊκής ψυχικής ανθεκτικότητας και των γονεϊκών στυλ χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Ψυχικής Ανθεκτικότητας Connor–Davidson (Connor–Davidson Resilience Scale, CD-RISC-25) και το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκών Στυλ και Διαστάσεων – Σύντομη Έκδοση (Parenting Styles and Dimensions Questionnaire -PSDQ). Αποτελέσματα: Η πανδημία COVID-19 αποτέλεσε το συχνότερα αναφερόμενο τραυματικό γεγονός (63,7%), ενώ περισσότερα από τα μισά παιδιά είχαν άμεση έκθεση σε τραυματικά γεγονότα. Η υψηλότερη γονεϊκή ψυχική ανθεκτικότητα συσχετίστηκε με χαμηλότερα επίπεδα μετατραυματικών συμπτωμάτων (r = -.40, p < .001), αγχωδών συμπτωμάτων (r = -.44, p < .001) και συναισθηματικών συμπτωμάτων (r = -.49, p < .001) των παιδιών. Αντίστοιχα, το δημοκρατικό γονεϊκό στυλ συσχετίστηκε αρνητικά με τα μετατραυματικά συμπτώματα (r = -.45, p < .001), τα αγχώδη συμπτώματα (r = -.44, p < .001) και τα συναισθηματικά συμπτώματα (r = -.46, p < .001). Ωστόσο, δεν επιβεβαιώθηκε στατιστικά σημαντικός ρυθμιστικός ρόλος της γονεϊκής ψυχικής ανθεκτικότητας στη σχέση μεταξύ της έκθεσης σε τραυματικά γεγονότα και της ψυχοπαθολογικής συμπτωματολογίας των παιδιών. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της γονεϊκής ανθεκτικότητας και του υποστηρικτικού γονεϊκού στυλ ως προστατευτικών παραγόντων για την ψυχική υγεία των παιδιών σε συνθήκες τραυματικών εμπειριών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπάμπαλη Ζωή
- Bampali Zoi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5427866