National and Kapodistrian University of Athens
Why is nanomedicine difficult to translate into clinical practice? Challenges and perspectives
Abstract
dc:descriptionΗ νανοϊατρική έχει μετασχηματίσει το εννοιολογικό τοπίο της σύγχρονης χορήγησης φαρμάκων, της διαγνωστικής και της ιατρικής ακριβείας, επιτρέποντας τον σχεδιασμό θεραπευτικών και διαγνωστικών λειτουργιών σε νανοκλίμακα. Ωστόσο, ο αριθμός των εννοιών της νανοϊατρικής που μεταβαίνουν επιτυχώς από την εργαστηριακή έρευνα στην κλινική πρακτική ρουτίνας παραμένει σημαντικά μικρότερος από ό,τι θα υποδήλωνε ο όγκος της ακαδημαϊκής καινοτομίας. Η παρούσα διατριβή εξετάζει τους λόγους για τους οποίους η μετάβαση των νανοφαρμάκων από το εργαστήριο στην κλινική πράξη είναι δύσκολη και προσδιορίζει τους επιστημονικούς, τεχνολογικούς, κατασκευαστικούς, ρυθμιστικούς, κλινικούς και οικονομικούς παράγοντες που δημιουργούν το χάσμα μετάβασης (translational gap). Πραγματοποιήθηκε δομημένη αφηγηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση, δίνοντας προτεραιότητα σε πρόσφατες ανασκοπήσεις με αξιολόγηση από ομότιμους (peer-reviewed) και σε πρωτογενή βιβλιογραφία σχετικά με τη μεταφραστική έρευνα, καθώς και σε ρυθμιστικά έγγραφα από σημαντικούς οργανισμούς. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη βιβλιογραφία της περιόδου 2021–2026 και σε κλινικά επικυρωμένα παραδείγματα, όπως τα λιποσωμικά σκευάσματα, η χορήγηση νουκλεϊκών οξέων μέσω νανοσωματιδίων λιπιδίων και οι θεραπείες με siRNA. Η σύνθεση των δεδομένων υποδεικνύει ότι το πρόβλημα της μετάβασης δεν οφείλεται σε ένα μεμονωμένο σημείο αποτυχίας. Αντιθέτως, προκύπτει από αλληλεπιδράσεις μεταξύ της φυσικοχημικής πολυπλοκότητας των νανοσωματιδίων, της βιολογικής μεταβλητότητας, της περιορισμένης προγνωστικής αξίας ορισμένων προκλινικών μοντέλων, των περιορισμών στην κατασκευή και την κλιμάκωση της παραγωγής, της ελλιπούς κατανόησης των κρίσιμων χαρακτηριστικών ποιότητας, της ρυθμιστικής αβεβαιότητας, του σχεδιασμού κλινικών δοκιμών και της οικονομικής βιωσιμότητας. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει όλο και περισσότερο ότι οι παράγοντες που αφορούν τη μετάβαση στην κλινική πράξη πρέπει να ενσωματώνονται στα αρχικά στάδια του σχεδιασμού της νανοϊατρικής, αντί να προστίθενται μετά τις μελέτες απόδειξης της αρχής λειτουργίας (proof-of-concept). Τα επιτυχημένα νανοϋλικά συνδυάζουν συχνά μια σαφώς καθορισμένη κλινική ανάγκη με ένα σκεύασμα του οποίου η σύνθεση, η διαδικασία παραγωγής, η φαρμακολογία και τα χαρακτηριστικά ποιότητας μπορούν να ελεγχθούν και να αναπαραχθούν. Συνεπώς, η διατριβή υποστηρίζει τη στροφή από την ανάπτυξη που εστιάζει στην καινοτομία προς τον σχεδιασμό που προσανατολίζεται στη μεταφορά στην κλινική πράξη. Αυτό περιλαμβάνει τον έγκαιρο καθορισμό κλινικά σημαντικών κριτηρίων απόδοσης, την ποσοτική φυσικοχημική και βιολογική χαρακτηριοποίηση, την παραγωγή με δυνατότητα κλιμάκωσης, τα κατάλληλα για τον επιδιωκόμενο σκοπό προκλινικά μοντέλα, την έγκαιρη αλληλεπίδραση με τις ρυθμιστικές αρχές, την κλινική ανάπτυξη με επίκεντρο τον ασθενή και τη διεπιστημονική συνεργασία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Mπότσας Κυριάκος
- Mpotsas Kyriakos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5431614