National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος της καρδιαγγειακής απεικόνισης στην εκτίμηση της μικροαγγειακής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και μη αποφρακτική στεφανιαία νόσο
Abstract
dc:descriptionΟ Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως ένας από τους μείζονες παράγοντες καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας. Παραδοσιακά, η καρδιακή εμπλοκή στους ασθενείς με ΣΔ2 αποδιδόταν πρωτίστως στην αποφρακτική νόσο των επικαρδιακών στεφανιαίων αρτηριών. Ωστόσο, είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι ο διαβήτης πλήττει το μυοκάρδιο μέσω μιας ανεξάρτητης, προοδευτικής παθολογικής οντότητας, γνωστής ως διαβητική μυοκαρδιοπάθεια. Ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των ασθενών βιώνει πραγματική μυοκαρδιακή ισχαιμία παρά την απουσία σημαντικών στενώσεων, μια κλινική κατάσταση που αναγνωρίζεται πλέον ως σύνδρομο INOCA (Ischemia and No Obstructive Coronary Artery Disease). Στον πυρήνα της παθοφυσιολογίας της διαβητικής μυοκαρδιοπάθειας βρίσκεται η στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία (Coronary Microvascular Dysfunction - CMD). Πρόκειται για μια σιωπηλή διεργασία που προηγείται κατά πολύ της κλινικής συμπτωματολογίας, χαρακτηριζόμενη από περίπλοκες λειτουργικές και δομικές διαταραχές στο δίκτυο των τριχοειδών αγγείων του μυοκαρδίου. Η εξέλιξη αυτής της δυσλειτουργίας συνδέεται άρρηκτα, σε ιστικό επίπεδο, με τη συσσώρευση διάμεσου οιδήματος, τη σταδιακή ανάπτυξη διάχυτης μυοκαρδιακής ίνωσης και τέλος με τη τριχοειδική αραίωση. Η μη επεμβατική αξιολόγηση αυτών των υποκλινικών αλλοιώσεων έχει καταστεί εφικτή χάρη στις σύγχρονες τεχνικές της καρδιαγγειακής απεικόνισης. Οι μέθοδοι αυτές επιτρέπουν την in vivo ποσοτικοποίηση δύο κρίσιμων δεικτών: αφενός της Στεφανιαίας Εφεδρείας Ροής (Coronary Flow Reserve - CFR), η οποία, απουσία σημαντικών στενώσεων στα επικάρδια αγγεία, αντανακλά τη λειτουργική και αγγειοδιασταλτική ικανότητα της μικροκυκλοφορίας, και αφετέρου του Εξωκυτταρίου Όγκου (Extracellular Volume - ECV), ο οποίος αποτυπώνει τις δομικές αλλοιώσεις και την διάμεση ίνωση του μυοκαρδίου. Τα τελευταία χρόνια, το θεραπευτικό τοπίο του ΣΔ2 έχει αναδιαμορφωθεί ριζικά με την εισαγωγή των νεότερων αντιδιαβητικών αγωγών, και συγκεκριμένα των αναστολέων των συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT2i) και των αγωνιστών των υποδοχέων του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1 RAs). Μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές έχουν καταδείξει την εντυπωσιακή ικανότητα αυτών των παραγόντων να μειώνουν τη θνητότητα και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια. Παρά το αδιαμφισβήτητο κλινικό τους όφελος, οι ακριβείς παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί μέσω των οποίων ασκούν την καρδιοπροστατευτική τους δράση σε επίπεδο μυοκαρδίου παραμένουν αντικείμενο εντατικής επιστημονικής διερεύνησης. Καθίσταται, συνεπώς, επιτακτική η ανάγκη για μια συστηματική σύνθεση των διαθέσιμων ερευνητικών δεδομένων. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι να αξιολογήσει ποσοτικά την επίδραση της θεραπείας με νεότερους αντιδιαβητικούς παράγοντες (SGLT2i και GLP-1RAs) στη λειτουργική και δομική ακεραιότητα της στεφανιαίας μικροκυκλοφορίας σε μη στεφανιαιούς ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2. Για τον λόγο αυτό, η ανάλυση επικεντρώνεται στη μεταβολή της στεφανιαίας εφεδρείας ροής ως βασικού δείκτη μικροαγγειακής λειτουργίας, με παράλληλη διερεύνηση του εξωκυττάριου όγκου για την αποτύπωση των δομικών μυοκαρδιακών αλλοιώσεων. Τέλος, διερευνά τη δυνατότητα αυτών των φαρμακευτικών παραγόντων να αναστρέψουν απεικονιστικά τη Στεφανιαία Μικροαγγειακή Δυσλειτουργία, προσφέροντας μια τεκμηριωμένη λύση για τη βελτίωση της πρόγνωσης και της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπουτσάνη Ταξιαρχούλα Συμεώνη
- Papoutsani Taxiarchoula Symeoni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5429616