National and Kapodistrian University of Athens
Μικροβίωμα κάψας σιλικονούχων ενθεμάτων σε ασθενείς του ελληνικού πληθυσμού και η συσχέτισή του με την ανάπτυξη ρικνωτικής κάψας
Abstract
dc:descriptionΗ ρικνωτική κάψα εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απώτερες επιπλοκές της αισθητικής και επανορθωτικής χειρουργικής μαστού με σιλικονούχα ενθέματα. Αν και η δημιουργία μιας λεπτής αντιδραστικής περιενθεματικής κάψας είναι αναμενόμενο στοιχείο της αντίδρασης ξένου σώματος, σε ορισμένες ασθενείς η διαδικασία αυτή παρεκτρέπεται προς επίμονη ίνωση, σκλήρυνση, παραμόρφωση και άλγος. Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί από τις αμιγώς μηχανικές ερμηνείες προς την πιθανή συμβολή της χαμηλόβαθμης μικροβιακής αποίκισης και του biofilm ως εμμένοντος φλεγμονώδους ερεθίσματος. Σκοπός της αναδρομικής αυτής παρατηρητικής μελέτης ήταν να αποτυπώσει το μικροβιακό προφίλ της περιενθεματικής κάψας σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επανεπέμβαση στο Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» και να συγκρίνει τα μικροβιολογικά ευρήματα μεταξύ ασθενών με κλινικά σημαντική ρικνωτική κάψα και ασθενών χωρίς αντίστοιχη εκδήλωση. Συμπεριλήφθηκαν 20 γυναίκες με ιστορικό αισθητικής αυξητικής ή αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή. Από όλες ελήφθη δείγμα κάψας ή/και περιενθεματικού ιστού για αερόβιες και αναερόβιες καλλιέργειες. Η κλινική σταδιοποίηση βασίστηκε στην ταξινόμηση Baker και οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν σε Baker III έναντι Baker I-II. Στο σύνολο του δείγματος, θετική καλλιέργεια καταγράφηκε στο 55,0% των περιπτώσεων. Στην ομάδα Baker III, η θετικότητα έφθασε το 87,5%, ενώ στην ομάδα χωρίς κλινικά σημαντική ρίκνωση το 33,3%. Απομονώθηκαν Gram-θετικά βακτήρια, όπως Staphylococcus aureus, κοαγκουλάση-αρνητικοί σταφυλόκοκκοι, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus hominis και Cutibacterium acnes, αλλά και Gram-αρνητικά στελέχη, όπως Pseudomonas aeruginosa και Proteus mirabilis. Σε δύο περιπτώσεις ανιχνεύθηκαν μυκητιασικά παθογόνα, εύρημα που απαιτεί επιφυλακτική ερμηνεία. Σε διερευνητικό επίπεδο, η σχέση μεταξύ Baker III και θετικής καλλιέργειας ήταν έντονη. Τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ρικνωτική κάψα δεν είναι μόνο μηχανική ή ιδιοσυστασιακή επιπλοκή, αλλά πιθανότατα εκφράζει αλληλεπίδραση μικροβιακής αποίκισης, biofilm και επίμονης φλεγμονής. Την ίδια στιγμή, η ανεύρεση θετικών καλλιεργειών και σε ασθενείς χωρίς ρικνωτική κάψα δείχνει ότι η απλή απομόνωση μικροοργανισμών δεν αρκεί, από μόνη της, για να εξηγήσει τη νόσο. Παράγοντες του ξενιστή, όπως η ακτινοθεραπεία, ο τύπος επέμβασης και η τοπική βιολογική απόκριση, φαίνεται ότι συνδιαμορφώνουν το τελικό φαινότυπο. Για πιο ασφαλή συμπεράσματα απαιτούνται προοπτικές μελέτες με μοριακές τεχνικές, sonication και ποσοτικό προσδιορισμό βακτηριακού φορτίου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να ερμηνεύονται αποκλειστικά ως διερευνητικά, καθώς ο μικρός αριθμός ασθενών σε κάθε υποομάδα, η ετερογένεια αισθητικών και επανορθωτικών περιστατικών και η πολυπαραγοντική αιτιολογία της ρικνωτικής κάψας δεν επιτρέπουν την εξαγωγή οριστικών αιτιολογικών συμπερασμάτων ή την πρακτική σύγκριση ομάδων με διαφορετικό βιολογικό και ανοσολογικό προφίλ (Greenland et al., 2016; Agresti, 2018; Safran et al., 2021; Li et al., 2025).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Πορφυρίου Γεώργιος
- Porfyriou Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5428527